قوانین و کنوانسیون های بین المللیاز بین بردن زبان هر ملتی را جنایت علیه بشریت و انسانیت می داند و آن را محکوم می کند اما ایرانگرایان قرن بیست و یکم، هر روز و شدیدتر از روز گذشته، سیاست های ضد بشری و نژاد پراستانه خود را ادامه می دهند و بر با تنگ تر کردن فرصت زندگی و حیاط فرهنگی ملت های غیر فارس در ایران، به جنایت های خود می افزایند.  با گذشت 34 سال از انقلاب (به گفته خودشان) "اسلامی" در ایران، هنوز هم مقام های دولتی با زور می خواهد، زبان فارسی را به نام زبان ملی و سراسری، به مردم تورک آذربایجان و دیگر ملت های عرب، بلوچ، ترکمن، کرد، و ... تحمیل کنند.  سیاست  الیناسیون و از خود بیگانه کردن تورکان و دیگر ملت های غیر فارس زبان که توسط پهلوی ها طراحی و اجرا شده بود، بدست مقام های جمهوری اسلامی ادامه دارد. مسئولان نژاد پرست اما مسلمان کنونی، در از بین بردن زبان تورکی همانند پهلوی ها، از هیچگونه تلاشی دریغ و کوتاهی نمی کنند.  می توان ادعا کرد که 34 سال قبل، با تلاش فرزندان آذربایجان، چند اصل در قانون اساسی ایران بعد از انقلاب گنجانده شد که به ملت های ساکن در ایران کنونی اجازه می داد تا در کنار زبان فارسی، زبان خود را هم بیاموزند اما انقلاب اسلامی ایران، بعد از استقرار و بدست گرفتن قدرت مطلقه، در اولین گام خود، سر آذربایجان، سر آیت الله سید محمدکاظم شریعتمداری و سر طرفداران آذربایجان را خورد و آنان را از چرخه انقلاب خارج کرد.  چرا که آذربایجان و روحانیت آن، اولین جریانی بودند که رشد قدرتمند دیکتاتوری در ایران را پیش بینی کرده و علیه آن شعار سر دادند: "عمامه دن تاج اولماز  - خمینی دن شاه اولماز" یعنی "عمامه تاج نمی شه - خمینی شاه نمی شه" و همچنین در خیابان ها شعار می دادند: "قانونی اساسیده اولان اصلی 110 ضدی بشردیر  - اگر ایصلاح اولماسا باطیل دیر هدر دیر"  یعنی اصل 110 قانون اساسی، قانونی غیر انسانی است که اگر اصلاح نشود، به خودی خود باطل و هدر است. همین پیشرو و دموکرات بودن آنان بود که همه فارس ها و ایرانگرایان انقلابی را در مقابل آذربایجان دموکرات و در یک جبهه قرار داد و آنان برای از بین بردن شعور و هویت آذربایجانی، بیش از زمان رضاشاه و محمدرضا شاه شمشیر را از رو بستند تا فرهنگ و تمدن آذربایجان را بخشکانند. برای این که بر عکس مکتب فارس که استبداد زا و سرکوبگرا است، مکتب آذربایجان و تورک، دموکرات و آزادیخواه است   هر دو رژیم غیر انسانی پهلویسم و خمینیسم با پی بردن به تفاوت مکتبی آذربایجان با فارسیستان، هویت، زبان، فرهنگ، تاریخ، موسیقی، آداب و رسوم و دیگرجنبه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و ... آذربایجان را مورد هجوم قرا دادند.  خمینیسم پا را فراتر گذاشته و با بستن روزنامه های تورکی، اجازه ندادن به نشر کتاب های تورکی، ممنوع بودن آموزش زبان تورکی و تاریخ آذربایجان و ... ضدیت خود با ملت آذربایجان را نشان داد. اکنون حتی نمی توانند نام تورکی چند مغازه را تحمل کنند.  در زیر، به تصویر یک دستورالعمل دولتی جمهوری اسلامی ایران نگاه کنید.  "وزارت بازرگانی" دستورالعملی صادر کرده و از سازمان تابعه اش در استان آذربایجان غربی خواسته تا بر مشاغل و مغازه ها نظارت شدید تری اعمال کنند و به کسبه اجازه ندهند تا از نام و نشان های غیر فارسی استفاده کنند. به نظر مقام های ایران، زبان مردم آذربایجان زبان ملت و مردمی اجنبی و خارجی است که نباید در سر در مغازه ها دیده شود و باید با آن مبارزه کرد. با چنین وضعیتی، مرم آذربایجان چگونه می توانند خود را بخشی از ایران بدانند و بخواهند به وطنی به نام ایران افتخار کنند.