روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز روز دوشنبه اول مه با انتشار گزارشی تحقیقی که بطور مشترک توسط سه نویسنده نوشته شده و محتوای آن به کمک مصاحبه با «مقامات اطلاعاتی و امنیت ملی و دیپلمات‌های ارشد فعلی و پیشین آمریکا، بریتانیا، اسرائیل، آلمان و ایران» تهیه شده، ادعا کرد که علیرضا اکبری، معاون پیشین وزیر دفاع واقعا جاسوس بریتانیا بوده است.

 

علیرضا اکبری، یک شهروند ۶۱ ساله ایرانی‌-بریتانیایی بود که در دی ماه ۱۴۰۱ شمسی به اتهام جاسوسی و به حکم دادگاه انقلاب اعدام شد.

 

اگرچه او و خانواده‌اش در جریان هر دو بازداشت او که در سال‌های ۱۳۸۷ و ۱۳۹۸ روی داد همه اتهامات را رد کرده بودند، اما اکنون نیویورک تایمز می‌نویسد که او به مدت یک دهه «اطلاعات ارزشمندی در مورد برنامه‌های هسته‌ای و نظامی ایران در اختیار بریتانیا» گذاشته است؛ اطلاعاتی که «در رفع هرگونه تردید دولت‌های غربی نسبت به قصد ایران در دستیابی به سلاح‌های هسته‌ای» نقش حیاتی داشتند.

 

این روزنامه به نقل از سه مقام اطلاعاتی و امنیت ملی غربی می‌نویسد که «اطلاعات مربوط به سایت فردو، تنها یکی از افشاگری‌هایی آقای اکبری بود که مقام اطلاعاتی بریتانیا در آوریل ۲۰۰۸ به همتایان اسرائیلی و غربی خود منتقل کرد.»

 

به نوشته این روزنامه، علیرضا اکبری که سابقه معاونت در وزارت دفاع ایران را داشت، افشای اسرار هسته‌ای ایران به مقامات اطلاعاتی بریتانیا را از سال ۲۰۰۴ آغاز کرده بود و ظاهر مذهبی، متعصب و تندروی او همچنین فعالیت‌های گسترده‌اش در نهادهای نظامی ایران از جمله مسئولیتش در اجرای قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت در پایان جنگ ایران و عراق باعث شد تا حتی پس از خروج از ایران و اقامت در بریتانیا نیز همچنان فردی معتمد برای جمهوری اسلامی ایران باشد.

 

ارتباط نزدیک اکبری با سفارتخانه‌های کلیدی غربی در تهران در سال ۲۰۰۴ میلادی نیز با اطلاع مقامات تهران ممکن شده بود.

 

در واقع به نوشته این گزارش، در پی افزایش شک اسرائیل و غرب به تلاش مخفیانه ایران برای دستیابی به سلاح هسته‌ای، علیرضا اکبری از سوی جمهوری اسلامی مامور شده بود که با سفارتخانه‌های کلیدی در تهران ارتباط برقرار و آن‌ها را متقاعد کند که برنامه هسته‌ای ایران صلح‌آمیز است و به همین دلیل نیز او بطور پیوسته با سفرای بریتانیا، چین، فرانسه، آلمان و روسیه دیدار داشت؛ رفت و آمدی که گفته می‌شود درنهایت منجر به موافقت او برای جاسوسی برای بریتانیا شده است.

 

به ادعای نیویورک تایمز آقای اکبری به اسناد و اطلاعات بسیار حساس و محرمانه هسته‌‌ای ایران دسترسی داشت و روابط بسیار نزدیکی با مقامات عالی‌رتبه کشور از جمله علی شمخانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی برقرار کرده بود و از نزدیکان وی به‌شمار می‌آمد.

 

گزارش به نقل از دو منبع نزدیک به سپاه پاسداران مدعی است که درنهایت پس از یک دهه، ایران در سال ۲۰۱۹ میلادی «به کمک مقامات اطلاعاتی روسیه» پی به نقش پنهان اکبری در درز اطلاعات می‌برد و اینکه «جاسوسی که وجود سایت هسته‌ای زیرزمینی مخفی ایران در دل کوه‌های اطراف تهران را افشا کرده آقای اکبری بوده است.»

 

در بخش دیگری از گزارش امده است که آقای اکبری هویت تعداد قابل توجهی از افراد کلیدی ایران از جمله محسن فخری زاده، دانشمند هسته‌ای را در اختیار سرویس‌های جاسوسی قرار داده بود. آقای فخری‌زاده در سال ۲۰۲۰ توسط اسرائیل ترور شد.

 

بر اساس این گزارش آقای اکبری از سال ۲۰۱۰ در لندن دچار حمله قلبی شد و به همین بهانه در بریتانیا اقامت گزید و ملیت این کشور را هم دریافت کرد اما در سال ۲۰۱۹ برای «مشورت در یک امر هسته‌ای و دفاعی فوری» به ایران فراخوانده و در نهایت بازداشت شد.

 

این گزارش تاکید می‌کند که «مشخص نیست روسیه، متحد نزدیک ایران، چگونه به این اطلاعات دسترسی پیدا کرده است.»

 

فاش شدن هویت علیرضا اکبری برای مقامات جمهوری اسلامی، منجر به دستگیری دوباره او شد و به این ترتیب به گفته برادرش برای ماه‌ها «در یک بازداشتگاه زیرزمینی و سپس در زندان مخوف اوین در تهران در سلول انفرادی» زندانی شد و درنهایت پس از سه سال، هویت او به عنوان جاسوس اعلام و در زندان اعدام شد.

یورونیوز

 

گونازتی‌وی

SH.A