انتقال آب از خوزستان به اصفهان جهت کشاورزی، یا انتقال آب از آراز برای نجات دریاچه ارومیه؛ کدام مهم تر است؟

چند روز پیش در خبرها خواندیم که دبیر مجمع نمایندگان استان خوزستان در مجلس شورای اسلامی اعلام داشت «در صورت پیگیری طرح انتقال آب بهشت آباد، نمایندگان خوزستان در مجلس استعفا خواهند داد.» سید شریف حسینی در مصاحبه با مهرنیوز اعلام داشت " اجرا و بهره ‌برداری از این طرح نابودی صنعت، كشاورزی و زندگی مردم استان خوزستان را در پی دارد". طرح مذکور اشاره دارد به پروژه انحراف یکی از سرشاخه های اصلی رودخانه کارون به سوی حوزه آبریز زاینده رود واقع در استان اصفهان. در صورت تحقق این امر بیش از 1 میلیارد و 100 ملیون متر مکعب آب از سر شاخه های کارون به طرف اصفحان روانه خواهد شد. البته باید ذکر کرد که این اولین بار نیست که دولت در پی انتقال آب از سایر نقاط به زاینده رود است. سرچشمه زاینده رود، کوهستان های زردکوه و کوهرنگ است که از زمان رضاخان، دولت بارها با اقدام به حفر تونل و کشیدن کانال های متعدد دست به توسعه حوزه آبخیز زاینده رود زده است. آب های منتقل شده نیز عمدتاً به مصارف کشاورزی و نیز صنایع آهن و فولاد استان اصفحان رسیده است. در این میان اما طرح انتقال آب بهشت آباد در کنار طرح آب رسانی به استان قم کلان ترین پروژه انتقال آب تاریخ کشور است. در صورت تحقق این طرح به گفته سید شریف حسینی رودخانه کارون خشک خواهد شد. اما سوال اساسی این جاست که چرا دولت ایران به جای توسعه کشاورزی و صنعت در خود خوزستان که به گفته کارشناسان امر، به دیل وجود فاکتورهایی چون: خاک حاصلخیز، آب های سطحی و سفره های گسترده آب زیرمینی، زمین های تخت و هموار و دسترسی به ساحل آب های آزاد جزو مستعدترین استان های کشور جهت سرمایه گذاری و کار و تولید اقتصادیست، ترجیح میدهد با صرف هزینه های کلان مالی و فنی، امکانات طبیعی این استان را دزدیده و به استان های مجاور و به ویژه استان اصفهان منتقل کند.

چندی است که در اصفحان هیاهوی به اصطلاح محیط زیستی به پا کرده اند که رود زاینده رود خشک شده است. حال آن که هم اکنون مثل گذشتگان دور، آب رودخانه زاینده رود به سمت تالاب گاوخونی جریان دارد ولی مسئله این جاست که در مسیر آن سدی ساخته و آب را صرف مصارف کشاورزی و صنعتی میکنند. اما جلوگیری از ورود آب رودخانه به شهر اصفحان این مطالبه کذایی را بین مردم این شهر به وجود آورده است که برای حظ زیبایی شهر بایستی آب استان خوزستان به حوزه آبریز زاینده رود منتقل شود تا هم فعالیت های صنعتی و کشاورزی اصفهان ادامه داشته باشد و هم آب در شهر نیز جاری باشد.

با توجه به دست کاری عظیم دولت در جغرافیای طبیعی کشور که میراث همه مردم ایران است این طرح بایستی در مجلس به تصویب می رسید. این قضیه را مقایسه کنید با مسئله انتقال آب به دریاچه ارومیه. چگونه میشود که دو فوریت طرح آب رسانی به دریاچه ارومیه با آن حجم از اهمیت و اعتبار زیست محیطی و نیز خطر عظیم خشک شدن آن که حیات ملیون ها انسان را تحت تأثیر قرار خواهد داد در مجس رد میشود ولی در مورد انتقال آب خوزستانی ها به اصفحان جهت توسعه فعالیت های اقتصادی کشاورزی و صنعتی در این استان بدون بحث و بررسی در مجلس توسط دولت به صورت غیر قانونی پیگیری میشود، تا آن جایی که نمایندگان مجلس معترض شده تهدید به استعفا میکنند. آیا این تبعیضی آشکار نیست؟ مسئله ی ملت آذربایجان بسیار واضح و آشکار است. دولت ایران با جلوگیری از ورد آب به دریاچه ارومیه و مجلس آن با رد دو فوریت طرح نجات آن، در کنار دزدیدن آبِ اعراب خوزستان و انتقال غیرقانونی آن به استان اصفهان برای توسعه کشاورزی و صنعت در آن استان به صورت کاملاً حساب شده دسیسه ضربه زدن به حیات اقصادی و روزمره ملل غیر فارس ایران را پیگیری میکند. ملت آذربایجان باید هوشیار باشد که خشک شدن دریاچه ارومیه فاجعه ای زیست محیطی برای تورک ها و حتی کوردهای همسایه آذرباجان خواهد بود. اگر هم اکنون کاری نشود کمترین هزینه آن نابودی بخش عظیمی از اقتصاد کشاورزی و صنعتی آذربایجان و در طولانی مدت تخلیه نسبی و برخی استان های همجوار خواهد بود.

اوزتورک