همین حالا که ما حرف می‌زنیم، وضعیت بحران انسانی در ایران بسیار وخیم است. معترضانی که به دنبال یک ایران آزاد هستند، مورد قتل عام، شکنجه، تجاوز و بازداشت فله‌ای قرار گرفته‌اند. گزارش‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه بیش از ۳۶۰۰۰ نفر ظرف چند روز قتل عام شده‌اند. احتمالاً آمار کشته‌شدگان از زمان شروع اعتراضات ایران تاکنون بسیار بیشتر از این رقم‌هاست. سازمان حقوق بشر ایران گزارش داده است که حداقل ۴۰ هزار نفر، از جمله کودکان، در جریان سرکوب اعتراضات ایران دستگیر شده‌اند. بستگانی که برای تحویل گرفتن اجساد عزیزانشان مراجعه کرده‌اند، از وجود علائم شکنجه شدید بر بدن کشته‌شدگان خبر داده‌اند.

در عین حال، شرایط زندگی در داخل ایران وحشتناک است. بی‌بی‌سی گزارش داده است که اگرچه امکان دسترسی به اینترنت برای برخی از افراد فراهم شده است، اما فضای مجازی هنوز به شدت کنترل می‌شود و در بیشتر نقاط کشور اینترنت همچنان قطع است. یک ایرانی عادی در بازار چگونه می‌تواند در چنین شرایطی به کسب و کار خود ادامه دهد؟ در عین حال، تورم همچنان بیداد می‌کند، اقتصاد به دلیل سوء مدیریت رژیم و همچنین تحریم‌های فلج‌کننده و فساد گسترده در حال فروپاشی است، و ایرانیان عادی برای خوردن منابع اساسی پروتئین مانند مرغ و گوشت با مشکل مواجه هستند.

با توجه به شرایط وحشتناک موجود، اگر ایالات متحده یا اسرائیل در حال حاضر به ایران حمله کنند، میلیون‌ها ایرانی خواهان ترک جمهوری اسلامی و عزیمت به ترکیه یا آذربایجان خواهند شد و از آنجا هم قصد مهاجرت به اروپا یا آمریکای شمالی را خواهند داشت. با توجه به این سناریو، ایجاد یک منطقه حائل می‌تواند به نفع آمریکا باشد و ممکن است واشنگتن از چنین منطقه حائلی حمایت مالی کند- منطقه‌ای که می‌تواند شبیه منطقه حائل بشردوستانه‌ای باشد که در گذشته در کردستان عراق ایجاد شد.

در همین راستا، اخیرا مقاله‌ای در مجله فوربس استدلال کرد که واشنگتن باید، به منظور مدیریت هر چه بهتر هرج و مرج در ایران، حضور خود در امتداد مرزهای شمال غربی ایران را تقویت کند. پیمان صلح بین آذربایجان و ارمنستان در این امر به نفع واشنگتن تمام شده است. با این حال، ایجاد یک منطقه حائل بشردوستانه در امتداد مرز ایران، موجب پیشرفت این امر خواهد شد.

یک منطقه حائل بشردوستانه نه تنها برای مردم ایران، بلکه برای جامعه اطلاعاتی آمریکا نیز مفید خواهد بود و به واشنگتن این فرصت را می‌دهد که چشم و گوش خود را بر تهران متمرکز نگه دارد. از سوی دیگر، وجود یک منطقه حائل بشردوستانه در امتداد مرز ایران به گروه‌های اپوزیسیون ایرانی کمک می‌کند تا سازماندهی و تجدید قوا کنند، که این امر به آنها فضای امن مورد نیاز برای مبارزه جهت سرنگونی ملاها را فراهم می‌کند. این امر بدون نیاز به یک تهاجم تمام‌عیار علیه جمهوری اسلامی به پیشبرد تغییر رژیم در تهران کمک می‌کند.

احمد اوبالی، روزنامه‌نگار مخالف رژیم و اهل آذربایجان جنوبی، نیز از ایجاد چنین منطقه حائلی حمایت می‌کند و ادعا می‌کند که این منطقه می‌تواند برای کمک به ارائه کمک‌های بشردوستانه به مردم ایران مورد استفاده قرار گیرد و برای واشنگتن نیز مفید خواهد بود: «منطقه حائل بشردوستانه باید از مرز آذربایجان تا عمق همدان، از غرب تهران تا مرز ترکیه امتداد یابد. اینجا منطقه آذربایجان جنوبی است. قطعاً باید منطقه پرواز ممنوع باشد و هیچ فعالیت مسلحانه‌ای از جانب رژیم ایران نباید در آنجا صورت گیرد».

او افزود: «اینجا منطقه وسیعی است که قطعاً می‌تواند میزبان میلیون‌ها پناهنده و آواره داخلی باشد. من فکر می‌کنم که ایالات متحده و غرب باید از نظر مالی، سیاسی و حتی نظامی کمک کنند تا همه چیز در داخل ایران حل و فصل شود و این امر امکان بازگشت پناهندگان را نیز فراهم می‌آورد. ما انتظار داریم که ایالات متحده در اجرای منطقه حائل پیشرو باشد و به مردم آذربایجان در مدیریت و هماهنگی این امر کمک کند. به این ترتیب، جمهوری آذربایجان برای اسکان و رسیدگی وضعیت به میلیون‌ها پناهنده، تحت فشار سنگین قرار نخواهد گرفت».

همین امر می‌تواند در مورد ترکیه نیز صادق باشد. آنها نیز با همان مشکلاتی مواجه خواهند شد که آذربایجان در مدیریت میلیون‌ها پناهنده با آن مواجه خواهد بود. در مجموع، یک منطقه حائل به رهبری واشنگتن، یک بازی برد-برد برای همه است و باید در اسرع وقت ایجاد شود.

گوناز تی وی