چنانچه اخبار منتشره درباره عزم جمهوری اسلامی برای اعزام ۷۰هزار نیروی نظامی برای کمک به نظام در حال فروپاشی اسد صحت داشته باشد؛ چنین اقدامی نه تنها یاری گرفتن ترکیه از سامانه های موشکی پاتریوت غرب را توجیه می کند، بلکه به مثابه عملی اشغالگرانه خواهد بود که جمهوری اسلامی در مرداب سوریه غرق خواهد کرد و چه بسا این اقدام، به سرنگونی نظام ایران بیانجامد، چرا که خود این نظام همچون نظام سوریه، با خشم داخلی روبرو است. **** در منزل غضنفر ایرانی غضنفر رکن آبادی سفیر جمهوری اسلامی در بیروت است؛ او در پایتخت لبنان زندگی می کند و فارغ التحصیل یکی از دانشگاه های آن است. "غضنفر" همچون "اسد"، یکی از نام های متعدد ''شیر'' در زبان عربی است. رکن آبادی نیز به احتمال زیاد، یکی از پر اصرارترین ایرانی ها در حمایت از نظام بشار اسد است.   رکن آبادی، با دعوت سفرای سوریه، روسیه و چین به خانه خود، نگاه رسانه ها را به سوی خود جلب کرد؛ ضیافت شامی که هدف از آن ''گفت و گو درباره آینده سیاسی سوریه'' عنوان شد. او در این ضیافت، خشم خود را نسبت به قاچاق مقادیری اسلحه سبک از لبنان برای انقلابیون سوریه ابراز کرد. به احتمال زیاد، نشست چهارجانبه در بیروت، جایگزین برگزاری نشستی در دمشق شده است، شهری که انقلابیون به آن نفوذ کرده اند و جاده لبنان به آن، نا امن شده است.   ادعای برخی از رسانه های لبنانی مبنی بر این که این نشست، مخالف قواعد میزبانی دیپلماتیک است، صحیح نیست. زیرا این نشست تنها یک ضیافت شام بود و در آن پروژه های عملیاتی خارج از اطلاع مقام های لبنانی اجرا نشده است. نمی خواهیم وارد بحث بر سر عرف شویم. نظر غضنفرِ سفیر هم درباره آن چه لبنانی ها به سود انقلابیون سوریه قاچاق می کنند برای ما مهم نیست، چرا که خود او برای نظر لبنانی ها و اعتراضشان به منظومه بزرگ اسلحه ای که حکومت ایرانی برای حمایت از حزب الله در مواجهه با دیگر مردم لبنان قاچاق می کند، ارزش قائل نیست.   این چهار سفیر که در ضیافت شام گردهم آمده بودند، نمایندگان چهار دولتی هستند که اکنون برای مردم جهان عرب منفور هستند. هرچه بحران سوریه به درازا بکشد و اسد به حکومت خود در دمشق ادامه دهد، بر مشکلات روسیه، چین و ایران در منطقه نیز افزوده می شود؛ نه برعکس. چنانچه اخبار منتشره درباره عزم ایران برای اعزام ۷۰هزار نیروی نظامی برای کمک به نظام در حال فروپاشی اسد صحت داشته باشد؛ چنین اقدامی نه تنها یاری گرفتن ترکیه از سامانه های موشکی پاتریوت غرب را توجیه می کند، بلکه به مثابه عملی اشغالگرانه خواهد بود که ایرانی ها در مرداب سوریه غرق خواهد کرد وچ ه بسا این اقدام، به سرنگونی نظام ایران بینجامد، چرا که خود این نظام همچون نظام سوریه، با خشم داخلی روبرو است.   ژنرال حسن فیروزآبادی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح ایران درباره کمک گرفتن ترکیه از سامانه های دفاعی غربی می گوید که استقرار این سامانه ها، به منظور راه اندازی جنگ جهانی دیگری است و خود اروپا را با خطر مواجه می کند. من اصرار او بر خطرناک دانستن سامانه های پاتریوت – که دفاعی است- و هشدارش مبنی بر این که این سامانه ها به افزایش تنش ها می انجامد را نمی فهمم. او از ترکیه و ایالات متحده خواسته این سامانه ها را ''پیش از در گرفتن آتش سوزی که هیچ کس نمی تواند آن را خاموش کند'' بر چینند.   او باید بداند که آتش سوزی حقیقی هنگامی روی می دهد که ایران ارتش خود را برای جنگ به سوریه بفرستد؛ حتی اگر ماموریت این نیروها، حمایت از دولت علوی باشد که گمان می رود احتمال برپا شدن در ساحل سوریه وجود دارد. چرا که آنان خواهند دید اندک زمانی نخواهد گذشت تا ده ها هزار نفر برای نبرد با نیروهای ایرانی به سوریه بشتابند؛ برخی به خاطر تعصب فرقه ای و برخی دیگر با این باور که پس از شکست حکومت های عربی در ایجاد راه حلی برای بحران سوریه و بی توجهی جامعه جهانی ، پشتیبانی از مردم سوریه به یک واجب تبدیل شده است. به عبارتی دیگر، ایران در صورت اعزام نیروی نظامی به سوریه، درهای جهنم را به روی خود خواهد گشود و خود در محیطی پر از دشمن قرار خواهد داد که پیش از آن نظیرش را ندیده بود. بدون دخالت ایران، اسد بیش از چند هفته دوام نخواهد آورد.   منبع: روزنامه الشرق الاوسط ترجمه العربیه فارسی    b.o