گروه‌های نجاتی از هر دو کشور و از سراسر جهان با دیدن کوچک‌ترین نشانه‌های زندگی مشغول کنار زدن آوار هستند. اما یک بازمانده زلزله تا چه مدت می‌تواند زیر آوار زنده بماند؟

 

این مسئله به عوامل مختلفی بستگی دارد. یکی موقعیت فرد در لحظه‌ای است که در ساختمان فروریخته، دسترسی به هوا و آب، وضعیت جوی و دمای هوا و همین‌طور وضعیت سلامتی او است. همه این عوامل می‌توانند در اینکه چقدر یک فرد می‌تواند زیر آوار زنده بماند مؤثر باشند.

 

بیشتر عملیات نجات در ۲۴ ساعت بعد از حادثه انجام می‌شوند اما مواردی هم وجود داشته که عملیات نجات بسیار دیرتر از این‌ها هم ادامه داشته است.

 

سازمان ملل متحد معمولاً فعالیت‌های جستجو و نجات را بعد از پنج‌تا هفت روز پس از یک حادثه پایان‌یافته اعلام می‌کند.بعد از دو روز جستجو بدون پیدا کردن بدن هیچ بازمانده‌ای پایان عملیات اعلام می‌شود.

 

با این حساب چه عواملی می‌توانند قربانی یک حادثه را زنده نگه‌دارند؟

آگاهی و آمادگی

هرچند نمی‌توان به‌سادگی یک زلزله یا فرونشستن ناگهانی یک ساختمان را پیش‌بینی کرد، به گفته کارشناسان موقعیتی که خود را در آن لحظه قرار می‌دهید می‌تواند کلید اصلی زنده ماندن باشد.

 

مراد هارون اونگرون، مسئول هماهنگی سازمان آکون (سازمان جستجو و نجات ترکیه) که بزرگ‌ترین سازمان کمک‌رسانی و نجات این کشور است، می‌گوید: «اگر بتوانید موقعیتی پیدا کنید که سه عامل افتادن، پوشش و نگه‌داشتن در آن وجود داشته باشد، شانس زنده ماندن شما بالا می‌رود.»

 

اما افتادن، پوشش و نگه‌داشتن به چه معنی است؟ افتادن یعنی روی زمین به‌زانو نشستن، پوشش یعنی در زیر چیزی مثلاً یک میز یا هر چیز محکمی پناه گرفتن و نگه‌داشتن یعنی تا لحظه‌ای که لرزش به پایان نرسیده محکم سر جای خود ماندن.

 

او همچنین می‌گوید: «آموزش و بالا بردن آگاهی و یادگرفتن اصول اولیه در مورد این حوادث اضطراری (قبل از آنکه حادثه‌ای مانند یک زلزله اتفاق بیفتد) مسئله‌ای مهم است که اغلب ندیده گرفته می‌شود.»

 

دسترسی به هوا و آب کلید اصلی زنده ماندن در صورت گرفتار شدن زیر آوار هستند. این البته بستگی به میزان جراحت و آسیب‌های بدنی فرد هم دارد. خونریزی شانس زنده ماندن بعد از ۲۴ ساعت را کاهش می‌دهد. به‌این‌ترتیب اگر فرد زیر آوار مانده به‌شدت مجروح نشده است و به هوا دسترسی دارد - محدوده کوچک فضایی که هوا به آن وارد شود- نکته مهم بعدی برای زنده ماندن دسترسی به آب است تا بدن دچار بی‌آبی نشود.

 

اگر فردی دچار آسیب در ناحیه سر و یا دیگر جراحت‌های شدید دیگر شده باشد و فضای کمی برای تنفس داشته باشد، شانس کمی برای نجات پس از یک روز بعد از حادثه دارد.

 

شرایط جوی محل حادثه هم می‌تواند در میزان زنده ماندن بازماندگان تعیین‌کننده باشد.

 

عامل اغلب دست‌کم گرفته‌شده‌ای که طبق نظر متخصصان اهمیت زیاد دارد سلامت روان و قدرت کنترل روحی فرد است.

 

کارشناسان میگویند حفظ اراده و قدرت روحی و حفظ انگیزه زنده ماندن می‌تواند نقش مهمی در نجات فرد داشته باشد.

 

در سال ۱۹۹۵ زمین‌لرزه‌ای در کره جنوبی اتفاق افتاد و مردی بعد از ۱۰ روز زنده از زیر آوار نجات داده شد. در گزارش‌ها آمده است که او با نوشیدن آب باران و خوردن تکه‌ها مقوا زنده مانده بود. او با بازی کردن با اسباب‌بازی که نزدیکش بود ذهنش را فعال نگه‌داشته بود.

 

در ماه مه سال ۲۰۱۳ زنی از بعد از ۱۷ از زیر آوار ساختمانی که در بنگلادش فروکش کرده بود زنده نجات داده شد.

 

او بعد از نجات گفت: «صدای نیروی‌های نجات را برای چند روز می‌شنیدم. با چوب و میله به تکه‌های آوار می‌کوبیدم تا توجهشان را جلب کنم. اما هیچ‌کس صدایم را نمی‌شنید. برای ۱۵ روز میوه‌های خشک خوردم. دو روز آخر هیچ‌چیز جز آب نداشتم.»

 

بعد از زلزله ۲۰۱۰ در هائیتی که در ۲۲۰ هزار نفر در آن کشته شدند، مردی بعد از ۱۲ روز از زیر آوار مغازه‌ای که در حال دزدی از آن بود نجات پیدا کرد. مرد دیگری بعد از ۲۷ روز زیر آوار ماندن نجات پیدا کرد.

 

در اکتبر سال ۲۰۰۵ دو ماه بعد از زلزله در کشمیر پاکستان، زن ۴۰ ساله‌ای به نام بی‌بی از آشپزخانه‌اش نجات داده شد.

 

وقتی پیدایش کردند دچار انقباض عضلانی بود و آن‌قدر ضعف داشت که به‌سختی می‌توانست حرف بزند. دخترخاله‌اش در مصاحبه‌ای بابی بی سی در سال ۲۰۰۵ گفت: «ما اول فکر می‌کردیم مرده است اما او ناگهان درحالی‌که بیرون می‌کشیدیمش، چشم‌هایش را باز کرد.»

بی بی سی

 

گوناز تی وی

E