گوناز تی وی:بعد از گذشت نزدیک به ۴ دهه از ترور ناموفق رهبر فعلی حکومت ایران همچنان این سوال برقرار است که چه گروهی و یا حتی دقیقا چه کسی قصد کشتن او را کرده بود.

در رابطه با این ترور مشخصا ۳ نفر اعدام شدند که دو تن از آنان مستقیما مسئولیت انجام آن را به عهده گرفته بودند.

شاید بتوان گفت که بخشی از ابهام موجود در این پرونده نه ابهام ناشی از کمبود اطلاعات که به نوعی ابهام‌افکنی سیاسی است.

سایت زیتون طی گزارشی به بازخوانی این پرونده پرداخته است که بخش هایی از آن قابل دقت است.

در روایت رسمی حکومت ایران که در سال‌های بعد از دهه پرتنش ۶۰ ساخته و پرداخته شد هم خوانش یکدستی از این اتفاق وجود ندارد و همزمان از سازمان مجاهدین خلق و گروه کوچک و گمنامی با نام «رهروان فرقان » به عنوان مسئولان این اتفاق ذکر می‌شود.

ایرج مصداقی عضو جدا شده سازمان مجاهدین خلق اما روایتی که این سازمان را مسئول این اتفاق دانسته بی‌اعتبار می‌داند و روایت دیگری از زبان «هم‌بند» فرقانی‌اش به عنوان مسئول این بمب‌گذاری دارد.

«مغز و زبان من کار خواهد کرد یا نه؟» این سوالی است که خامنه‌ای می‌گوید در اولین دقایق هشیاری خود بعد از ترور به زبان آورده است.

رهبر آینده حکومت ایران «از نقطه بالای کتف راست و بالای ران سمت راست» مجروح شد. استخوان ترقوه اش شکست و چند رگ و عصب دست راست اش نیز قطع شد، اما به تدریج و در طی ۴۰ روز بعد از آن سلامت نسبی خود را بازیافت. 

بر اساس گزارش‌های رسمی حدود دو ماه پس از این بمب‌گذاری، محمد متحدی و مسعود تقی‌زاده دو تن از اعضای گروه رهروان فرقان در مشهد شناسایی و دستگیر شدند.

بنابراین اسناد مسعود تقی‌زاده در طول بازجویی‌ها به تفصیل سخن گفت اما محمد متحدی بازجویی پس نداد و در دادگاه نیز حاضر به دفاع از خود نشد.

این دو نفر در دادگاه انقلاب تهران به ریاست محمدی گیلانی، محاکمه و به اعدام محکوم شدند و در تاریخ ۱۸ اسفند همان سال در محل برگزاری نماز جمعه تبریز، شهری که ادعا می‌شود پایه گروه رهروان فرقان در آن نهاده شده، به دار آویخته شدند.

در روایت دیگر این رویداد از زبان ایرج مصداقی، عضو سابق سازمان مجاهدین خلق آمده که بمب‌گذار نه تقی زاده که جوانی به نام اروج امیرخان‌زاده، اهل اورمیه و دانشجوی سال سوم دانشکده‌ی کشاورزی کرج بود.

کسی که در اردیبهشت ۶۱ و بعد از اعدام دو متهم به بمب‌گذاری بازداشت شد و در سلول شماره‌ی ۸۲ بند ۲۰۹ اوین با مصداقی هم‌سلول شد.

مصداقی می‌گوید او در جواب این سوال که اتهامت چیست گفت که « بعدها می‌فهمید.» به گفته این شاهد عینی امیرخان زاده شغل‌اش را در بازجویی «مجاهد» معرفی می‌کند و در عین حال از گروه رهروان فرقان برای او سخن‌ می‌گوید که به همراه ایرج افشاری در بنیان‌گذاری آن شرکت داشته است.

مصداقی تاکید می‌کند که امیرخان‌زاده در خلال گفتگوهایش به چند عملیات موفق و ناموفق اشاره کرده و از طرح ناموفق ترور موسوی اردبیلی و هاشمی رفسنجانی و انفجار در مسجد ابوذر و ترور خامنه‌ای سخن گفت.

این متهم به ترور نافرجام خامنه‌ای نیز مانند دو نفر دیگر در شهریور ۶۱ در نماز جمعه‌ی تبریز به دار آویخته‌ شد.

نگاه داشتن اصل داستان در ابهامی که در روایت‌های رسمی مختلف گم می‌شود این فرصت را به گردانندگان دستگاه امنیتی داد که هر کس و جریانی را که لازم باشد به واسطه آن «بزنند» و در ادامه هم خامنه‌ای را به « جانبازی برای انقلاب» تبدیل کرد که با جان به در بردن از این ترور یک قدم بزرگ و شاید ناباورانه به سوی «رهبری انقلاب» برداشت.

قدمی که شاید در کشف و شهودهای بعدی خود از لحظات احتضار به آن پی برد و آن را در قالب هذیان‌های بی‌هوشی بازگو کرد.

گونازتی وی
M.Y