هدف از این اقدام زدودن کار اجباری از زنجیره توليد و تامین کالاهای وارداتی به آمریکاست.

 

از بیانیه دولت آمریکا چنین برمی‌آید که هر سه شرکت در استان سین‌کیانگ(ترکستان شرقی) چین مستقر هستند و در زمینه تولید پارچه و لباس فعالند.

 

براساس قانون موسوم به «فهرست ممنوعیت تجارت با موسسات که از کار اجباری اویغورها استفاده می کنند» مصوب سال ۲۰۲۱، واردات کالاهای تولید شده در استان سین‌کیانگ(ترکستان شرقی)  و یا توسط شرکت‌هایی که در این فهرست قرار می‌گیرند به آمریکا ممنوع است، مگر آن‌که واردکننده بتواند ثابت کند که کالاهای مورد نظر با استفاده از کار اجباری تولید نشده‌اند.

 

هدف این قانون شناسایی شرکت‌ها و موسساتی است که در همکاری با دولت محلی ناحیه خودمختار سین‌کیانگ(ترکستان شرقی)، مردمان اویغور، قزاق‌تبار، قرقیز تبار و یا سایر اقلیت‌های مورد تبعیض و سرکوب را استخدام و به خارج از منطقه منتقل می‌کنند.

 

دولت آمریکا می‌گوید چین تعداد کثیری از مردمان اویغور و سایر اقلیت‌های مسلمان ساکن استان سین‌کیانگ(ترکستان شرقی)  را در اردوگاه‌های کار اجباری نگهداری می‌کند.

 

حکومت چین هر شکلی از آزار این اقلیت را تکذیب کرده است.

در یک رویداد دیگر، یک گروه مدافع حقوق اویغورها که در آمریکا مستقر است، هفته گذشته با استناد به منابع دولت چین اعلام کرد که یک دانشگاهی سرشناس اویغور به اتهام «به خطر انداختن امنیت نظام» به حبس ابد محکوم شده است.

 

بنیاد «دوی هوا» در بیانیه‌ای گفت اعتراض راحله داوود، استاد ۵۷ ساله دانشگاه، به حکم قضایی و محکومیت او که در دسامبر ۲۰۱۸ صادر شده بود رد شده است.

 

این گروه مدافع حقوق اویغورها در بخشی از بیانیه خود نوشت: «به نظر می‌رسد که این اولین بار است که یک منبع رسمی در دولت چین حکم حبس ابد را تایید کرده است.»

 

طرفداران حقوق بشر، حکومت چین را متهم کرده‌اند تعداد کثیری از تورک‌های اویغور را در اردوگاه‌های کار اجباری نگهداری می‌کند و علاوه بر این، به اشکال دیگر از جمله سرکوب فرهنگی و حتی عقیم‌سازی اجباری حقوق آن‌ها را نقض می‌کند.

 

برخی از نهادهای دولت آمریکا از جمله وزارت خارجه این اشکال سرکوب را «نسل‌کشی» نامیده‌اند.

 

ضریب محکوميت متهمان در دستگاه قضایی چین ۹۹.۹ درصد است و به ندرت کسی تبرئه می‌شود.

 

راحله داوود قبل از بازداشت استاد رشته علوم انسانی در دانشگاه سین‌کیانگ و یکی از کارشناسان ارشد انسان شناسی فرهنگی و فولکلور اویغورها بود.

 

خانم داوود در دسامبر سال ۲۰۱۷ در استان سین‌کیانگ واقع در شمال غربی چین دستگیر شد.

 

جان کام، رئیس بنیاد «دوی هوا»، گفت: «این حکم یک تراژدی بی‌رحمانه و ضایعه‌ای بزرگ برای مردمان اویغور و همه کسانی است که برای آزادی آکادمیک ارزش قائل هستند. ما خواستار آزادی فوری و بازگشت امن او نزد خانواده‌اش هستیم.»

 

این بنیاد می‌گوید از سال ۲۰۱۶ تاکنون بیش از ۳۰۰ روشنفکر اویغور بازداشت و یا زندانی شده‌اند.

 

خانم داوود با چند دانشگاه معتبر غربی از جمله هاروارد و کمبریج همکاری می‌کرد و این دانشگاه‌ها نیز خواستار آزادی او شده‌اند.

 

برخی از کارشناسان سین‌کیانگ(ترکستان شرقی) معتقدند که انتقال دسته‌جمعی مردمان اویغور به اردوگاه‌هایی که شبیه بازداشتگاه است در سال ۲۰۱۸ به اوج خود رسید ولی آزار آن‌ها در شکل استفاده از کار اجباری در این اردوگاه‌ها ادامه یافته است.

 

آکلا پولاتی، دختر راحله داوود، که ساکن شهر سیاتل آمریکاست گفت: «تصور این‌که مادر بی‌گناه من باید تمام عمرش را در زندان بگذراند درد غیرقابل تحملی است. از چین می‌خواهم که ترحم نشان داده و مادر بی‌گناه من را آزاد کند.»

رادیوفردا

 

گونازتی‌وی

SH.A