درباره یک برخورد ناسالم با گزارش احمد شهید. ضرورت سالم سازی محیط فعالیت درحرکت ملی آزربایجان ما را به نوشتن این چند خط متعهد میسازد. انعکاس موارد نقض حقوق بشردرآزربایجان در گزارش احمد شهید نواقص گزارش قبلی وی را جبران کرده است از طرف دیگراز اینکه دفاع از حقوق بشر در حرکت ملی آزربایجان بیکی از محورهای فعالیت تبدیل شده است واقعا دلگرم کننده و امید بخش است در این رابطه هر شخص وهر گروهی به قدر توانائی اش فعالیت کند قابل تقدیر می باشد وخوشبختانه  اکنون هم گروهها و هم افراد مستقل دراین عرصه فعال شده اند. بعضی از گروهها با نا دیده گرفتن تحولات مثبت چشم گیری که در سالهای اخیر در حرکت ملی آزربایجان ایجاد شده   است همچنان به شیوه ابتدائی و غیر اخلاقی گذ شته می کوشند فعالیت دیگران را به حساب خود بگذارند و به اصطلاح  بنفع خودشان تبلیغ کنند. مثلا آداپ در بر خورد با گزارش دکتر احمد شهید چنین می نویسد . «گفتنی است که پس از اینکه در گزارشات قبلی گزارشگر ویژه سازمان ملل -علیرغم تلاش فعالان آذربایجانی در گذشته- اشاره ای به نقض حقوق ملی آذربایجانیها نشده بود، آداپ با سازمان دادن مصاحبه های متعدد با شاهدان دست اول در داخل و خارج توانست به صورت مستند گوشه ای از واقعیت هائی را که درآذربایجان جنوبی میگذرد را به گزارشگر ویژه سازمان ملل برساند ». ایکاش آداپ همه این کار ها را انجام میداد و ما فعالین آداپ را حمایت و تشویق میکردیم اما متاسفانه چنین نیست طبق اسناد موجود در شورای حقوق بشر،گزارش دکتر احمد شهید عمدتا نتیجه فعالیت گروه اتنیک در شورای حقوق بشر سازمان ملل است (که مسئولیتش با من بوده است)  . دراین مدت گروه اتنیک ضمن داشتن رابطه مستقیم و مداوم با مسئول میز ایران در شورای حقوق بشر چندین بار با شخص احمد شهید در ژنو و پاریس در مورد نقض حقوق بشر در آزربایجان جنوبی دیدارداشته ومدارک مستند به ایشان ارائه داده است. اکنون مسئله زندانیان سیاسی آزربایجان جنوبی – فاجعه خشک شدن دریاچه ارومیه – ممنوعیت زبان و فرهنگ آزربایجان و اخیرا حادثه هولناک زلزله که جان تعداد زیادی از هموطنانمان را گرفت برای مسئولین حقوق بشرو محیط زیست سازمان ملل مسائلی آشنا و قابل پیگیری هستند و این در حالی است که قبل از آن فعالین شناخته شده حقوق بشر ایران کوچکترین گزارشی راجع به آزربایجان به سازمان ملل نداده بودند و مسئول میز ایران در دیدار ما در  اکتبر 2010  اعتراف کرد که بعلت نبود گزارش مجبور بوده بریده های روزنامه های خارجی راجع به نقض حقوق بشر در آزربایجان را به عنوان مدرک جمع آوری کند. ما برای دفاع از حقوق ملی آزربایجان جنوبی تنها به شورای حقوق بشر سازمان ملل قناعت نکرده ایم بلکه موازی با آن از طریق یونسکو، محیط زیست سازمان ملل ، گزارشگر ویژه محیط زیست و آب و اخیرا برای زلزله  از طریق صلیب سرخ جهانی مسائل را دنبال نموده ایم و بطور مرتب این مراکز را در جریان فجایعی که توسط حکومت تهران در آزربایجان جنوبی انجام میگیرد قرار داده ایم.   امیدوار هستیم که با رشد و پیشرفت حرکت ملی کلیه فعالین آزربایجانی ضمن احترام به فعالیت دیگران خود نیز فعالیت مشخصی انجام داده و همان را به اطلاع ملت آزربایجان برسانند. یادآوری میکنم که علاوه بر دیدار های مستقیم با مسئول میز ایران و فرستاده ویژه ، ما سه بار در سال (مارس –ژوئن و سپتامبر) در اجلاس شورای حقوق بشر سازمان ملل برای بیان مواردنقض حقوق بشر در آزربایجان شرکت میکنیم و همچنین موضوعات مشخص نقض حقوق بشر را هم که سازمان ملل تعیین میکند باید در منطقه خودمان بر رسی کنیم و گزارش تهیه نمائیم .  دربیست ویکمین اجلاس شورای حقوق بشر بازدو  Written Statment داده شده که در هر دو مورد وضعیت دریاچه ارومیه گزارش شده این دو در پرونده این اجلاس موجود میباشند سخن آخر اینکه ما تلاش میکنیم پرونده آرزبایجان علیه تبعیض و راسیسم دراجلاس بزرگ شورای حقوق بشر سازمان ملل درحضور نماینده جمهوری اسلامی  مطرح شود. ژاله تبریزلی d/o