طارق هاشمی: "رژیم ایران عامل اختلاف های فرقه ای در عراق است"         

طارق هاشمی در سال 2004 میلادی یکی از رهبران سنی کلیدی عراق بود که پس از تهاجم آمریکا به این کشور، گروه های شورشی را به پیوستن به روندهای سیاسی تشویق کرد. او که از سال 2005 به عنوان معاون رئیس جمهوری عراق مشغول خدمت بود توسط دولت شیعی نوری مالکی به تروریسم متهم و حکم جلب او صادر شد. او در استانبول و در گفتگو با یورونیوز، ایران را متهم به دست داشتن در نزاع های فرقه ای در عراق کرد.

یورونیوز: با سپاس از شرکت شما در این گفتگو، می خواهم از آخرین بمب گذاری ها در عراق آغاز کنم. شهرهایی که هدف قرار گرفتند از حساس ترین شهرها مانند سامره، کرکوک و بغداد بودند که خشونت های فرقه ای در آنها بسیار بالاست. دید شما به این رویدادها چگونه است؟

طارق هاشمی: “این گواه تازه ای است بر اینکه ما متاسفانه مدیریت کارآمدی در زمینه امنیت کشور نداریم و این در حالی است که عملیات تروریستی به طور دائم مردم بیگناه و تاسیسات دولتی را هدف قرار می دهند. این بار کاملا متوجه شدید که گروه و جمع خاصی مورد هدف نیست بلکه ظاهرا تمام مردم عراق هدف تروریست ها قرار گرفته اند. این ناشی از همان شیوه اداره وضعیت امنیتی در عراق است که من مورد انتقاد قرار داده ام و این رویدادها می تواند هر زمان در آینده نیز اتفاق بیافتد.

مسئله اینست که علیرغم شمار زیاد نیروهای امنیتی و میلیاردها دلاری که از سال 2003 به این کار اختصاص یافته، ما هنوز از یک نیروی شایسته که بتواند از پس چالش های امنیتی کنونی عراق برآید، برخوردار نیستیم. ما بارها از نوری مالکی نخست وزیر، درخواست کرده یم که فروتنانه یک ارزیابی واقعی از اوضاع به مردم ارائه کند، واقعیت ها را بپذیرد و از مردم به خاطر تکرار اشتباهات عذرخواهی کند. زیرا این شهروندان بیگناه و عادی هستند که قربانی این حملات می شوند و نه کارمندان عالی رتبه ای که دارای محافظ شخصی اند. اما هیچکس دغدغه ای در این زمینه ندارد.

یورونیوز: فکر می کنید این حملات چگونه راه اندازی می شود؟

طارق هاشمی: “اوضاع و روندهای سیاسی در عراق شکننده است. ما با چالش های زیادی روبروئیم. از جمله از سوی بسیاری از احزابی که به اندازه کافی نسبت به ضرورت ایجاد یک عراق باثبات متقاعد نشده اند و دلسوز نیستند. ما اکنون با منابع خشونت بسیاری دست به گریبانیم. تنها القاعده نیست. حتی فساد در نیروهای امنیتی می تواند منبع خشونت باشد. ما چالش های واقعی زیادی در پیش داریم و متاسفم که بگویم که کشور من طی چند سال آینده نمی تواند از ثبات پایداری برخوردار باشد. زیرا چاش هایی داریم که تا کنون نتوانسته ایم بر آن ها غلبه کنیم.“

یورونیوز: و در مورد تاثیر آنچه رخ می دهد، فکر می کنم این حملات می کوشند تا تفاوت های فرقه ای را دامن بزنند و عراق هر چه بیشتر در سیاست های فرقه ای فرو برود، آیا شما موافقید؟

طارق هاشمی: “در حقیقت مشکلات سیاسی در حال حاضر بیش از درگیری های فرقه ای است. اما این واقعیت را نمی توانم پنهان کنم که بی ثباتی سیاسی موجود تا حدی توسط درگیری های فرقه ای پوشیده می شود. این مسئله ای روشن است. هدف قرار دادن طارق هاشمی با طرح چنین ادعاهایی بی مورد است و مردم می فهمند که این صرف نظر از پرونده سازی سیاسی یک هدف گیری فرقه ای است. ما چالش هایی از این دست داریم.”

یورونیوز: این سیاست های قومی و فرقه ای را چقدر خطرناک می دانید؟ فکر می کنید در یک مقطع معین ممکن است عراق بین این سه گروه مختلف تقسیم شود؟

طارق هاشمی: “امیدوارم که چنین اتفاقی نیافتد، زیرا در چنین صورتی نه تنها کشور من دچار هرج و مرج سیاسی خواهد شد، بلکه تمام منطقه از این مسئله رنج خواهد برد. زیرا همانگونه که می دانید عراق کشور ثروتمندی است و هرگونه انشقاق در ساخت جغرافیایی آن، کشورهای همسایه را ترغیب به دخالت در امور داخلی ما می کند و جنگ بزرگی در خاورمیانه بر سر عراق درخواهد گرفت. بنابراین چنین راه حلی نه به سود منافع ملی عراق است و نه به سود ثبات در تمام منطقه.”

یورونیوز: درباره دیگر قدرت های منطقه ای مانند ایران، ترکیه و عربستان سعودی چطور؟ می توانیم آمریکا را هم اضافه کنیم که مایل است عراق را متحد خود نگهدارد. فکر می کنید قدرت های دیگری نیز در آن سوی معادله وجود دارند؟

طارق هاشمی: “من می توانم از تجربه خودم بگویم و از گفتگوهایی که برای نمونه اخیرا هنگام دیدار از عربستان سعودی، قطر و ترکیه در این کشورها داشته ام. یعنی سه کشوری که از نفوذ و قدرت قابل توجهی در خاورمیانه برخوردارند. آنها در مورد ثبات عراق واقعا بسیار نگرانند. آن ها بسیار مشتاقند که همه گروه های اجتماعی عراق گرد هم آیند و بکوشند تا تفاوت ها را با هم آشتی دهند و وحدت پایدار عراق را تامین کنند.“

یورونیوز: درباره ایران چطور؟

طارق هاشمی: “مسئله اینست که ایران با قدرت تمام درگیری های فرقه ای را دامن می زند. من باید در تحلیل خودم منصف باشم. در حقیقت از نظر یک مقایسه تاریخی، سیاست ایران پدیده تازه ای نیست. ایران در پشت درگیریهای فرقه ای در کشور من است. وگرنه عراقی ها فلسفه و باورهای فرقه ای ندارند. ما با احترام به ریشه های مشترک فرهنگی مان زندگی کرده ایم، و حتی از طرف همسایه ها و دوستانمان مورد پرسش قرار نگرفته ایم. اما امروز این ممکن نیست. متاسفانه باید درباره همدیگر بپرسیم و مورد شناسایی قرار گیریم. این یک محصول جانبی فرهنگی است که آمریکایی ها به اینجا آوردند و توسط ایران برجسته شد و گسترش یافت. این آن چیزی است که اتفاق افتاده است.

به این ترتیب سیاست ایران در مقایسه با ترکیه کاملا متفاوت است. من تا آنجا که در جریانم و از تجربه خودم می گویم. بدون اینکه اغراق کنم. من علیه سیاستمداران ایران نیستم، اما باید بر اساس واقعیات و تجربه خودم به این مسائل اشاره کنم.”

b.o