گوناز تی وی: سایت ها و جریانات ضد تورک و ضد آذربایجانی وابسته به وزارت اطلاعات، با بهانه قرار دادن حمله تروریست های داعش به شهر عین العرب (کوبانی)، دولت ترکیه را آماج حملات خود قرار دادند. این حملات چندی بعد متوجه فعالین مدنی آذربایجان جنوبی گردید که ضمن محکوم کردن تروریست های داعش، همزمان به محکوم کردند تروریست های پ ک ک نیز می پرداختند. بخشی از این حملات با انتشار بیانیه های مختلف مجعول در سایت هایی همچون آران نیوز و یا آذری ها ساماندهی گردید. «بیانیه 209 نفر از فعالین اجتماعی تبریز در حمایت از مقاومت عین العرب (کوبانی)" نمونه ای از این بیانیه های مجعول بود که در سایت آذری ها با بهانه قرار دادن داعش، اقدام به توهین و تحقیر به فعالین مدنی آذربایجان جنوبی نمود.

به گزارش گوناز تی وی، بیانیه مذکور تاکنون باعث واکنش های فراوانی از سوی فعالین مدنی آذربایجانی شده است. برخی از فعالین مدنی طی جوابیه ای در این رابطه نوشته اند: "چندی پیش بیانیه‌ای تحت عنوان «بیانیه 209 نفر از فعالین اجتماعی تبریز در حمایت از مقاومت عین العرب (کوبانی)" در سایت آذری‌ها منتشر گردید. با کمی تأمل در متن این بیانیه در خواهیم یافت که این بیانیه نه تنها از طرف فعالین اجتماعی نوشته و تأیید نشده است بلکه در بطن آن که با ادبیات عاطفی بزک شده است، مقاصد شوم ایدولوژیک و سیاسی پنهان است.

در تیتر بیانیه از 209 نفر فعال اجتماعی تبریز نام برده شده است در حالیکه اکثر امضا کنندگان این بیانیه امضاهای جعلی بوده و یا عمدتا تبریزی نبوده و یا بقول خود نگارندگان بیانیه فعال اجتماعی نیستند؛ و برخی از اشخاصی که پای بیانیه اسم ایشان آمده است از موجودیت چنین بیانیه‌ای با این مضمون اطلاعی نداشته، چه برسد که مهر تأیید بر آن زنند.

جملات پارادوکسیکال و مخلوط با چاشنی عاطفه شروع بیانیه صرفاً بخاطر مشروعیت گرفتن بیانیه و پارالل‌سازی ایدولوژی چپی حاکم بر ساختار کلی بیانیه با ایدولوژی دینی ایران است. مخالفت و کوبیدن امپریالیزم و قدرت‌هایی که هم اکنون با ایران در مخالفت هستند نیز ساده‌انگاری مخاطب و مظلوم‌نمایی بیش نیست.

در این بیانیه از گروهک‌های تروریستی که اینک با داعش دست و پنجه نرم می‌کنند همچون ترقی‌خواهانی یاد شده است که گویا از اجتماع و جنبش‌هایی آرمانی اوتوپیایی هر ملت ترقی‌خواه است. این جنبش‌های در قلم مترقی، همان قاتلان و جنایتکارانی هستند که توسط قدرت‌های بزرگی که در بیانیه از آنها به بدی یاد می‌شود بوجود آمده‌ و حمایت می‌شوند. دراثبات آن گدایی سرکرده گروهک تروریستی PYD، صالح مسلم، در کشورهای اروپایی و آمریکا برای تهیه سلاح است؛ در حالیکه همین گروهک تروریستی برای ارسال کمک به ارتش آزاد سوریه و حکومت اقلیم کردستان مخالفت می‌کند!

آیا این مطلب جز این است که تمامی ادعاهای شما در این بیانیه ناشی از کج فهمی عامدانه شما از وضعیت منطقه و مسائل موجود است؟ این ترقی‌خواهان همچون شمشیر داموکلسی می‌مانند بر سر انسان‌های بی‌آزار و مردمی که سالها مجبور به باج دادن به ایشان شده‌اند. چگونه صورت تروریست‌ها و جانیان را در لفافه ترقی‌خواهی می‌پوشانید؟ در این بیانیه از حقوق برابر و عدم تبعیض سخن رانده می‌شود. مگر چند ماه پیش تلعفر و آمرلی نیز که نفوسی به مراتب بیشتر از کوبانی دارند مورد حمله داعش قرار نگرفته‌اند؟ مگر خون‌هایی که در دیگر شهرها ریخته می‌شود خون انسان نیست؟ حتی نامی از تلعفر و آمرلی در این بیانیه دیده نمی‌شود، این خود نوعی تبعیض و خصوصی‌سازی مظلومیت به نفع سیاست‌های خویش است.ترکیه در این بیانیه ژاندارم خاورمیانه خوانده شده است. ترکیه‌ای که 200هزار نفر از ساکنین کوبانی را در خاک خود پناه داده است؛ ترکیه‌ای که مترقی‌ترین و دموکرات‌ترین دولت خاورمیانه است.

ترکیه‌ای که به رغم تشنجات و ناامنی‌هایی که گروه‌های تروریستی کرد در این کشور ایجاد کرده‌اند، باز دست دوستی و یاری به سوی ایشان دراز می‌کند.انتظار مبارزه نظامی دولت ترکیه با داعش در ظاهر اومانیستی و جایز جلوه می‌کند، ولی اولویت ترکیه در مبارزه علیه تروریزم، گروه‌های تروریستی است که سالهاست خاک ترکیه را با خون کشیده‌اند، همان گروه‌هایی که مترقی خوانده‌اید.

 مسئله قابل توجه اینجاست که شما از ایران و عدم کمک‌رسانی و مدافعه آن از کوبانی چیزی ننوشته‌اید.  چرا موضع ایران مورد مناقشه شما نیست؟ شما تاریخ را به دو بخش ماقبل مقاومت کوبانی و بعد از آن تقسیم کرده‌اید. تاریخ تکرار مکررات است.

تجربه‌های تلخی که بشریت کرده‌است و خواهد کرد. مادامی که جنگ قدرت حتی در بیانیه‌های به ظاهر انسان‌دوستانه موج می‌زند هیچ انتظاری نمی‌توان از دولت‌هایی که ابر قدرت محسوب می‌شوند داشت. این بیانیه به ظاهر اجتماعی چیزی نیست جز توری کثیف برای ماهی گرفتن از آب گل‌آلود نیست.

امضاکنندگان و نگارندگان این بیانیه، بظاهر (و نه در واقع) در پی نشان دادن حس مسئولیت خود نسبت به تجربه‌ای است که خود نگارندگان و امضاکنندگان آن به واهی بودن آن واقف هستند ولی سؤال مطرح شده و انتظار پاسخ مشخصی که از این افراد از طرف فعالین سیاسی و اجتماعی واقعی تبریز این است که، چگونه است افرادی که خود را فعالین اجتماعی تبریز! نامیده‌اند در مورد مسائل منطقه‌ای خود که به طور مستقیم بر روی ساکنین منطقه تأثیر مستقیم دارند، نه تنها هیچ واکنشی نشان نمی‌دهند بلکه در اغلب موارد به اعتراضات مسالمت آمیز و مدنی مردم منطقه برچسب ارتجاعی و فاشیستی می‌دهند؟

چگونه است که کسانی که خود را فعال اجتماعی قلمداد می‌کنند، در مقابل خواست تدریس زبان مادری خود در مدارس که در مناسبتهای مختلف به شکل کاملا مدنی ابراز می‌شود، نه تنها سکوت کرده لیکن این فعالین را فاشیست خطاب می‌کنند؟ فاجعه زیست-محیطی خشک شدن دریاچه اورمیه چقدر برای شما مهم بوده و آیااز فعالیت فعالین حداقل تبریزی در راستای نجات این دریاچه اطلاعی دارید؟

چگونه این سکوت و عمل خود را توجیه می‌کنید، در حالیکه به جنگ دو گروه تروریستی در فرسنگ‌ها دورتر رنگ و لعاب مترقی و مقدس می‌دهید. مطمئناً سؤالات روشن ما پاسخ روشنی نیز دارند؛ ولی آیا شما پاسخ روشن و مشخصی دارید؟"

گوناز تی وی

R.C