روز شنبه ۲۲ / ۷ / ۱۳۹۱ شاهرخ زمانی از زندان مرکزی تبریز به زندان ارسنجان استان فارس تبعید شد. این تبعید طبق معمول جمهوری اسلامی بدون دستور قضائی و بدون رعایت قانون و برگزاری دادگاه صورت گرفته است! بیش از یک هفته بود که احتمال انتقال او وجود داشت اما مشخص نشده بود به کدام شهر تبعید خواهد شد! همچنین حدود دو هفته پیش زندانیان کارگر در زندان مرکزی تبریز به دلیل این که ۷۴ برابر بیشتر از حد نرمال سرمایه داری در بیرون از زندان، تحت استثمار قرار دارند به صورت شفاهی و کتبی درخواست مطالبه و اعتراض کرده و نامه های خود را به مسئولین کارگاه و رئیس زندان داده بودند. به دنبال این درخواست و اعتراض، مسئولین زندان و کارگاه ها (کارفرمایان) متحدانه اقدام به پرونده سازی بر علیه برخی از زندانیان کردند! طی روند پر سرعت پرونده سازی اقدام به جمع آوری امضا برای استشهاد از میان زندانیان بند متادون علیه شاهرخ زمانی و (فردین) مرادپور و.....نمودند! مسئولین زندان اعتقاد دارند این افراد زندانیان کارگر را تحریک و تشویق به اعتراض کرده اند! مرادپور به دلیل این که نامه اعتراضی را نوشته و امضا جمع کرده و به مسئولین ارائه داده به شدت مورد ضرب و شتم قرار گرفته و او را به بند ویژه منتقل کردند که هم اکنون در اعتصاب غذا به سر می برد!    اتهامات نوشته شده در برگه استشهاد عبارتند از توهین به مقام رهبری، توهین به شهدا و تبلیغ علیه نظام، مسئولین برگه استشهاد را از میان ۳۰۰ نفر زندانی فقط توانسته اند به امضای سه نفر به نامای حمید دادگاهی، نادر ملازاده و روشن که امکان مقاومت در مقابل تهدیدها و فشار را نداشتند برسانند! مسئولین زندان و کارفرمایان دو نفر دیگر با نام های یوسف عبداللهی و محمد آبادی را که حاضر نشدند زیر برگه استشهاد و اتهامات را امضا کنند به بند مواد مخدر فرستادند و از آنجا در تاریخ ۱۹ / ۷ / ۹۱ به بازپرسی شعبه ۱۱ برده شده اند تا بقیه زندانیان از این پس در مقابل خواسته های ناحق مأموران مقاومت نکنند! دو نفر فوق در بند مواد مخدر به شدت تحت فشار هستند، به آنها تخت نداند و تلفن آنها قطع شده است! همچنین فعلا از ملاقات ممنوع شده اند!    تعدادی از زندانیان را در بند کاردرمانی زندان مرکزی تبریز نگهداری می کنند. این زندانیان در کارگاه های خیاطی، کفاشی، کیف و ساک وچمدان و.....کار می کنند که معروف به زندانیان کارگر هستند. این کارگران روزانه بین ۸ الی ۱۰ ساعت کار می کنند و به ازای یک روز کاری از کارفرما ۷۰۰ تومان دریافت می کنند که ماهانه می شود ۲۱ هزار تومان!!! این زندانیان کارگر یک نوزدهم حداقل دستمزد مصوب دولت جمهوری اسلامی و یک هفتاد و چهارم مقدار خط فقر دستمزد دریافت می کنند! در مقابل اعتراض شفاهی و کتبی کارگران و درخواست افزایش دستمزد، مسئولین زندان و کارفرمایان کارگاه ها آنها را تهدید به محاکمه مجدد با اتهامات جدید کرده اند! در نامه ای که زندانیان کارگر به کارفرما نوشته اند آمده است:    ما در کارگاه های فوق روی هم رفته هر نفر روزانه صدهزار تومان تولید می کنیم اما شما فقط هفتصد تومان از آن را به عنوان دستمزد می دهید! با توجه به گرانی های بسیار شدید، هزینه گذران زندگی بسیار بیشتر شده است و با توجه به این که تحت گرانی روز افزون زندگی برای خانواده هایمان آن قدر سخت شده است که دیگر مانند گذشته امکان ارسال پول برای ما ندارند در حالی که ما اینجا کار می کنیم باید بتوانیم پس از تأمین هزینه های خود در زندان قسمتی از دستمزد خود را به عنوان کمک هزینه برای همسر و فرزندانمان بفرستیم اما دستمزد ما آن قدر کم است که دستمزد یک ماه ما کفاف ۱۰ روز خرج یک زندانی را نمی دهد!.....    در مقابل درخواست و اعتراض زندانیان، مسئولین زندان و کارفرمای کارگاه ها اقدام به پرونده سازی با اتهامات دروغین اهانت به شهدا و تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبر کرده اند که حاصل این پرونده سازی تا کنون انتقال شاهرخ زمانی به زندان ارسنجان، ضرب و شتم و انتقال مرادپور به بند ویژه و بازجویی مجدد و احتمالا محاکمه مجدد یوسف عبداللهی و محمد آبادی می باشد! کمیته حمایت از شاهرخ زمانی ۲۳ / ۷ / ۱۳۹۱  b.o