گوناز تی وی: یکی از فعالان حقوق درویشان گنابادی با اعلام وضعیت وخیم بهداشتی در زندان تهران بزرگ (زندان فشافویه) نسبت به شیوع بیماری سل در این زندان هشدار داد.

«فائزه عبدی‌پور» که همسرش «محمد شریفی‌مقدم» در حال حاضر در زندان فشافویه محبوس است، شامگاه جمعه ۱۸ بهمن در صفحه توئیتر خود از ابتلای ۴۰ نفر از زندانیان یکی از سالن‌های تیپ ۴ زندان فشافویه به بیماری سل خبر داد.

فائزه عبدی‌پور نوشت: «در زندان تهران بزرگ یک فاجعه در حال رخ دادن است. در سالنی در تیپ ۴ از ۷۰ زندانی، ۴۰ نفر به بیماری سل مبتلا شده‌اند.»

سل یا تب لازم یک بیماری عفونی و در بسیاری از موارد مرگبار است. اگر سل درمان نشود، بیش از ۵۰٪ از افرادی که به آن آلوده می‌شوند را به کام مرگ می‌کشاند.

به نوشته این فعال حقوق دراویش گنابادی، در گذشته نیز آمارهای مشابهی در خصوص شیوع بیماری ایدز در این زندان گزارش شده است.

بر اساس گزارش‌های منتشر شده، پس از بازداشت‌های گسترده در جریان روزهای اعتراضات سراسری آبان‌ ماه و انتقال تعداد زیادی از بازداشت شدگان به زندان فشافویه، وضعیت بهداشتی و رفاهی زندانیان محبوس در این زندان به مراتب بدتر از گذشته شده است.

حسن خلیل‌آبادی، رئیس شورای شهر ری و عضو کمیسیون فرهنگی و اجتماعی شورای شهر تهران، اوایل آذر ماه با اشاره به جمعیت بالای زندانیان در زندان فشافویه اعلام کرد این زندان امکانات لازم را ندارد و زندانیان در شرایط بسیار سختی قرار دارند.

رسول هویدا، پزشک و یکی از دراویش گنابادی که از بهمن ماه ۱۳۹۶ در زندان فشافویه محبوس است، پیشتر در خصوص وضعیت بهداشتی این زندان گفته است:

«زندان فشافویه ۴ زندان مجزا با بیش از ۱۵ هزار زندانی دارد. امکانات پزشکی کم است، اقلام دارویی به شدت کم است و بهداری، استریل نیست.»

زندان فشافویه در ابتدا برای محکومان مواد مخدر ساخته شده بود اما طی سال‌های اخیر زندانیان سیاسی و امنیتی از جمله شماری از دروایش به این زندان منتقل شدند.

زندان مرکزی تهران بزرگ یا زندان فشافویه یا زندان حسن‌آباد فشافویه تهران، یک زندان حدود ۳۲ کیلومتری جنوب تهران است. کلنگ احداث این زندان سال ۱۳۷۹ زده شد.

برای ساخت این اردوگاه که از آن به عنوان بزرگترین زندان کشور (ایران) نام برده می‌شود، حدود ۱۵ سال زمان صرف شده‌است.

بیش از ۵۰ درصد زندانیان قرنطینه معتادان تزریقی و کارتن‌خواب هستند که توان ایستادن روی پا ندارند و به جای انتقال به زندان باید به بیمارستان منتقل شوند. با معتادان، سرقتی‌ها، «کر و کثیف‌ها» و افغانی‌ها به معنای دقیق کلمه در بدو امر مثل «حیوان» و «احشام» برخورد می‌شود.

امکانات پزشکی کم و اقلام دارویی در این زندان به شدت کم است. برخی زندانیان آزاد شده از وجود بیماری‌های واگیر و غیر استریل بودن محیط بهداری سخن می‌گویند.

زندانیان بیمار با تأخیر برای درمان به خارج زندان فرستاده می‌شوند و گفته می‌شود از زندانیان تعهد کتبی گرفته می‌شود که در صورت ارسال به بیمارستان هزینه بیمارستان را خودشان بپردازند.

گوناز تی وی

M.S