به گزارش گونازتی وی، از سال ۸۴ تاکنون طرح مقاوم سازی مساکن روستایی به عنوان یکی از مهمترین طرح های در دست اجرا از سوی مدیران بنیاد مسکن عنوان شده است.طرحی که در واقع در پی تجربه زلزله سال ۷۵ اردبیل و فوت ۷۶۰ نفر که غالبا روستایی بودند،ضرورت اجرای آن احساس شد و بر اساس آن روستائیان با دریافت تسهیلات برای بهسازی و مقاوم سازی واحدهای مسکونی خود اقدام می کردند.

براساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۹۰، حدود ۴۴۹ هزار و ۵۴۶ نفر در روستاهای اردبیل ساکن هستند. با این وجود اقدامات مقاوم سازی در نزدیک به یک دهه نشان می دهد مقاوم سازی مساکن روستایی در اردبیل از مطلوبیت مناسبی برای افراد روستانشین جهت مشارکت در اجرا، برخوردارنبوده است.

حال در این میان الزامات اجرای این طرح و روند اجرای آن همواره به صورت کلی از سوی مسئولان مختلف تاکید شده و این سوال که چرا مقاوم سازی با وجود اهمیت فوق العاده در تامین ایمنی مساکن روستایی موفق عمل نمی کند همچنان بی پاسخ است.

طبق اظهارات مدیر کل مدیریت بحران استان اردبیل هم اکنون ۷۵ هزار واحد مسکن روستایی غیر مقاوم که برابر با نیمی از مساکن روستایی بوده در اردبیل غیر مقاوم است.

علی اسلامی پایه صحبت های خود را سرشماری سال ۹۰ مساکن روستایی عنوان می کند و می گوید: در این سرشماری ۱۱۱ هزار واحد مسکن روستایی شناسایی شده است.

به گفته اسلامی از سال ۸۴ تا سال ۹۱ سهمیه مقاوم سازی مسکن روستایی ۵۸ هزار و ۸۷۰ واحد بود که تا به امروز از این تعداد ۴۵ هزار و ۹۶۹ مسکن پایان کار گرفته است.

وی افزود:" نزدیک به ۸۰ درصد سهمیه پایان کار دارد و مابقی نیز در دست اجرا است".

به عقیده مدیر کل مدیریت بحران استان اردبیل، مقاوم سازی منازل روستایی در اردبیل یک ضرورت است. بطوریکه در بیان دلایل این ضرورت به واقع شدن اردبیل بر روی هزار و ۸۱ گسل زلزله اشاره دارد که از این تعداد ۵۶ مورد می تواند زلزله بزرگ ایجاد کند.

وی گسل های زلزله شاخص استان را بزقوش در غرب، اردبیل در شمال شرق و شمال غرب، دشت مغان در گرمی و پارس آباد، ماسوله در خلخال و رودبار آستارا در امتداد مرز جمهوری آذربایجان و نمین عنوان کرد.

به گفته اسلامی استان اردبیل جزو مناطق زلزله خیز کشور بوده و در شش ماهه نخست سال ۳۴ زلزله در این استان به ثبت رسیده است.

وی تاکید دارد بر اساس این آسیب پذیری اجرای سریع و به هنگام طرح مقاوم سازی منازل روستایی در استان ضرورت دارد.

چرا روستایی تمایل دارد در زیر سقف لرزان بنشیند و علاقمند نیست خانه ایمن تر، سالم تر و بهداشتی تر داشته باشد مورد سوال است. سوالی که خود متولیان طرح مقاوم سازی پاسخ مناسبی برای آن عنوان می کنند که تا حدودی قانع کننده است.

احمد حاج علیزاده سال گذشته علت اصلی را رقم پایین تسهیلات عنوان کرد. در آن مقطع ۱۲۵ میلیون ریال برای هر مسکن روستایی تسهیلات با کارمزد پنج درصد پرداخت می شد. اما روند اجرای طرح نشان داد این مبلغ نه تنها کافی نیست بلکه حتی آغاز به مقاوم سازی نیازمند آورده اولیه روستایی است و نه تنها تقاضا برای دریافت تسهیلات مورد استقبال قرار نگرفت بلکه در عمل وقتی روستا نشین مشاهده کرد همسایه اش میلیون ها تومان پول هزینه کرده تا چهار تا دیوار مقاوم بالا ببرد از مقاوم سازی منصرف شد و ایمنی خانه اش را به تقدیر و سرنوشت واگذار کرد.

در سال های اخیر مقاوم سازی در مقابل مقاومت روستایی که حتی به دلیل نبود اشتغال و کمبود درآمد به شهر مهاجرت می کند، کرنش کرد،تا جایی که حاج علیزاده از افزایش تسهیلات به ۱۵۰ میلیون ریال خبر داد و فرماندار اردبیل نیز این رقم را فرصت مناسبی برای تسریع طرح مقاوم سازی عنوان کرد.

این در حالی است که طی سال های اخیر افزایش تسهیلات به گفته مدیر کل بنیاد مسکن تا ۱۶۰ میلیون ریال درخواست شده بود اما در نهایت رقم ۱۵۰ میلیون ریالی مصوب شد و بانک ها برای پرداخت آن مکلف شدند.

فرماندار اردبیل با بیان اینکه در پرداخت تسهیلات هیچ سقف و محدودیتی وجود ندارد حتی از تسری پرداخت آن به حاشیه شهر اردبیل نیز خبر داد. بطوریکه به گفته جواد زنجانی ساکنان محلات حاشیه شهر اردبیل نظیر گلمغان، ملاباشی، ملایوسف، شیخ کلخوران و نیار نیز می توانند از این تسهیلات استفاده کنند.

در کنار آن روستاییان شاهد بودند که در قالب طرحی به نام طرح هادی روستایی به صورت موقت جاده ای ترمیم می شود، فضای محدودی در روستا بهسازی می شود که بدون توجه به برخی مولفه ها است.

افزودنی است فرهنگ سازی طرح مقاوم سازی مساکن روستایی از دیگر مواردی است که مورد غفلت قرار گرفته است، موضوعی که بارها از سوی مسئولان استان طرح شده و در نهایت نیز مشخص نشده این فرهنگ سازی دقیقا چیست و باید توسط چه نهادی انجام شود.

گونازتی وی

S.N