دومین توطئه بزرگ اکولوژیک برای نابودی آذربایجان استارت خورده است

ف. اورمولو

رژیم آپارتاید قصد دارد دومین توطئه مهلک خود را علیه آذربایجان جنوبی به مورد اجرا بگذارد.به نظر می رسد که حکومت فاشیست ایران از قبل تمامی سناریوهای لازم برای اجرای سیاست زمین سوخته در آذربایجان را اندیشیده است.این سیاست تنها معطوف به خشک کردن دریاچه اورمیه و سوزاندن غرب آذربایجان نیست. بلکه شرق آذربایجان نیز مرحله دوم هدف است. باید تمامی سرزمینهای حاصلخیز شرق آذربایجان از دشت مغان گرفته تا دشت اردبیل و خلخال لم یزرع شوند. هدف، حذف سریع آذربایجان است. قبل از اینکه طوفانهای نمک به اردبیل برسند همزمان با غرب آذربایجان، شرق آذربایجان نیز باید بسوزد و خاکستر شود.

انتقال اب رود ارس به دریاچه اورمیه در همین راستا در حال استارت خودرن است.بیائید صبور باشیم و این مقاله را تا پایان بخوانیم.

رژیم آپارتاید قصد دارد تا از طریق اجرای یک سناریو دقیق چند مرحله ای آذربایجان جنوبی را از روی نقشه جهان حذف

کند.

به کلمات نوشته شده فوق دقت فرمایید. هیچ یک از کلمات این جمله گزاف، تبلیغاتی و یا عوام فریبانه نیست. جمله بسیار دردناک و اما بسیار واقعی فوق را دوباره در قالبی واضحتر می نویسیم:

"هدف نهایی رژیم اپارتاید حذف طبیعی و به دنبال آن فیزیکی آذربایجان جنوبی، از روی جهان است."

آنچه که در حال حاضر قادر به درک آن شده ایم و احتمالا طی روزها و ماههای آینده بر ابعاد آن افزوده خواهد شد پروژه چهار مرحله ای حذف آذربایجان جنوبی است.

در اقع آذربایجان جنوبی سرزمینی است که اکنون به دنبال فروپاشی شوروی، استقلال آذربایجان شمالی، استقلال کشورهای تورک آسیای میانه و نیز رشد شگفت انگیز ترکیه، دوباره قادر به کسب موقعیت بسیار ممتاز و استراتژیک خود در عرصه جهان شده و مجددا تبدیل به پل پیروزی جهان ترک گردیده است.

فراموش نکنید که پس از پایان جنگ جهانی دوم، تاسیس حکومت ملی در آذربایجان و به دنبال تهدید اتمی اتحاد شوروی سابق از سوی رییس جمهوری وقت آمریکا با هدف اجبار مسکو به پشت کردن به حکومت مترقی تبریز در سال 1946، باعث آغاز جنگ سرد در میان دو بلوک شرق و غرب گردید.

از آن پس حکومتهای حاکم بر ایران چه از نوع مونارشی مبتنی بر آریانیزم و چه از نوع تئوکرات مبتنی برشیعیزم، حذف هویت تاریخی ملت آذربایجان جنوبی بعنوان پل اتحاد جهان تورک، مغز سیاسی خاورمیانه و ستون فقرات ایران را در دستور کار خود قرار دادند. آنها کوشیدند تا بهر صورت ممکن آذربایجان را از حرکت در مسیر تاریخی خود بازدارند و آنرا سرزمینی مسدود، محروم و مخروب نگه دارند.

اما زمان نشان داد که اراده ملت آذربایجان، آنچنان فوق العاده است که هیچ قدرتی در این دنیای بزرگ قادر به مهار آن نیست.

توجه کنید که آذربایجان جنوبی براساس نظریاتی که منبعث از تورات می باشد به عنوان بهشت عدن و محل هبوط حضرت آدم دانسته شده است. دیوید رول از محققین معروفی است که آذربایجان را خاستگاه انسان و جایگاه بهشت عدن معرفی می کند. در همین خصوص شبکه دیسکاوری برنامه مستندی را با نام "آذربایجان، بهشت عدن" تهیه کرده و پخش نموده است.

اما انسانهایی که در همین بهشت عدن، در حال زندگی هستند چند سالی است که برای اولین بار در طول تاریخ حیات ملتهای قرن بیستم به خیابانها آمدند و با صدای بلند فریاد زدند که "ترک هستند" و برای بیان این جمله در گوش ایران و جهان، هزینه بسیار سنگینی پرداخت نمودند. این همان قدرت عظیمی است که در سطور ماضی، از آن به عنوان اراده فوق العاده ملت آذربایجان تعبیر شد.

گویی عقربه های زمان در هر چرخش خود، جهان را به تولد یک قدرت بزرگ سیاسی از سرزمینهای متحد تورک دست کم در غرب دریای خزر نوید می دهد.

همه چیز در تکاپوی یک تولد خارق العاده است. یک تولد بسیار بسیار بزرگ و تعیین کننده. تولدی چون فتح مکه، چون جنگ ملازگرد و چون فتح استانبول.

وقتی این حقیقت کبیر با واقعیت حقیر ایران مرکزی یعنی "آشی که برای من نجوشد کله سگ در آن بجوشد" جمع می شود ترکیب خطرناکی ایجاد می کند که می تواند عصاره اولیه ذهنی قتل دریاچه اورمیه و دیگر نقاط آذربایجان جنوبی مشتاق استقلال ملی را فراهم کند.

اکنون سعی خواهیم کرد تا بخشهای افشا شده این سناریو را بیان کنیم.

ترکی زدائی، ترویج آذری گری، تحریف تاریخ، تغییر بافت جمعیتی، کاهش موالید، تحقیر فرهنگی و ملی، کشتن جوانان در جنگ، قتل عام روشنفکران، تحمیل زبان دوم بعنوان زبان اول، فقر سیاه اقتصادی، تقسیمات ارضی بدون دلیل، غارت ثروتهای فرهنگی و طبیعی، امحای ابنیه و یادگارهای قومی، تزریق گرد هروئین و کراک، گسترش قاچاق، مسدود کردن راههای ارتباطاتی با جهان آزاد، ...

حکومتهای غیر تورک سده اخیر اگرچه توانستند در این خصوص موفقیتهای زیادی به دست آورند اما هرگز قادر به کسب پیروزی مهم و تعیین کننده ای نشدند. اما، زمان به سرعت در حال حرکت است و آذربایجان گام به گام به استقلال خود نزدیک می شود پس باید در این خصوص چاره ای فوری اندیشیده شود.

2- اعلام جنگ اکولوژیک علیه آذربایجان از طریق قتل دریاچه اورمیه با 10 میلیارد تن نمک آماده انفجار، آلودگی شدید دریای خزر، خشکانیدن تالاب بزرگ انزلی، نابودی مراتع آذربایجان، کوچکتر کردن وسعت جنگلهای ارسباران، آلودگی شدید هوا و آب و خاک در شهرهای تبریز، مراغه، انگوران، تیکان تپه و اهر و در نهایت انتقال اب رود ارس به دریاچه اورمیه. توجه داشته باشد که انتقال آب رود ارس به دریاچه اورمیه نهایی کردن مرحله آخر از دومین مرحله جنگ اکولوژیک است.

3- تلاش بسیار جدی برای ایجاد اختلاف در شرق و غرب آذربایجان و حتی آذربایجان شمالی و جنوبی. توجه داتشه باشید که تقسیم منابع همواره مهمترین عامل اختلاف در میان انسانها و حتی برادران یک خانواده بوده است. حکومت تهران که قاتل دریاچه اورمیه است و قصد دارد تا سیاست زمین سوخته را در سراسر آذربایجان به اجرا دراورد، با طرح انتقال آب از رود ارس به دریاچه اورمیه که هیچ و هیچ جایگاه علمی و عملی از دید کارشناسان ندارد، می کوشد از یکطرف خود را دلسوز دریاچه اورمیه نشان دهد و از طرف دیگر شرق وغرب و شمال و جنوب آذربایجان را درگیر اختلافات جدی نماید.

منطق این حکومت به شدت جنون آمیز است. فرض کنید که شخصی دارد کلیه سمت چپ خود را از دست می دهد. به پزشک مراجعه می کند. اگر طبیب بگوید که برای نجات شما لازم است تا کلیه سمت راستتان خارج شده و در جای کلیه سمت چپتان پیوند زده شود، شما به شدت دچار شوک خواهید شد. تنها یک طبیب دیوانه می تواند چنین حکمی دهد. اقدام جمهوری اسلامی در این راستا دقیقا مشابه همین پیشنهاد است. آنها قصد دارند با انجام یک اقدام خیانت بار و جنون آمیز دیگر، هم غرب و هم شرق آذربایجان را نابود کنند، هم شرق و غرب و هم شمال و جنوب آذربایجان را درگیر دشمنی نمایند و هم به هر نحوی از انحاء دامن ناپاک خود را از این لکه ننگ ابدی پاک کنند.

4- آخرین مرحله، نابودی کامل طبیعی آذربایجان جنوبی و کوچانیدن ملت ترک آذربایجان به شهرهای مرکزی ایران و در واقع فلسطینیزه شدن آذربایجان و تبدیل کردن جوانان برومند آذربایجان به بردگان و گماشتگان است. به این ترتیب حذف کامل مسئله آذربایجان و ممانعت از شکل گیری پل پیروزی برای جهان تورک و موضوع "کله سگ" عینیت خواهد یافت!

بی تردید، در بدترین و سیاهترین تاریخ حیات آذربایجان جنوبی به سر می بریم.

بیائید برای حیات وطن، یکصدا فریاد زنیم:

"زنده باد مرگ"