چین، ایران و اریتره در سال ٢٠١١ بزرگترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران بوده‌اند.

گزارش سالانه وضعیت مطبوعات جهان توسط گزارشگران بدون مرز

در آستانۀ اتمام سال ۲۰۱۱ میلادی، سازمان گزارشگران بدون مرز، همانند سالهای گذشته با انتشار بیلان آزادی مطبوعات در سالی که سپری شد، به بررسی وضعیت آزادی های رسانه ای و آنچه برای روزنامه نگاران و مطبوعات و فعالان رسانه ای در سراسر جهان رخ داده، پرداخته است.

 بر اساس گزارش این سازمان مستقل و غیر دولتیِ حامی روزنامه نگاران، چین، ایران و اریتره در سال ٢٠١١ بزرگترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران بوده‌اند.

 در بیانیه گزارشگران بدون مرز آمده است که ٢٠١١ سالی پر هزینه برای آزادی اطلاع‌رسانی بود و در سالی که گذشت، ٦٦ روزنامه نگار کشته شدند که ٢٠ تن از آنان در خاورمیانه جان سپردند که دو برابر میزان کشته شدگان سال ٢٠١٠ می باشد.

 گزارشگران بدون مرز همچنین برای نخستین بار فهرستی از مناطق خطرناک برای رسانه‌‌ها در جهان را منتشر کرده است، که برای دومین سال متمادی، پاکستان پرمرگ‌ترین کشور جهان برای روزنامه‌نگاران بود و چین، ایران و اریتره در سال ٢٠١١ بزرگترین زندان‌های جهان برای روزنامه‌نگاران بوده‌اند.

بر اساس این گزارش، فهرست ١٠ مکان پر مخاطره فهرست شده گزارش‌گران بدون مرز، نمایانگر وضعیت افراط در سانسور رسانه‌ها و بکارگیری خشونت علیه همه‌ی کسانی است که برای اطلاع رسانی آزاد و مستقل تلاش می‌کنند.

گزارشگران بدون مرز اعلام کرده است که در سالی که سپری شد، تعرض فیزیکی به کار اطلاع‌رسانی (محرومیت موقت از آزادی، بازداشت و احضار) افرایش داشته و در بسیاری از موارد، این تعرض نشانگر اقدامات بکار گرفته از سوی دولت‌ها برای خفه کردن اطلاعاتی بود که آنها را ضعیف‌تر می‌کرد.

 همچنین تعرض و تهاجم علیه روزنامه‌نگاران افزایش ٤٣ درصدی و دستگیری شهروند وب‌نگار- که درخط اول اطلاع رسانی و انتشار اطلاعات در کشورهایی هستند که برای فعالیت آزاد رسانه‌ها محدودیت ایجاد می‌شود افزایش ٣١ درصدی داشته است.

 در جریان گسترش اعتراضات مردمی در این سال، ٥ شهروند وب‌نگار جان باختند که سه نفر از انها در مکزیک به قتل رسیده‌اند.

 این سازمان در بیانیه خود تاکید کرده، سال ٢٠١١ از میدان تحریر در مصر تا شهر خضدار (قصدار) در بلوچستان پاکستان، از موگادیشو تا جزایر فیلیپین، بیش از هر زمان دیگری، یادآور پرمخاطره بودن حرفه روزنامه‌نگاری در دوره‌های نبود ثبات سیاسی است. بیشترین موارد به هنگام تطاهرات‌ها روی دادند که تظاهرات به درگیری با نیروهای انتظامی و یا منازعه در میان خود تظاهر‌کنندگان می‌انجامید.

 در این بیانیه آمده است: "بهار عرب و جنبش های اعتراضی متاثر از این رویداد در سراسر جهان از سودان تا آذربایجان، اعتراضات مردمی در یونان، روسیه سفید، اوگاندا، شیلی، و یا "جنبش وال استریت را اشغال کنید" در ایالات متحده امریکا عوامل انفجاری افزایش دستگیری و بازداشت‌ها بوده‌اند. به ویژه در این سال تعرض فیزیکی به کار اطلاع‌رسانی (محرومیت موقت از آزادی، بازداشت و احضار) افرایش داشته ‌است. در بسیاری از موارد، این تعرض نشانگر اقدامات بکار گرفته از سوی دولت‌ها برای خفه کردن اطلاعاتی بود که آنها را ضعیف‌تر می‌کرد."

ده نقطۀ خطرناک در سال میلادی گذشته برای روزنامه نگاران و گزارشگران، منامه پایتخت بحرین- ابیجان پایتخت ساحل عاج - میدان تحریر در قاهره پایتخت مصر - مصراته در لیبی - ایالت ورکروز در مکزیک- خضدار در پاکستان - مناطق شهری مانیا،جزیزه لوکون و میناندو در فلیپین - موگادیشوپایتخت  سومالی -  درعا، حمص و دمشق در سوریه و میدان تغییر در یمن بوده اند.

 سازمان گزارشگران بدون مرز در گزارش و بیلان سالانه خود پیرامون سالی که گذشت، تاکید می کند: "در سال ٢٠١١ خطر در خیابان‌ بود."