فردا روزی است که به تصور مسیحیان؛ مسیح: فرزند خداوند، در راه بندگان و برای پاک کردن گناهان انسان ها، به صلیب کشیده شد.  پاپ فرانسیس که در زبان مسلمانان می توان او را "آیت الله العظمی" نامید، به این منظور در یک کلیسای کوچک در ایتالیا حاضر شد تا به طور سمبلیک پای 12 نوجوان بزهکار و قانون شکن را شسته و ببوسد. آیت الله های عظمای مسیحی  به طور سنتی و به تبعیت از حضرت مسیح این کار را می کنند. آنان معتقدند که مسیح قبل از مرگش، برای نشان دادن عشق خود به انسان ها، پای دوازده نفر را شست، بوسید و سپس با میخ هایی به صلیب میخکوب شد. پاپ فرانسیس که به تازگی به این پست برگزیده شده است، برای اولین بار در تاریخ کلیسا، به پای دو دختر قانون شکن هم که مانند پسران بر روی صندلی نشسته بودند، آب ریخت. با پارچه تمیز، آن پا را خشک کرد و بر آن ها بوسه زد. بعضی رسانه ها می گویند که یکی از دختران، مسلمان بوده است و پاپ برای اولین بار در تاریخ عمر کلیسا، به پای یه دختر نوجوان و زندانی و مسلمان هم بوسه زده است.  این بوسه به پای یک دختر مسلمان می تواند پیام هایی برای قرن بیست و یکم داشته باشد: الف: زنان حقوقی برابر با آقایان دارند. حقوقی که در ایران بر عکس آن ها رفتار شده و قانون تصویب می شود. ب: زنان به همان قدر می توانند خطاکار باشند که مردان می توانند باشند. در ایران، زنان آدم را فریب داده اند و بیشتر از مردان گناهگارند و باید شدیدتر از مردانمجازات شوند و از حقوق فردی، خانوادگی و اجتماعی کمتری بهره ببرند. ج:  خداوند همان قدر برای خانم های گناهکار بخشاینده است که برای آقایان خطاکار. د: بشر، انسان است و دین ها تفاوتی در انسان بودن آن ها ایجاد نمی کند. در ایران، این دین اسلام و بخصوص مذهب شیعه است که به انسان ها حق و حقوق می دهد و آدم های دیندار بر بی دینان و دینداران غیر شیعه برتری حقوقی،  اجتماعی، سیاسی و اقتصادی دارند.   .ر: مسلمانان هم گناه می کنند و عیسی به خاطر آنان هم کشته شده است ز: باید به خطاکاران و گناهکاران بیشتر توجه کرد. در ایران گفته می شود، نه تنها باید قانونشکنان بلکه باید آنانی که از حقوق انسانی سخن می گویند، علیه نژاد پرستی می نویسند، در باره برابری 100 در صدی انسان ها با هم سخن کی گویند هم باید مجازات شوند.  پاپ فرانسیس در ادامه برنامه هایش، رو به همه رهبران دین مسیحیت کرده و گفته است: هر کس مسئولیت بزرگتری دارد، باید بیشتر در خدمت مردم باشد و باید مانند چوپان هایی باشند که با گله های گوسفند می زید و بوی آنان را می گیرد. اما در ایران، رهبر صاحب جان، مال و ناموس همه انسان ها است و ملت های ساکن ایران، گوسفندانی هستند که باید برای رهبر و فارس ها قربانی شوند. حال، رفتار سمبلیک او را با آیت الله های نه چندان عظمای شیعه و بخصوص با آیت الله (!) علی خامنه ای مقایسه کنیم: علی خامنه ای بر حسب یک تصادف و بعد از مرگ روح الله خمینی به رهبری و مرجعیت ارتقا یافت. اما هیچ تغییری در شیوه مدیریت خمینی در جامعه ایجاد نکرد.  در حالی که خامنه ای جوان بود و این انتظار می رفت که در شیوه خمینی در نقض حقوق انسان ها تغییر ایجاد کند. اما او چون جایگاه دینی و علمی خمینی را نداشت، سعی کرد با رنگ رزی  ریش، خود را ریش سفید نشان دهد.  سپس به زور سربازان امام زمان (اطلاعاتی ها)، سپاه و بسیج، دیگر آیت الله ها را برای بیعت با خود فرا خواند. کسی که تا شب قبل، "حجت الاسلام" بود، آیت الله و صاحب فتوا شد و صلاحیت صدور فتوای دینی پیدا کرد. و اگر یک عالم دینی او را به این سمت دینی و سیاسی و به رسمیت نپذیرفت، مغضوب شد. در حصر قرار گرفت و به امر خامنه ای، سختی های سیاسی و اجتماعی برایش تدارک دیدند. خامنه ای نه تنها پای هیچ کس را نشست و بوسه نزد، از مریدان خود خواست تا بر پاهای او بیفتند. بر دستان و پاهایش بوسه زنند و او را  "ولی امر مسلمین" (نه تنها شیعیان) بخوانند و بنامند.  خامنه ای نه تنها بر پای گناهگاران و بزهکاران بوسه نزد، بلکه به امر او، برای هر کسی، در دوران حکومت او، اتهام و جرمی تراشیدند و بستند و برای صدها هزار انسان پرونده های سیاسی سنگین تشکیل دادند. در حالی که پاپ، حقوق زن مسلمان را هم به عنوان انسان و برابر با زن و مرد مسیحی برسمیت شناخت، خامنه ای مسلمانان سنی را مسلمان نمی داند. مساجد آنان را مسجد نمی شناسد. نمازشان را باطل می داند. اجازه نمی دهد تا بلوچ ها، عرب ها، کردها، ترکمن های سنی در مدارس منطقه خود به روش دینی خود درس بخوانند. با اصول و فروع دینی خود بزرگ شوند. به امر او، همه نوجوانان سنی باید در مدارس مناطق سنی نشین، شیعه شوند. پاپ نشان داد که انسان ها تنها مسیحی ها نیستند بلکه مسلمانان هم انسان هستند و از همان حقوق انسانی برخوردارند اما علی خامنه ای انسان ها را به خودی و غیرخودی، به شیعه و سنی، به فارس و غیر فارس تقسیم می کند و بر اساس همین تقسیم بندی هم با آنان رفتار می شود. پاپ پای سیاهان را هم شست و نشان داد که هیچ نژادی بر نژاد دیگر برتری ندارد اما علی خامنه ای در دوران حکومت خود نشان داده است که "فارس ها" نژاد اصلح و برتر هستند و باید تنها زبان و آداب و رسوم آنان مورد احترام و آموزش قرار بگیرد و هر کس غیر از این بیندیشد، زبان و نژاد دیگری داشته باشد، محکوم به زندان و نابودی است و هیچ حقی ندارد. در راستای این نگرش نژادپرستانه علی خامنه ای، همچون دوران پهلوی ها و خمینی، زبان های نژادهای تورک ها، عرب ها، کردها، بلوچ ها، ترکمن ها که در ایران کنونی زندگی می کنند، نباید در مدارس و دانشگاه ها تدریس شوند و اگر کسی از این ملت ها در رابطه با حقوق زبانی، آموزشی، مدنی، تاریخی، اقتصادی، جغرافیایی، سیاسی، حق تعیین سرنوشت ملت  ها، برنامه ریزی منطقه ای و ... سخن بگوید، با اتهام های ضد امنیت ملی رفتار کرده یا به خود خامنه ای توهین و دهان کجی کرده یا به اسلام بد دهنی کرده و ... باید به شدیدترین شکل ممکن مجازات شود. در دوران رهبری علی خامنه ای بر ایران، ملت هایی که تحت استعمار و استثمار فارس ها هستند، فرصتی برای کشیدن نفس فرهنگی نیافتند و فشارها هر روز بر این ملت ها افزون گشت. به امید آن که پاپ خامنه ای هر چه زودتر بمیرد و جایش را پاپی انسانی تر بگیرد و به ملت هایی که اکنون در ایران زندگی می کنند، حق و حقوق انسانی داده شود.  همان حقوقی که در دوران خلیفه های اسلامی، خلیفه های عرب، در دوران حاکمیت تورک ها بر ایران، به فارس ها و دیگر ملت ها داده می شد و ملت هایی که در زیر تسلط آن حکومت ها می زیستند، از حقوق انسانی خودشان محروم نشده بودند اما در حکومت "ظل الله": پهلوی ها و "آیت الله": خمینی و خامنه ای ها همانن حقوق انسانی را از انسان های غیر فارس دزدیده اند.  در حقیقت، آیت الله سید علی خامنه ای در جرگه ناسیونالیست های فارس، شوونیست ها، و نژادپرستان  آریایی قرار دارد و در یک جبهه با آنان بر علیه همه غیر فارس ها می جنگد و این تفاوت اصلی پاپ خامنه ای با آیت الله فرانسیس است انصافعلی هدایت