مصاحبه ای با ربیعه قادیر رهبر در تبعید تورکستان شرقی

آخرین خبرها

مصاحبه ای با ربیعه قادیر رهبر در تبعید تورکستان شرقی

۱۴۰۰.۰۷.۲۸, ۰۷:۳۶

Gunaz.tv

گوناز تی وی: تورک های اویغور که در سرزمینی وسیع به نام تورکستان شرقی زیر ستم حکومت دیکتاتوری چین زندگی می کنند، از سال 2008 به مبارزات آزادی بخش خود افزوده و در این راه نیز هزینه های زیادی داده اند. شناخته شده ترین رهبر مبارزان تورکستان شرقی زنی است جسور و وطن پرست به نام ربیعه قادیر. وی که به دلیل فعالیت های آزادی خواهانه خود از سال 1997 تا 2005 در زندان های چین به سر برده اکنون زندگی در تبعید خود را در واشگتن آمریکا می گذراند و از قبول هرگونه تابعیت کشورهای دیگر خودداری میکند. وی خود را فقط و فقط شهروند تورکستان شرقی می داند. ربیعه قدیر در سال 2004 به خاطر فعالیت در زمینهٔ حقوق بشر جایزه بنیاد حقوق بشر رافتو نروژ - Thorolf Rafto Memorial Prizeرادریافت نمود. درنوامبر 2006 کنگره جهانی اویغور(نهاد بین‌المللی مدافع حقوق اقلیت‌های اویغور)در مونیخ، خانم کادیر به عنوان رئیس کنگره انتخاب شد. درسال2007 کتابی به زبان آلمانی توسط الکساندرا کاولیس تحت عنوان ایده‌آلیست بزرگ "Die Himmelsstürmerin درباره او نوشته شد. دولت چین سرکوب مردم اویغور را با عنوان « مبارزه علیه تجزیه طلبی، تروریسم و تعصبات مذهبی » توجیه می‌نماید. اخیرادولت چین قیام مردم اویغوردرسال 2009را به کنگره اویغور ورهبری خانم قدیر منسوب دانست. ولی رابعه قدیر گفت که تاکنون دراظهارات خویش هرگز اشاره‌ای به شورش نافرمانی‌ها ننموده‌است و مبازرات خود را بدون خشونت وصلح طلبانه ادامه می‌دهد وهمیشه ارتباط خود را باگروه‌های تندرواسلامی نفی می‌نماید. اخیرا "همایون خیری" مصاحبه ای با وی ترتیب داده که خلاصه ای از آن را تقدیم مخاطبان گوناز تی وی می کنیم: شما پيش از زندان و تبعيد يکی از پنج ثروتمند معروف چين و نماينده رسمی اين کشور در مجامع بين‌المللی بوديد. حالا معروف‌ترين رهبر مخالفان دولت چين هستيد، چگونه اين همه تغيير در زندگی‌تان رخ داده است؟ - درست می‌گويید؛ من نماينده دولت چين بودم اما مدام تلاش می‌کردم به دولت نشان بدهم معنی تقاضای خودمختاری ترکستان شرقی اين نيست که ما برعليه آن‌ها هستيم. می‌خواستيم منطقه‌مان را خودمان اداره کنيم تا امکان رشد اقتصادی داشته باشيم. اين قولی بود که دولت چين به ما داده بود که بتوانيم خودمختار باشيم و رشد کنيم ولی بعد دولت چين دست به تغيير ترکيب جمعيتی ترکستان شرقی زد و زندگی همه ما را تغيير داد. حالا چطور؟ هدف‌ شما کسب استقلال است يا هم‌چنان ترکستان شرقی را بخشی از چين می‌دانيد؟ - ما سال‌های طولانی فقط از خودمختاری حرف زديم نه چيزی بيش‌تر، ولی دولت چين هر تقاضايی را به شدت سرکوب کرد. حالا ديگر اويغورها از دولت چين نااميد شده‌اند و فقط به دنبال حکومتی هستند که برآمده از رای خودشان باشد. کسی در ترکستان شرقی باور نمی‌کند امکان زندگی مسالمت‌آميز با دولت چين وجود داشته باشد. سياست دولت چين اين است که فرهنگ اويغورها را با جايگزين کردن غير اويغورها در ترکستان شرقی به طور کامل از بين ببرد. رابطه شما با تبتی‌ها و دالايی لاما چگونه است؟ - دولت چين به آن‌ها هم اجازه نمی‌دهد حکومت خودمختار داشته باشند. من از دالايی لاما و مواضع سياسی‌ او حمايت می‌کنم. وضع تبتی‌ها و اويغورها از بسياری جهات شبيه به هم است، به ویژه از جنبه سرکوب خشونت‌باری که دولت چين در هر دو منطقه انجام می‌دهد. بگذاريد درباره خودتان سوال کنم؛ آيا در فرهنگ سنتی و اسلامی اويغورها مشکلی با شما به عنوان يک رهبر زن وجود ندارد؟ - نه مطلقا مشکلی با من ندارند. اويغورها مسلمانند ولی ميانه‌رو و دموکرات هستند. ولی دولت چين می‌گويد بنيادگرايی اسلامی در ميان اويغورها در حال رشد است. - دولت چين اميدوار است چنين اتفاقی بيفتد و مداوم برای رخ دادن آن تلاش می‌کند تا بتواند به بهانه بنيادگرايی ما را سرکوب کند. متاسفانه گاهی آدم‌هايی با نگاه بنيادگرايانه در ترکستان شرقی ظاهر می‌شوند ولی هيچ‌کدام از آن‌ها نماينده اويغورها نيستند. خانم قدير، شما در ترکستان شرقی يک مبارزه سياسی را رهبری می‌کنيد، «آنگ سان سوچی» هم در برمه همين کار را می‌کند، به نظر شما چه اتفاقی در آسيا افتاده است؟ - در نظام‌‌های ديکتاتوری هميشه تصور بر اين است که مردها را بايد به عنوان رهبران سياسی فرض کرد ولی يادتان باشد هميشه زنان قوی‌تر از مردان هستند. اين قدرت ناشی از نگاه مادرانه‌ آن‌ها به وقايع است. آسيايی‌ها تازه دارند به قدرت زنان و مادران پی می‌برند، به همين دليل هم ديکتاتورهای آسيا تلاش می‌کنند زنان را در خانه نگاه دارند. ولی زنان آسيايی حالا ديگر زنان آشپزخانه نيستند و همان حقوق اجتماعی را دارند که مردها در جامعه دارند. آسيا دارد به قدرت زنان پی می‌برد. چين يکی از شرکای بزرگ تجاری ايران است و محصولات چينی در بازارهای ايران به وفور وجود دارند. البته چين در مجامع بين‌المللی هم از مواضع سياسی ايران حمايت می‌کند ولی به نظر می‌رسد مردم ايران از اين مشارکت تجاری و سياسی استقبال نمی‌کنند. شما به اين موضوع چگونه نگاه می‌کنيد؟ - اين خصلت سياسی دولت چين است که از ديکتاتورهای جهان حمايت کند. آن‌ها تا آخرين روز برای قذافی اسلحه فرستادند و همين حالا هم برای سودان اسلحه می‌فرستند. بسياری از کشورهای جهان از اعتراض‌های مسالمت‌‌آميز مردم در خيابان‌های ايران حمايت کردند ولی دولت چين از شروع اعتراض‌ها تا به حال هميشه از طرف سرکوب‌گر حمايت کرده است. منافع دولت چين فقط در حمايت از نظام‌های ديکتاتوری ا‌ست. گوناز تی وی R.C

GUNAZ.TV

آخرین خبرها