جنبش غیر دموکراتیک سبز می خواهد از دریاچه ی خشک ماهی بگیرد

 هادی پیری 

 پنجم شهریور 1390 به دنبال رد طرح نجات دریاچه ی اورمیه در مجلس، شاهد جرقه خوردن قیام آذربایجان شدیم. از آنجایی که زایش قیام آذربایجان بدون اتکا به رهبری و تنها با استفاده از فضای مجازی اینترنت و پشتوانه ی خرد جمعی ملت تورک به وقوع پیوست جنبش غیر دموکراتیک سبز ( ج.غ.د.س ) همان گونه که پیش بینی شده بود، در پی مصادره ی حرکت ملت مظلوم آذربایجان برآمده است.

 آنها با اطلاع از زمینه های زایش این قیام که همانا دریدن زنجیرهای زنگ زده ی استعمار فارساست، قصد دارند تا با شعارهایی مثل « همبستگی برای آزادی تمامی ایرانیان»، «اتحاد برای از بین بردن دشمن مشترک مردم ایران یعنی جمهوری اسلامی» و  از این قبیل، سوار حرکت ملی آذربایجان گردند ج.غ.د.س با اطمینان از ساپورت شبکه های پان ایرانیست ِ بی بی سی فارسی صدای آمریکا از  مواضع آنها، حمایت صوری خود را از نجات دریاچه اورمیه اعلام کرده اند. این دزدان سیاسی، به وضوح میدانند که خشک  کردن دریاچه ی

اورمیه به دست جمهوری اسلامی، در راستای جلوگیری از استقلال آذربایجان جنوبی است و از آنجایی که موضع ج.غ.د.س اصولا با تناقض  همراه بوده و هست

در این مورد آنها نیز با ایرانگرا جلوه دادن قیام تورکها ، در واقع با جمهوری اسلامی و هدف کثیف و ضد انسانی اش همراهی می نمایند.

ج.غ.د.س با گفتن «همه ی ما انسانیم و فرقی با هم ندارم»، می خواهند روی مسئله ی مللی آذربایجان را پاک کرده باشند. آنها، باورشان شده که در

انقلابات گذشته ملت ِ تورک فریب روشنفکران فارس! را خورده و پیش مرگ قیام ها شده اند!!. جالب تر اینکه، وقتی آنها با استقلال طلبان آذربایجان مواجه می شوند در مرحله ی اول مثل جمهوری اسلامی سعی در کم تعداد نشان دادن استقلال طلبان دارند و ادعا دارند که اکثریت مردم آذربایجان طرفدار ج.غ.د.س هستند و زمانی که در مقابل سوال ِ " پس چرا آذربایجان در اعتراضات سال 88 به ج.غ.د.س نپیوست؟" قرار می گیرند، فضای امنیتی آذربایجان در دوران اعتراضات را یادآور می شوند. غافل از اینکه در دنیای مجازی نیز استقلال فکری_سیاسی آذربایجان نسبت به دعوای فارسستان به روشنی درک می شد. علاوه بر آن 5 شهریور 90 وضعیت امنیتی آذربایجان به مراتب بیشتر از زمان انتخابات بود. اما چون مردم هدفِ مستقل خود را مشخص کرده بودند قیام خود را کلید زدند. ج.غ.د.س در مرحله دوم زمانی که با هزار سند

و دلیل، گرایش مردم آذربایجان برایشان ثابت می گردد ما را فریب خورده ی جمهوری اسلامی می نامند و می گویند حکومت قصد تفرقه افکی بین اقوام را دارد! در حالی که خود می دانند که جمهوری اسلامی در مورد غیر فارسها ,دقیقا مطابق میل تمامیت خواهان ِ  ج.غ.د.س عمل می کند. آنها می دانند که مشکل اساسی تورک ها و چیزی که در طول90 سال اخیر همه ی ملل غیر فارس را

آزرده، حکومت فارس ها با عقیده ی شوونیستی شان می باشد و حرکت ملی_ دموکراتیک آذربایجان مبارزه ای است برای استقلال ملی، برای بدست آوردن حق تعیین سرنوشت و برای اداره خود و رهائی از یوغ استعمار فارسی. بدین طریق انکار مسئله ی ملی بزرگترین تناقض ج.غ.د.س و دلیلی بر غیر دموکراتیک بودناین جنبش است. آنها آزادی را تنها برای قوم فارس تعریف کرده اند. دراعتراضات 88 تورکها، کوردها، عرب های الاحواز، ترکمن ها و بلوچ ها بصورت کاملا عمدی به این جنبش نپیوستند. با این حال جنبشی که ادعای دموکراسی و داعی گری ایران را دارد به گرایش 70%  انسانهایی که در کشور ایران زندگی می کنند اعتنایی ندارد. آنها با ایرانگرا جلوه دادن ِ قیام مردم آذربایجان و با چسباندن این قیام به ج.غ.د.س، تصمیم دارند هم از پتانسیل انقلابی تورکها سوء استفاده کنند و هم تورکها را از هدف استقلال دور کنند. چرا که آنها به غارت ثروت آذربایجان و برده کشی از ملت تورک عادت کرده اند و دیگر نمی توانند این احساس زیاده خواهی را از خود دور کنند آنها اگر واقعا قصد حمایت از دریاچه را داشتند، به جای کمک به ملتمان مدام به ایرانی بودن ِ قیاممان تاکید نمی کردند. طرفداران ج.غ.د.س، ذره ای به خواسته ی آذربایجان حرمت قائل نیستند و زمانی هم که از آذربایجان و ملت تورک حرف می زنند، هدفشان حفظ منافع فارسستان است اما چون بدون

آذربایجان محقق نمی شود و نیاز به بسیج ِ ملت تورک دارند، غلی رغم میل باطنیشان قدری هم اشک تمساح برای آذربایجان می ریزند. اگر آنها به انسانیت ملت تورک احترام قائل بودند، هرگز در مقابل استقلال طلبی آذربایجان صف نمی کشیدند خلاصه اینکه امروز، موضع دو گروه ِ جانی ِ  ج.غ.د.س و جمهوری اسلامی در مورد آذربایجان دقیقا یکی است. جمهوری اسلامی هم  قصد استعمار آذربایجان را دارد جنبش تمامیت خواه سبز هم. جمهوری اسلامی با خشکاندن دریاچه ی اورمیه و کوچاندن مردم آذربایجان به فارسستان، و ج.غ.د.س با ایرانگرا نشان دادن قیام ملت تورک، سوار شدن بر حرکت ملی و در نهایت مصادره ی این قیام به اسم خود می خواهند مانع رهایی ملتمان از چنگال استعمار فارس گردند. هر دوی اینها با آزادی آذربایجان مخالفند. تنها فرقی که دارند این است که جمهوری اسلامی رفتنی است اما اگر به فرض محال ج.غ.د.س به قدرت برسد، حکم یک دشمن تازه نفس برای آذربایجان را دارد. جامعه ی فارس از آنجایی که هیچ حقی به غیرفارسها قائل نیست، هنگام مواجه شدن با حق طلبی غیر فارس ها واویلایی سر می دهند که "آهای ملت، این ها تورک ها یا کوردها یا عرب ها و یا بلوچ های استقلال طلب) می خواهند

ایران عزیز را نابود سازند، اینها می خواهند ما را بدبخت کنند

ولی واقعیت این است که فارسها با تمایل به استمرار وضعیت موجود قصد دارند که به دوشیدن غیر فارس ها ادامه دهند. آنها خوب می دانند که استقلال آذربایجان هیچ تضادی با حقوق فارسها ندارد با این حال می خواهند تمامی هستی آذربایجان، فدای ایران پرستی و زیاده خواهی آنها گردد. آنها خاک را به انسانهایی که روی آن زندگی می کنند ترجیح می دهند و با در اختیار

داشتن رسانه های مختلف و حمایت انگلیس، آمریکا و اتحادیه اوروپا در این راه ثابت قدم هستند. در طرف مقابل اما، آذربایجان نمی خواهد با ج.غ.د.س همکاری کرده و فقط زندان بان ِ خود را عوض کرده باشد. آذربایجان نمی خواهد قربانی خاک پرستی های مردم فارس گردد. آذربایجان تصمیم دارد برای همیشه از یوغ استعمار فارس رها گردد. ما ملت تورک، همه ی ملتها را صاحب حقوق برابر می دانیم و از این رهگذر، سلطه ی هیچ ملتی بر ملت دیگر را نمی پسندیم. ما تورکها با استقلال طلبی مان قصد داریم تا امورات خود را خودمان بگردانیم نه ملت فارس و یا تورک زبانهایی که به تایید حکومتگران فارس رسیده اند.

ملت فارس نیز اگر واقعا به انسانیت آذربایجانی احترام قائلند، اگر به آزادی همه ی ملتها و به دموکراسی معتقداند، اگر با شعارهای برابری و اتحاد به دنبال فریب غیر فارس ها نیستند، دیگر نباید از تمامیت ارضی ایران حرفی به میان آورند. اتحاد تنها با مشارکت ملت های مستقل و آزاد

تحقق می یابد نه با زندانی کردن آنها در داخل یک مرز. فراموش نکنیم برای تشکیل اوروپای متحد، هیچ یک از ملتها اختیارش را به ملتی دیگر نسپرده است