گوناز تی وی: زلزله قره داغ به خوبی نشان داد که سیاست های ضد آذربایجانی رژیم اسلامی تا چه میزان در سطح نهادهای اجرایی آن رخنه کرده است. نه دولت احمدی نژاد و نه دولت روحانی اهتمام چندانی برای بازسازی مناطق زلزله زده انجام ندادند تا اکنون کار به جایی برسد که در سومین زمستان پس از وقوع زلزله، هنوز هم در برخی از روستاهای دور افتاده قره داغ اهالی زلزله زده در کانکس ها به زندگی خود ادامه دهند. کانکس هایی که به هیچ عنوان توان مقابله با سرمای وحشتناک امسال را ندارند. از سوی دیگر بارش های شدید برف طی دو ماه گذشته نیز باعث شده تا سوخت رسانی به این روستاها با مشکلات فراوانی مواجه شود و بر آلام زلزله زدگان بیافزاید.

اخبار رسیده از گزارشگران محلی گوناز تی وی حاکی است هنوز هم در برخی از مناطق و روستاهای دور افتاده قره داغ اهالی زلزله زده در کانکس ها زندگی می کنند. گفته می شود بسیاری از این اهالی برای در امان ماندن از سرمای وحشتناک زمستان زودرس امسال مجبور شده اند محل زندگی خود را ترک و به روستاهای مجاوری که امکانات بهتری دارند پناه ببرند.

این در حالی است که دو روز پس از زلزله قره داغ درحالی که احمدی نژاد دیدارهای سیاسی در عربستان را به حضور در بین زلزله زدگان ترجیح داده بود، رحیمی معاون اول وی در سفر به تبریز از بازسازی مناطق زلزله زده ظرف 2 ماه خبر داد و گفت: "ما تلاش می‌کنیم که قبل از شروع زمستان منازل و خانه‌های آسیب‌دیده بازسازی شوند و این کار در طی دو ماه انجام شود." وی همچنین گفت: "دولت تلاش دارد که از نظر معیشتی نیز خانواده‌های آسیب‌دیده را مورد حمایت قرار دهد تا زمانی که مسائل و مشکلات آنها رفع شود."

اما با گذشت دو سال و نیم از وعده پوچ این مقام بلندپایه دولت وقت، هنوز بسیاری از زیرساخت های منطقه در ویرانی به سر میبرند و در بسیاری از روستاهای دور افتاده قره داغ امکانات اولیه برای مقابه با فصل سرما در اختیار زلزله زدگان قرار نگرفته است.

این بی عدالتی ها در حالی بر علیه آذربایجان جنوبی اعمال می شود که زمستان سال گذشته در اثر سرما چند تن از زلزله زدگان خردسال و پیر که از سلامت جسمانی مناسبی برخوردار نبودند بر اثر سرما جان باختند؛ طی چندین فقره آتش سوزی در چادرها نیز 3 تن دیگر جان خود را از دست دادند. 

سال گذشته  یکی از خبرگزاری های حکومتی با چاپ تصاویری از کمک به زلزله زدگان روستاهای اطراف اهر در زمستان خبر داده بود. اما آنچه که با دقت در این تصاویر دریافت می شد، تعداد زیاد خانه های کانکسی و اسکان زلزله زدگان در این کانکس ها بود. کانکس هایی که توان جلوگیری از ورود سرمای 15 درجه زیر صفر را به درون خود نداشتند و با تداوم این شرایط می توانستند وضعیت سلامتی زلزله زدگان را با تهدید مواجه کنند.

در این رابطه، الله وردی دهقانی نماینده مردم ورزقان چهارشنبه 12 آذرماه سال 92 به جام جم گفته بود: "هنوز کانکس ها در مناطق زلزله زده، میزبان زلزله زدگان بیست و یکم مرداد سال گذشته است و با وجود گذشت یک فصل سرما و آغاز دومین دوره زمستان سخت این مناطق، هنوز هم کسانی هستند که ساخت و ساز واحدهای مسکونی شان به پایان نرسیده است."

وی روز شنبه 25 آبان ماه پارسال نیز طی گفتگویی با خبرگزاری رسمی مجلس ایران برای چندمین بار با اعتراض نسبت به بی کفایتی مسئولین و با اشاره به مشکلات مردم زلزله زده قره داغ گفته بود: "زمین لرزه ورزقان خسارت بسیاری را به مردم این منطقه وارد کرد و در شرایط فعلی این شهر همانند یک کارگاه بوده و تعداد بسیاری از منازل و واحدهای مسکونی نیمه کاره رها شده‌ و مردم در کانکس‌های موقتی سکونت دارند."نماینده مردم ورزقان در مجلس ایران افزوده بود: "زیرساخت‌های واحدها و اماکن خسارت دیده در شهر ورزقان نیز در شرایط فعلی با مشکلات و معضلاتی روبرو هستند و باید عنوان کرد تا به حال برای تقویت و برطرف کردن ضعف زیرساخت‌های شهر کار خاصی صورت نگرفته است." 

گفتنی است عدم احداث مسکن برای زلزله زدگان قره داغ و زندگی ایشان در کانکس ها و چادرها تاکنون حوادث ناگوار فراوانی را موجب شده است.

اردیبهشت ماه امسال در اثر آتش‌سوزی دو باب طویله کانکسی یک باب کانکس منزل مسکونی و 500 بسته انبار غله و علوفه یک نفر از اهالی روستای زلزله زده میرزاعلی کندی ورزقان به کلی سوخت.

این روستا 100 در صد تخریبی زلزله6.2 ریشتری سال 91 در 5 کیلومتری جاده ورزقان به طرف تبریز قرار دارد.

پس از زلزله قره داغ اخبار ناگوار دیگری نیز طی چند ماه اولیه پس از وقوع این حادثه منتشر شد.

فوت کودک 2 ساله بر اثر سرما در ورزقان و جان باختن آسیب دیده دیگری در اثر آتش سوزی چادرهای ناایمن، نمونه هایی از اخبار تلخی بود که بر اثر بی کفایتی دستگاه های اجرایی رژیم اسلامی بوقوع پیوست.

دوشنبه 10 مهر ماه سال 91 ، پنج چادر زلزله زدگان در شهر ورزقان دچار آتش سوزی شد، به گفته صاحبان این چادرها احتمال جرفه در سیمهای برق باعث این آتش سوزی شده که متاسفانه به دلیل دیر رسیدن آتش نشانی، اسناد و مدارک و اموال همه اینها تبدیل به خاکستر شد.

ساعت سه بامداد 19 مهر ماه در روستای "قراجا" شهرستان هریس که حدود 300 خانوار دارد 10 تخته از چادرهای هلال احمر طعمه حریق شد و پیرزنی 70 ساله به نام تلی‌ناز نوروزی در اثر این آتش سوزی درگذشت. این حادثه از اتصال برق یکی از چادر زلزله‌زدگان صورت گرفته و به چادرهای دیگر زلزله‌زدگان سرایت کرده است.

دوم آبان ماه سال 91  چادر یکی از زلزله زدگان در روستای برازون از توابع شهرستان هریس دچار آتش سوزی شد. در اثر این سانحه زن 80 ساله ای دچار سوختگی 40 درصد شده و توسط آمبولانس های مرکز فوریت های پزشکی هریس به بیمارستان این شهرستان و سپس به بیمارستان سینای تبریز منتقل شد.

یک روز بعد در بامداد 3 آبان سال 91 سه چادر در روستای "ملالار" از توابع شهرستان اهر آتش گرفت و وسایل و مقداری پول به مبلغی بالغ بر سه میلیون تومان دستمزد کارگران که در این چادرها نگهداری می شد ، طعمه حریق شدند.

گوناز تی وی

R.C