ویدیو لحظه مراجعه مامورین انتظامی_امنیتی به منزل این فعال سیاسی سرشناس آذربایجانی جهت بازداشت منتشر شده است.

لینک ویدیو

طی ویدیویی که در هنگام بازداشت آقای لسانی از طریق گوشی یکی از اعضای خانواده که از طریق اینترنت به دوربین های مدار بسته منزل وصل بوده ضبط گردیده، سربازی پس از مراجعه به منزل ایشان و باز شدن درب با اشاره خویش مامورین امنیتی را به جلوی درب منزل فرا میخواند و پس از ورود مامورین به منزل، کنتور برق قطع می گردد تا از ضبط وقایع جلوگیری شده و پس از آن لحظه دیگر خودروهای نیروهای امنیتی و انتظامی در جلوی منزل عباس لسانی حاضر و وارد خانه شده و تلاش برای بالا رفتن از پله ها می کنند که با اعتراض و ممانعت عباس لسانی مواجه می شوند که بدون ارائه حکم ورود و تفتیش منزل به هیچ عنوان اجازه ورود نخواهم داد، بعد از چند دقیقه توقف در پله ها یکی از مامورین لباس شخصی برگه ای را به عنوان حکم دادستانی جهت ورود و تفتیس ارائه می دهند و آقای لسانی اجازه تفتیش منزل را به ایشان می‌دهد، از نوع رفتار و جستجوی مامورین و اقرار خود ایشان تنها دلیل اخذ مجوز ورود به منزل یافتن دی. وی .آر بوده است که بعد از یافتن آن نگران وجود دستگاه دی.وی.آر دوم بوده اند که در اقدامی کاملا غیر قانونی بدون حضور  اعضای خانواده همزمان با تفتیش منزل وار پیلوت ساختمان شده و آن مکان را نیز مورد جستجو جهت کشف دستگاه احتمالی دوم قرار می دهند.

پیشتر این مبارز سیاسی سرشناس آذربایجانی طی دادنامه‌ای که روز ۱۲مهر ۱۴۰۲، از طریق سامانه الکترونیکی قوه قضاییه دریافت کرده، اطلاع یافته بود شعبه ۱دادگاه تجدیدنظر دادگستری استان اردبیل بعلت عدم تمکین از حکم محکومیت ۲سال اقامت اجباری در شهرستان یزد، حکم محکومیت وی را به میزان یک سوم افزایش داده است.آقای لسانی در این راستا گفته :  در صورت توان امکان به هیچ حکم ظالمانه‌ای تمکین نخواهم نمود.

عباس لسانی که ۲ اسفند ۱۴۰۱ پس از تحمل ۴سال و ۲ماه حبس و در جریان صدور بخشنامه «عفو و کاهش مجازات عمومی» که بسیاری از زندانیان عقیدتی آزاد شدند از بند ۷ (امنیتی) زندان اردبیل آزاد و با مشایعت مامورین امنیتی جهت تحمل دوران محکومیت ۲سال اقامت اجباری به شهر یزد منتقل شده بود پس از رسیدن به شهر یزد و آزادی، طی تماس با خانواده از عدم تمکین به محکومیت اقامت اجباری خبر داده و در میان استقبال فعالین ملی آذربایجانی به منزل خویش در شهر اردبیل بازگشت.

عباس لسانی، روز ۱۲ اسفند ۱۴۰۱، در جمع ده‌ها تن از نویسندگان، شعرا و کنشگران مدنی و سیاسی آذربایجانی که از شهرهای مختلف از جمله تبریز برای دیدار با این فعال سیاسی سرشناس تورک در خانه او گرد هم آمده بودند با اشاره به صدور بخشنامه «عفو و کاهش مجازات عمومی» که در پی آن شماری از زندانیان سیاسی از زندان‌ها آزاد شدند، گفت: «این عفو نبود. این عقب‌نشینی در مقابل اراده ملت بود. کسی لایق صدور عفو است که اعتراضات و مطالبات به‌حق و منطقی فرزندان این مردم را در خیابان‌ها به خاک و خون نکشیده باشد. تو اگر آسفالت خیابان‌ها را به خون زنان و مردان به دلیل مطالبه حقوق اولیه انسانی گلگون کنی و بعد بگویی که عفو می‌کنم، این بزرگترین ریاکاری است، این عفو نیست. این سرخم کردن در مقابل اراده ملت است. امیدوارم این سرخم کردن‌ها [از سوی جمهوری اسلامی] ادامه پیدا کند؛ در غیر این صورت سری نخواهد ماند که بخواهند خمش نمایند.»

در مورد صدور این دادنامه، سیدمحمدرضا فقیهی وکیل پرونده گفته بودند، ایراد و نکته قابل توجه در این حکم [اقامت اجباری] این است که؛ اگر آقای لسانی، سال گذشته همانند دهها هزار نفر از جمله زندانیان عقیدتی- سیاسی مشمول عفو عمومی قرار گرفته و از زندان آزاد شده اند و مجازات اصلی [حبس] ایشان شامل عفو شده است، باید به تبع آن، مجازات تَبعی و یا تکمیلی که همان اقامت اجباری در شهر یزد می باشد نیز مورد عفو قرار میگرفت و انتقال ایشان بعد از آزادی به شهر یزد و همچنین صدور دادنامه اخیر برای تشدید مجازات مبنای قانونی نداشته و فاقد وجاهت قانونی می باشد.

گونازتی‌وی

SH.A