شیهه جغد اقتضای تاریکی است

رمزگشایی از یک نوشته و یک بیانیه در خصوص وقایع 4 خرداد ماه سولدوز

 

به تاریخ شنبه  90.3.7  نوشته ای با عنوان "سولدوز، 4 خرداد واقعیتی تلخ" به قلم ٰ آیدین ائل سئونٰ  و یک روز پس از آن بیانیه ای به نام فعالین مستقل حرکت ملی آذربایجان در رابطه با مراسم بزرگداشت شهدای قیام خرداد آذربایجان در سولدوز در بعضی از سایتهای اینترنتی منسوب به حرکت ملی آذربایجان  منتشر شد.تعدادی از این سایتها بلافاصله بعد از انتشار این نوشته ها با هوشیاری و بعد از وقوف به محتوای مخرب هر دوی این نوشته ها از انتشار آن خودداری نموده و متاسفانه این دو نوشته هم اینک در بعضی دیگر از این سایتها موجود است.

جهت گیری و محتوای هردوی این نوشته ها با هدف تخطئه مراسم بزرگداشت شهدای سولدوز وهمچنین تخریب آقای عباس لسانی با استفاده از جملات دو پهلو، غرض آمیز، و طعنه آلود حملاتی را متوجه ایشان کرده است.

اینجانب از آنجاییکه از لحظه ورودآقای لسانی به حسینیه برگزاری مراسم  شهدای سولدوز به تاریخ 4 خرداد، حضور بر سر مزار شهدا و حتی لحظه‌ي دستگیری در دروازه مهاباد و انتقال به بازداشتگاه "9 پله اورمیه" و بعد از آزادی نیز تا تبریز همراه ایشان بوده ام بر خود واجب دیدم تا توضیحاتی را در خصوص این نوشته و آن بیانیه داشته باشم.قبل از آن اشاره به چند نکته ضروری مینماید.

نویسنده نوشته‌ی "سولدوز، 4 خرداد و واقعیتی تلخ"  نام مستعار "آیدین ائل سئون" را برای خود انتخاب نموده و بیانیه نیز به نام جمعی از فعالین مستقل سولدوز انتشار یافته است.هویت حقیقی نویسندگان مطالب برای من آشکار نیست ؛ لذا این حق را برای خود قائل هستم که نام خود راافشا نکنم.بدیهی است هر زمان نویسندگان مطالب ذکر شده با نام و هویت واقعی حویش اعلام موجودیت کردند اینجانب نیز، بلادرنگ هویت خود را آشکار خواهم نمود.

انتشار نوشته و بیانیه هردو به زبان فارسی صورت گرفته است.مطالب  بغض آلود، کینه توزانه و بینهایت دور از واقعیت نوشته آقای "آیدین ائل سئون" که در قالب دلسوز حرکت ملی آذربایجان ایفای نقش نموده و از نام مستعار تورکی نیز بهره برده‌اند با ملاحظات محتوای نوشته شان که (یقینا در آن مراسم حضور نداشته اند و در صورت حضور ایفاگر نقشی دیگر به جز فعال حرکت ملی بوده‌اند)    هدفی جز ایجاد بدبینی، یاس، و القای دو دستگی و اختلاف میان فعالین حرکت نمی توانسته است داشته باشد.انتخاب زبان فارسی برای نوشته شان نیز به جز ناتوانی نویسنده در رسیدن به هدف خود در قالب نوشتاری تورکی برای بیان مطالب هدف دار خویش؛  تلاشی برای تعمیم این نوع برداشت ها میان عموم خوانندگان بوده است. واما برای جلوگیری از تکرار این نوشته در اینجا تنها به محتوای مستقیم آن میپردازم.

 

محتوای پاراگراف دوم نوشته آیدین ائل سئون:

1.  صحبتهایی که با آقای عباس لسانی در این مراسم از سوی بعضی از فعالین صورت گرفت آزاردهنده، ناامید کننده و تکان دهنده بود.

2.    قائل بودن به تیپ شخصیتی مخصوص برای آقای لسانی

3.  تکرار و نسبت دادن صفتهایی که سالها قبل سایت تابناک برای توصیف آقای لسانی از آنها بهره برده بود.این توصیفات در نگاه اولیه در قالب یک دلسوز ارائه شده است.

4.    آزردگی آقای لسانی و هواداران وی و ترک مرسم توسط ایشان

 

به نقل مسموع از آقای لسانی و در مسیر بازگشت به تبریز بعد از آزادی از بازداشتگاه "9 پله" اورمیه،  باید یادآوری کنم که بعد از پایان مراسم در سولدوز،  مامورین وزارت اطلاعات با منزل ایشان در اردبیل تماس گرفته و اظهار میدارند : " نگذاشتیم آقای لسانی صحبت کنند  و ایشان به همراه چند تن دیگر از دوستان خود به علت ناراحتی مراسم را ترک کرده و در حال بازگشت به اردبیل هستند وخیال نمی کنیم از این به بعد به فکر چنین مراسماتی بیفتند "

این ادبیات و نوع جملات بکار رفته در این تماس تلفنی شالوده نوشته‌ی آقای آیدین ائل سئون را تشکیل میدهد.نوشته ای که همان ادبیات و جملات و مفاهیم را در قالب یک دلسوز حرکت ملی و حاضر در مراسم مذکور به کار برده است.تاجایی که به یاد دارم و هنوز چند روزی بیش، از آن مراسم نگذشته است و در خلاف اظهارات آقای ائل سئون باید این نکته را یاداوری کنم که تنها لحظه‌ی ورود آقای لسانی به حسینیه محل برگزاری مراسم را در ذهن خود مرور کنند.ورودی که خوشحالی، افزایش روحیه و جسارت، و مفهوم پیروزی را برای حاضرین در مراسم در پی داشت و متعاقب آن عجز و درماندگی ، آشفتگی، عصبانیت و سردرگمی را برای ماموران امنیتی که در سه استان رهگیر ایشان بودند تا مانع رسیدن ایشان  به سولدوز شوند و در این اقدام توفیقی حاصل ننمودند.

این تلاشهای مذبوحانه ما را به یاد 14 مرداد  1384 سالگرد  بزرگداشت مشروطه بر سر مزار شهید باقرخان  در تبریز می اندازد بعد از خواست صدها تن از فعالین حاضر با سر دادن شعار مبنی بر سخنرانی لسانی، آنگاه که مامورین انتظامی و امنیتی از منصرف نمودن ایشان نا کام ماندند اشخاص معلوم الحالی وارد عرصه شدند که با هوشیاری و مقاومت حضار خنثی شدند .

البته بعد از ناکامی اداره ی اطلاعات در تکرار عمل سخیف خود در سال گذشته(سال گذشته هنگام عزیمت لسانی به شهر سولدوز جهت شرکت در مراسم بزرگداشت شهدای آن دیار در 4 خرداد 1389 ایشان را به همراه چند تن دیگر در پلیس راه نمین بازداشت و بعد ازساعت 4 عصر همان روز آزاد نمودند) بعد از گم کردن رد  ایشان ونا کامی در ماموریت خود اقدام به احضار اجباری پدر خانم ایشان که مشکل حاد قلبی نیز دارند و باجاناق ایشان با تهدید و و ارعاب جویای مکان اختفا ،شماره تلفن یا هر گونه رد ایشان بوده اند.اما آنان به این اقدامات و فشار بر خانواده و اطرافیان بسنده ننموده ودر بسیاری از شهر های آذربایجان به دنبال پیدا کردن ایشان برای جلو گیری از حضور در سولدور اقدام نمودند، از جمله ورود به خانه ی یکی از فعالن سر شناس حرکت در تبریز و تهدید ایشان به بازداشت به همراه همسر و فرزندان و اجبار ایشان بر تماس تلفنی با خانم لسانی و در خواست نشان و یا شماره تلفن از لسانی را داشته اند که در جواب،  همسر لسانی می گوید:هیچ خبری از ایشان ندارم اگر هم داشتم نمی گفتم ایشان می پرسد :به من هم نمی گفتید؟ جواب میشنود : به شما هم نمی گفتم.با این اوصاف زخم اداره ی اطلاعات عمیقتر از آن است که با این شیطنت های مذبوحا نه به این زودیها آرام گیرد.

بر سر مزار شهدا نیز الحق و الانصاف هیچ حرکت،  صحبت و برخوردی از نوع آنچه که آقای ائل سئون توصیف کرده اند نه تنها با آقای لسانی حتی با دیگر حاضرین در این مراسم نیز صورت نگرفت.بجاست که به نویسندگان بیانیه ذکرشده در ابتدای نوشته اخیرو غایب در مراسم مذکور که تنها با توصیفاتی کاملا ساختگی اظهار داشته اند که:  "ممانعت و مخالفت گسترده سولدوزیها مانع از سخنرانی بعضی از سخنرانان خودخواسته شد."  یاآوری کنم که چنین اتفاقی فقط و فقط ساخته و پرداخته ذهن خلاق نویسندگان این بیانیه بوده و کمترین ارتباطی به حقیقت ندارد، زیرا هیچ شخصی در مقام سخنران در آن مراسم حضور نداشت و حتی کسی نیز مبادرت به این کار نکرد.اصولا باید خبر داشته باشید که این سخنران خودخواسته مورد ادعای شما هر زمانی و در هر مراسمی سخنرانی کرده اند، بعد ازآن با چوب و چماق و زنجیر و باتوم و زندان مواجه گشته اند.

اگر نویسنده بیانیه، خود در مراسم حاضر بود و کمی از حافظه خود یاری میگرفت باید به یاد می آورد که فعالین حاضر در مراسم متفق القول اظهار داشتند که : حضور در این مراسم وظیفه‌ای ملی بوده، ما امروز مهمان شهدایمان هستیم و سالهای بعد نیز این وظیفه‌ی خود را به جا خواهیم آورد."

در بیانیه نوشته اید: "سولدوز اجازه سواستفاده به هیچ طیف و گروه و شخصی را نخواهد داد، اینجا آتلیه فیلم و عکس یادگاری-تبلیغی نیست بلکه سولدوز میدان بی ادعای مبارزه با بدخواهان آذربایجان است."

اجازه بدهید از نویسنده بیانیه سوال کنم :در کدام آتولیه ی عکاسی در دنیا بعد و یا قبل از مراسم عکاسی!!! بیش از 40 نفر از مشتریان آن مورد بازداشت، ضرب و شتم ، شکنجه ، توهین و تحقیر و... قرار می گیرند؟؟؟

 آقای آیدین ائل سئون و تمام کسانی که قائل به تیپ شخصیتی خاص برای آقای لسانی بوده و به تکرار صفتهای انتسابی سایت تابناک و نهادهای نزدیک به قدرت حاکمه در حق ایشان مشغول هستند میتوانند همه روزه از شروع وقت کاری تا پایان روز با مراجعه به منزل ایشان و یا محل کار وی آزمون سنجش سواد و دانش سیاسی از ایشان به عمل آورند تا کج فهمی هایشان مرتفع گردد و اگر مراجعه ی مستقیم برایشان ممکن نیست میتوانند با مراجعه به نوشته های ایشان،  اشعار، مقالات و دفاعیات و یا حتی سخنرانیها در مراسم های ملی و مصاحبه ها  در رادیو ها و تلویزیونهای مختلف آنچه رامی خواهند در یابند"

 و این ما هستیم که باید از ایشان بپرسیم  با القاء و ادعای تقابل دروغین میان برخی عزیزان سولدوزی و فعالین سایر شهرها به دنبال کدام مفهوم مورد علاقه‌ی خویش هستند؟ آنانی که  ساده انگارانه می خواهند با انتشار این نوع نوشته ها عظمت و حرمت مراسم هرساله بزرگداشت شهدای سولدوز را تا سطح روابط و تقابل های  وجود نداشته‌ی اشخاص، آنهم مطابق با تمایلات خویش تقلیل دهند هنوز از درک بلوغ و رشد سیاسی فعالین ملی آذربایجان و همچنین تحلیل ساده ترین اهداف و برنامه های فعالین حرکت عاجزند.

استفاده از لفظ "هواداران آقای لسانی" که قبل از آن ایشان را با صفاتی که تنها وتنها از طرف نهادهای فدرت تکرار می شود توصیف کرده اند این مطلب را در ذهن خوانندگان تداعی میکند که همفکران آقای لسانی کورکورانه و دربست از ایشان حرف شنوی دارند.به کار بردن لفظ هواداری با هدف نسبت دادن و القای هوچی گری و افراطی بودن همفکران آقای لسانی صورت گرفته و آقای ائل سئون در این مورد سخت در اشتباه هستند.شرکت کنندگان در این مراسم و همفکران آقای لسانی آزردگی خاطری از این مراسم نداشتند وعملی که مبنی بر ترک مراسم از سوی آنها باشد صورت نگرفته است.لفظ و عمل ترک مراسم مطلوبیت ذهنی نهادهای امنیتی بوده، همچنانکه تلاش کرده اند این مورد را در تماسی با خانواده ایشان نیز القا کنند.

 

 محتوای القایی مستقیم 3 پاراگراف پایانی نوشته کوتاه آقای ائل سئون:

1.اختلافات، دوگانگیها و دامن زدن به چنین مسائلی موجب "دلسردی  وناامیدی برای فعالین حرکت ملی و خصوصا افرادی که به دید قهرمان ملی به فعالین شناخته شدۀ آذربایجان می نگرند شده ودر نهایت منجر به تضعیف و تقسیم قدرت حرکت ملی آذربایجان میشود.

2.فعالین باید ابتدا اختلافات خود را با یکدیگر حل کرده و پس از آن مردم را به تجمعات دعوت کنند.

3.وقایع سولدوز پرده از واقعیتی تلخ برداشت و آن "عدم وجود وحدت و انسجام بین فعالینی که خود را سردمدار این حرکت می دانند"، است.

 

 آقای آیدین ائل سئون! جملات نخ نما و کلیشه ای شما در طرح اختلاف میان فعالین آنچنان کهنه هستند که یک بار دیگرباید در به روز کردن سواد ملی خود و آشناییتان با حال و هوای امروز حرکت ملی تلاش کنید.بهتر بود به جای کلی گویی و مبهم نوشتن، اگر میتوانستید پرده از اختلافات مورد ادعایتان بر میداشتید.! به آرشیوهایتان نگاهی بیندازید؛ همفکر اردبیلی ام در کدام نوشته و صحبتهایشان ادعای سردمداری حرکت را داشته اند و کجا و ودر کدام مکانی برای مراسم بزرگداشت شهدای سولدوز فراخوان داده اند؟؟؟ از کدام اختلاف صحبت میکنید که باید برای رفع آن کاری انجام داد؟ شما و جریان پشت سرتان طرح اختلاف مورد ادعایتان را بهتر است در جلسات هماهنگی و کلاسهای آموزشی تان دوباره به شکل جدیدی یاد بگیرید و برای این اختلافات فرضی راه حلی بیابید.البته خوشحال خواهیم شد مصادیقی از این اختلافات ملی را ذکر کنید.

 

در جمله آخرتان نوشته اید:

 " فراموش نکنیم که بسیاری از افراد با اعتماد به این سردمداران حرکت ملی، هزینه­های مادی و معنوی بسیاری را به جان خریده و با به خطر انداختن موقعیت شغلی و خانوادگی خود، در چنین تجمعاتی شرکت می­کنند. آیا این افراد بازندگان اصلی این بازی نیستند؟"

من این جمله آخرتان را حرفه ای ترین و در عین حال مذموم ترین قسمت نوشته تان مینامم.با عقل حسابگری که شما دارید و هر عملی را در ترازوی نفع و ضرر شخصی‌تان وزن میکنید، باید هم به دنبال بازنده و برنده باشید!!! تقسیم و تجزیه فعالین ملی آذربایجان به دو دسته کلی عقل گرایان و احساسی ها و متهم نمودن هرکدام از آنها به نا به اقتضای زمان و مکان سالهاست بی اعتبار شده است.کافی است نگاهی به ترکیب شرکت کنندگان در مراسم می انداختید.همه با تمام وجود بودند و از هر قشری...

بسیاری از آنانی که از شهرهای دیگر به این مراسم آمدند به دوستان خویش، به همفکرانشان اعتماد داشته و دارند و علی الخصوص بعد از دستگیریشان و انتقال به بازداشتگاه "9 پله" اورمیه این اعتماد صد برابر شد.این اعتماد متقابل بود که حتی ماموران امنیتی را نیز وادار به تحسین روحیه، جسارت، هوشمندی سیاسی  و ذکاوت همفکراردبیلی مان نمود.ما به مثابه دیگر دوستانمان حضور آقای لسانی را در این مراسم قوت قلبی برای خود میدیدیم  .قوت قلبی که باعث شد هیچ کدام از بازداشت شدگان زیر بار هیچ نوع خواسته و تعهدی که ماموران امنیتی سعی در تحمیل آن داشتند نرویم.اگر سالهای قبل شنیده و خوانده بودیم که آقای لسانی در همه موارد بازداشتهایش ورقه بازجویی پر نکرده و زیر بار مجازات غیر انسانی شلاق نرفته، قاضی فارس زبان دادگاه را مجبور به استفاده از مترجم برای ایراد دفاعیات خود نموده و... ، این بار همان شنیده هایمان عینیت یافت و به چشم خود دیدیم.

در آخر خطاب به شما باید بگویم مراسم امسال سولدوز بازی دو سر برد- برد برد برای حرکت ملی بود.ما با آگاهی قبلی مبنی بر اینکه به احتمال زیاد دستگیر خواهیم شد به این مراسم آمده بودیم و یقینا بدانید بازندگان اصلی این مراسم کسانی غیر از فعالین ملی بودند. آنانی که هفته های تمام عاجزانه و دربه در دست به هر کاری زدند تا این اعتماد و همدلی را که بربنایی پایدار استوار شده است را از میان ما بدر برند که البته ناکام ماندند.

  

اما در خصوص بیانیه انتشار یافته به نام فعالین مستقل سولدوزی

 

نوشته ی آقای ائل سئون تنها ایجاد بستری بود برای انتشار بیانیه ای به نام فعالین سولدوزی؛ این بیانیه دربردارنده ادبیاتی شتابزده و سفارشی است که محتوا و جملات آن هماهنگی و یگانگی خاصی با نوشته ی آقای ائل سئون دارد.نویسنده بیانیه آنچنان دچار عجله بوده که بعداز دو- سه جمله ای مستقیما سراغ نیات اصلی خود میرود .نویسنده هرچند تلاش داشته است با بکارگیری ادبیاتی ملی و حرفه ای گری و نشان دادن تسلط خود بر مسائل پیرامونی حرکت ملی، نوشته ای کاملا منطقی و استدلالهایی عقل پسند در رابطه با مراسم 4 خرداد سولدوز و اوضاع منطقه غرب آذربایجان ارائه دهد اما تناقضات آشکار در نوشته اش به رسوایی و لو رفتن نیات و اهدافش کمک کرده است.

 

به جز دوسه پاراگراف اول بیانیه مذکور که جملاتی عمومی وکلیشه ای هستند و در اکثر بیانیه هایی که گذری به تاریخ میزنند نوشته میشوند بقیه بندهای آن را انگار کسانی نوشته اند که یا در مراسم حضور نداشته اند و یا به فاصله چندین ده کیلومتر از سولدوز، وقایع اتفاقیه در سولدوز را به دلخواه و به کام خود تحلیل و تفسیر نموده و نتیجه و برداشت خویش را ارائه نموده اند.این بیانیه به فاصله یک روزبعد از نوشته آقای آیدین ائل سئون منتشر شده است.

بند اول و سوم این بیانیه کلماتی همچون حضور بی ادعا، بی منت، فعالین صادق و راستین، مخلصانه و بی چشمداشت را در رابطه با حاضرین در این مراسم و کسانی که موفق به حضور نشده بوده اند را بکار برده و از شرکت کنندگان تشکر نموده است. نویسنده بیانیه مذکور با این زمینه چینی ها فرصت را غنیمت شمرده و آقای لسانی را مدعی و منتفع اصلی این مراسم قلمدادنموده تا جایی که نتوانسته ناراحتی‌اش را از حضور وی و سایر فعالین از دیگر شهرها را در مراسم بزرگداشت شهدا پنهان نماید و چنین نوشته است: " آنان که قصد اقدامات تبلیغی و طیفی از طریق ایراد سخنرانی های خودخواسته را داشتند" ؛ " عده ایی که بجای مبارزه ملی بدنبال مباحث رهبری و جریان سازی و یارگیری طیفی و گسترش اختلافات در حرکت ملی آذربایجان هستند." ؛ " بجای اقدامات تبلیغی و فرافکنانه برای مناطق خود دلسوزی بیشتری نشان دهند."

اصولا هیچ تعریف، معیار و استانداردی مبنی بر اینکه چه چیز را مبارزه ملی می نامید و چه کاری را یارگیری طیفی و اختلاف افکنی، ارائه نداده اید.(اصولا این قبیل کارها در تخصص شماست و نه ما!!!) .اگر حضور عزیزانمان از دیگر شهرهای آذربایجان همچون تبریز، اورمیه، زنجان، شبستر، مرند، خییاو(مشکین شهر)، مغان، میانه ...را در بیانیه شخصی تان ذکر نکرده اید دلیلش همان دچار بودن به توهمات یارگیری و طیف بندی در سراسر افکارتان می باشد.وجدان و انصافتان را قاضی قرار دهید و جمله ای را که توصیه نموده اید :هر کس برای منطقه‌ی خودش باید دلسوزی بیشتری نشان دهد را دوباره مرور کنید.

آیا این ادبیات حاکمیت در تجزیه سیاسی و جغرافیایی آذربایجان نیست؟ آیا اردبیلی باید نسبت به دریاچه اورمیه بی تفاوت باشد؟ میخواهید تبریزی نسبت به خاک آذربایجان درغرب آن که گرفتار سیاست تغییر بافت جمعیتی شده است را نادیده بگیرد؟و...

 

 و در بند چهارم بیانیه تان توصیه ای به فعالین سایر شهرها نموده واز فرط ناشیگری همه آن تشکرات و سپاسگذاری ها را یکجا فراموش نموده و حضور در سولدوز را به کاری بیهوده تشبیه نموده اید.

جمله پایانی بند چهارم بیانیه چنین است :

 "به جاست که فعالان دیگر مناطق نیز با درک موضوع رفتاری عاقلانه و منطقی از خود نشان دهند و اوضاع منطقه حساس سولدوز را با اقدامات بیهوده، امنیتی نکرده و رقابت قومی در این شهر را فراموش نکرده باشند."

 اگر حضور در سولدوز را کاری بیهوده تلقی می کنید چرا از سر ریا و فریبکاری اقدام به تشکر و سپاسگذاری از حاضرین در آن مراسم نموده اید؟

اتفاقا شما و جریان متبوعتان باید درک می کرد که ما به همان دلیل حساس بودن اوضاع منطقه سولدوز، به وقایع این شهرمان حساس هستیم.ما امنیت و منطق مورد ادعای شما را به بهای وطن فروشی نخواهیم پذیرفت وبه رغم همه هجمه ها  همه ساله بر عهدی که با شهدای این شهر عزیزمان بسته ایم پایبند خواهیم بود.

 

والسلام.