در چهاردهمین انتخابات ریاست جمهوری شاهد اتفاقات و حواشی بسیار مهم و متفاوتی بودیم . انتخاباتی که پیش بینی ها حکایت از مشارکت پایین در آن داشت اما با ورود مسعود پزشکیان و تایید صلاحیت او شوک نسبتا بزرگی بر این عرصه وارد شد چرا که اغلب تایید صلاحیت شدگان دارای یک گفتمان مشابه بودند ولی پزشکیان با گفتمانی متفاوت وارد عرصه انتخابات شده بود .

وجه تمایز اصلی پزشکیان صحبت وی از  برخی خطوط قرمز در جامعه بود خطوط قرمزی که قرمزی آنرا انحصار طلبان بر خلاف عرف و قانون ترسیم کرده بودند .

پزشکیان از سالها تبعیض در حق اقوام و مذاهب گفت ، از تبعیض در تقسیم ثروت کشور گفت ، از بی مهری نسبت به زنان ، معلمان ، کارگران و دیگر اقشار جامعه گفت . او با گفتمان جدیدی پا به عرصه انتخابات گذاشته بود . او با ادبیاتی جدید و با هویت واقعی خود ، خویشتن را یک ترک  معرفی کرده و  پشت نام جعلی و ساختگی آذری پنهان نکرد . بسیار ساده و رک وارد صحنه شد و از این رو با وجود اینکه آحاد مردم از انتخابات و حرف های تکراری خسته شده بودند و اگر چه میزان رای دهندگان اندک بود اما بعنوان رئیس جمهور انتخاب شد . با مشخص شدن و تفکیک آراء ماخوذه در هر یک از استان‌ها مشخص شد که استان‌ها و شهرهای ترک نشین بیشترین رای را به او داده اند . سپس استان سیستان و بلوچستانی که از تبعیض بخاطر بلوچ و سنی بودن به ستوه آمده بود بیشترین رای را به او داد . مشخص شد استان های مرکز نشین چون اصفهان و کرمان و غیره بر خلاف ادعاهایشان که همواره دم از اصلاح طلبی و دمکراسی خواهی می زدند فقط بخاطر ترک بودن به او رای ندادند . یزد که استان خاتمی بود به او رای نداد . سمنان که استان روحانی بود به او رای نداد . آری آراء پزشکیان چون گفتمانش  با دیگران متفاوت بود . رای دهندگان به او افرادی بودند که از سالها تبعیض و تحقیر به ستوه آمده بودند . رای دهندگان به او افرادی بودند که از شهروند درجه دو بودن خسته شده بودند . به اذعان اغلب اصلاح طلبان آراء پزشکیان رای اصلاح طلبی نه بلکه آراء آذربایجان بود .

بسیاری‌از منتقدان آراء وی را به واسطه آراء بالای در آذربایجان قومیتی می دانند . من نمی دانم نام آن چیست ولی هر چه که است این آراء نشان اعتراض به وضع موجود بود . این آراء نه ای بزرگ به سالها تبعیض علیه غیر فارس ها در ایران بود . این آراء نه به تحقیر فرهنگی و قومی در ایران بود . این آراء اعتراض به وضعیت بد اقتصادی ، اعتراض به خشک شدن دریاچه ارومیه ، اعتراض به عدم تحصیل به زبان مادری ، اعتراض به چپاول مس آذربایجان  توسط کرمان ، اعتراض به حق کشی در ورزش آذربایجان و بارها سر بریدن تیم تراکتور ، اعتراض به سهم اندک و در حد صفر آذربایجان از معادن غنی خود چون معادن طلای آندریان و زرشوران بود .

آراء پزشکیان اعتراض به عدم تشکیل دولتی با حضور چشم گیر ترک ها در ایران بود . آری آراء پزشکیان قطعا متفاوت تر از دیگران بوده و است .

و اما آقای پزشکیان که امروز بعنوان رئیس جمهور صاحب این آراء است باید از یادش نبرد چه کسانی به او رای داده اند . باید از یادش نبرد که آخرین امید آذربایجان است . آخرین امید سیستان و بلوچستان است . اما متاسفانه حضور پررنگ صاحبان تفکرات ایرانشهری در اطراف ایشان ، عدم حضور افراد دلسوز از آذربایجان در کارگروه های ایشان و احتمالا درصد پایین وزراء ترک دلسوز نه آذری! در دولتشان حکایت از نقشه شومی دیگر برای آذربایجان و ترکان در ایران دارد . ترسم از این است که از این رئیس جمهور ترک فقط نوحه خواندنش به زبان ترکی ، یک بیت شعر ترکی اش در توییت اش و ترکی صحبت کردن ایشان با سوپری محله برای ما بماند و دیگر امتیازات طبق معمول از آن مرکز نشینان و اصلاح طلبانی باشد که تاثیر چندانی در رئیس جمهور شدنش نداشتند .

گونازتی‌وی

SH.A