یکی از محرومترین مناطق تحت استعمار فارس ها، بلوچستان است. فارس ها نه تنها زبان و دین (مسلمان سنی) این ملت را ممنوع کرده اند، بلکه اقتصاد آنان را هم نابود کرده و زندگی آنان را به قاچاق (قاچاق مواد مخدر در اختیار سپاه و نهادهای وابسته به قدرت است) وابسته کرده اند.

بلوچ ها هم مانند تورکان، عرب ها، تورکمن ها، کردها، و دیگر ملل بدون حقوق انسانی تحت استعمار ایران، خواهان بهره مندی از حقوق اولیه و انسانی خود در سرزمین های خودشان هستند اما پان ایرانیست ها با انواع مکر و حیله، به بلوچ ها هم اجازه نمی دهند که مانند یک ملت و انسان، از حقوق انسانی خود بهره مند شوند.

تعدادی از جوانان پیشگام این ملت، برای بدست آوردن حد اقل حقوق انسانی خود، دست به سلاح گرم برده و با نیروهای دولتی فارس می جنگند.

در این جنگ نابرابر با نیروهای استعمارگر، صدها تن از بلوچ های مسلح و صدها بلوچ غیر مسلح کشته شده اند. دولت فارس، صدها بلوچ را اعدام کرده است ولی صدای خواست های این مردم به گوش دنیا، مردم فارس و دولت نژادپرست فارس نرسیده و افکار عمومی را در حمایت از حقوق آن ملت و ملل دیگر، تهییج نشده است.

برای ضربه زدن به حرکت بلوچ ها، دولت ایران تعدادی از اعضای گروه های مسلح و مردم عادی کوچه و بازار را دستگیر کرده و در زندان ها به عنوان گروگان نگه داشته است و هر زمان که می خواهد، یک معضل اجتماعی در بلوچستان را حل کند، دسته ای از بلوچ های محروم از محاکمه عادلانه و قانونی را به جوخه های اعدام می سپارد.

در چنین شرایطی، بلوچ ها و دیگر ملت ها چگونه می توانند در سرزمین های خود، آزاد باشند و بر طبق خواست و اراده خودشان زندگی کنند؟ چگونه می توانند دنیا و افکار عمومی ایرانیان فارس و ملت های غیر فارس را متوجه خود و خواست هایشان بکنند؟

در این میان، مبارزان راه آزادی بلوچستان، 5 نظامی ایران در بلوچستان را اسیر کردند و با انتشار بیانیه ای، خواهان آزادی 250 تن از زنان و مردان بلوچ از زندان های ایران و همچنین خواهان آزادی 50 زن سنی اسیر در زندان های بشار اسد در سوریه، در مقابل آزادی هر 5 نظامی ایران شدند.

با این خواسته، بلوچ ها، همه دنیا و رسانه ها را متوجه خود کردند. برای اولین بار در تاریخ جمهوری اسلامی، حتی پان فارس های افراطی هم در باره حقوق و محرومیت های این منطقه و ملل غیر فارس سخن گفتند و وضعیت سیاسی، اقتصادی، اجتماعی، آموزشی، دینی و نژادی مناطق غیر فارش نشین در صدر اخبار رسانه های پان فراس ها قرار گرفت.

جیش العدل، در محاسبه ای سرا پا اشتباه، تصور کرد که مقام های سیاسی ایران، حد اقل مانند اسرائیلی ها برای نجات جان نظامیان خود، وارد معامله با بلوچ ها شده و در مقابل آزادی 300 زن و مرد سنی از زندان های ایران و سوریه، هر 5 سرباز  را مبادله خواهند کرد اما این همان اشتباهی بود که بلوچ ها مرتکب شدند.

نژادپرست های پان ایرانیست، نه تنها در فکر نجات جان سربازان خود نبودند که خواستار اعدام آنان بدست بلوچ ها هم شدند و بلوچ ها تازه متوجه شدند که با چه نوع حکومتی رو برو هستند . جان انسان برایشان اهمیتی ندارد.

از طرف دیگر، رهبر و مقام های سیاسی و نظامی ایران، تامین امنیت بلوچستان را به سپاه پاسداران واگذار کردند تا این نیروی حامی تروریسم در اغلب نقاط دنیا، با استفاده از ترور، در میان بلوچ ها وحشت ایجاد کند. ترور تنها زبانی است که تروریست های سپاه پاسداران به آن زبان آشنایی دارند.

سپاه پاسدارن، از سال ها قبل، افراد و موقعیت اجتماعی، سیاسی و دینی بلوچ ها را شناسایی کرده است. در دو روز پشت سر هم، حد اقل 5 تن از بلوچ های صاحب نفوذ در میان این ملت را  در روز روشن و بدون هر گونه نگرانی و ترس از دیده شدن توسط مردم محل، ترور کردند و  به بسیاری از بلوچ های صاحب نفوذ پیغام و پسغام دادند که اگر نظامیان ایران آزاد نشوند، ده ها بلوچ بیگناه، در کوچه ها ترور شده و به خانه های بسیاری هم نارنجک انداخته خواهد شد.

سیاست سپاه پاسداران در ایجاد ترس و وحشت، اغلب روحانیان سنی را به تلاش برای آزادی نظامیان ایران واداشت و جیش العدل، در یک اقدام انسان دوستانه و در صیانت از جان هموطنان بلوچ خود از کشتن نظامیان ایرانی سرباز زدند و با این عمل خود، برنامه های رهبران عالی ایران را که خواهان کشته شدن آن 4 نظامی بودند، ناکام گذاشتند.

با آزادی نظامیان در اثر تلاش نیروهای بلوچ، بلوچستان و ملت های غیر فارس به یک پیروزی سیاسی و اخلاقی تاریخی دست یافتند. آنان به همه ایرانیان، بخصوص فارس ها، ثابت کردند که بر عکس نژادپرستان فارس، ملت های زیر استعمار فارس، به جان و زندگی آدم ها و به حقوق آن ها برای زنده ماندن و زیستن، اهمیت می دهند.

بلوچ ها نشان دادند که کشتن انسان ها، حتی اگر نظامی ایران باشد، هدف آنان نیست. آنان خواهان دستیابی به حقوق انسانی خود هستند که در همه ادیان، فلسفه ها و قوانین بین المللی تایید و تصویب شده اند.

آن که در این مبارزه باخت، فارس ها و پان ایرانیست ها بودند. آن ملت هایی برنده این دو ماه مبارزه انسانیت با تاریک اندیشی شدند که نشان دادند، انسانیت، به انتقام گیری ختم نمی شود و انسان ها می توانند طور دیگری هم رفتار کنند و بلوچ ها برنده این جنگ خونین شدند.

گوناز تی وی

E.H