رژیم ضمن معاشقه با ارمنستان، رژیم به امت جهانی اسلام خیانت می کند

یا در بدترین حالت، موضع بیطرفی سرسختانه اتخاذ کنند، درگیر ماجراجویی برای نجات ارامنه شدند. بنابراین، تحقق آرزوی تشکیل امت اسلامی جهانی تحت حمایت ایران را حتی بیشتر عقب راندند.  

واقعاً، امروز ایران یکی از شرکای تجاری ارمنستان میباشد. کشورمان کالاهای ملی را به بازار ارمنستان عرضه می کند و منابع انرژی را در اختیار ارمنستان قرار می دهد. اکنون خط لوله گازی ایران- ارمنستان فعال است و دومین شاخه آن در حال ساخت میباشد، عملاً ساخت خط راه آهن بین ایران و ارمنستان آغاز شده و برنامه احداث تعدادی نیروگاههای برق آبی بزرگ و کوچک تهیه و تدوین گردیده است.

متاسفانه روابط مقامات ما با ارمنستان تنها اقتصادی نیست، بلکه در زمینه نظامی و سیاسی نیز روابطی برقرار میکنند.  چگونگی وخیم شدن روابط ایران و ترکیه پس از سفر خاتمى رئیس جمهور سابق کشور به ارمنستان در سال 1384 (سال 2004 میلادی) و نثار تاج گل بر سر یادبود "قتل عام کذایی ارامنه"، به یاد آوریم. نتیجه این گام خاتمى میتوانست منجر به قطع روابط دیپلماتیک بین ایران و ترکیه شود. یا بیانیه خجالت آمیز احمدینژاد رئیس جمهور در سال 1386 (سال 2007 میلادی) در طی سفر خود به ایروان این است که گفت: ایران تمامی ظلم هایی که در طول تاریخ جهان رخ داده را مورد انتقاد قرار میدهد.

توسعه روابط ایران-ارمنستان را میتوان امروز نیز مشاهده کرد. کافی است بر اخبار چند روز اخیر مطبوعات رسمی نظر کرد شاهد معاشقه آشکار رژیم با ارمنستان، میشویم که این اقدامات باعث ایجاد وخامت در روابط ایران و ترکیه  و از جمله با جمهوری آذربایجان میشود. در رابطه با این میتوان بر دیدار سيران اوهانيان وزیر دفاعارمنستان با رضا مظفری نیا معاون لجستيک وزير دفاع ايران که در طی این دیدار در مورد همکاری ارمنستان و ایران در زمینه دفاع  و امکان عرضه محموله های نظامی روسیه به ارمنستان از طریق خاک کشورمان، اشاره کرد. و همچنین میتوان بر اظهارات سید محمد علی حسینی سفیر ایران در رم که در جلسه ارامنه- ایران -ایتالیا  گفت: ارامنه ایران بخشی از تاریخ با شکوه ایران و آنان در دوران سخت ایران یعنی در طی جنگ ایران-عراق کنار برادران مسلمان هم وطنان خود از کشورمان دفاع کرده اند.

باکو و آنکارا با دقت تمامی این اقدامات ایران را مشاهده میکنند. با توجه به ماهیت روابط استراتژیک آذربایجان و ترکیه، میتوان حدس زد که در صورت توسعه بیشتر روابط ایران و ارمنستان، ما باید در انتظار وخامت قابل توجه روابط این دو کشور با ایران باشیم. تنها نمیتوان فهمید که چرا مقامات دولت ما چنین اقدامات غیر قابل قبول انجام میدهند؟ چرا باید در چنین دوران بحرانی با جامعه بین المللی، ایران باید با ترکیه که یکی از بزرگترین کشورهای منطقه است و با جمهروی آذربایجان که در قفقاز جنوبی پیش گام میباشد و در حالی که مردم آن برادران مسلمان ما هستند، روابط خود را با این دولت ها برای توسعه روابط با ارمنستان، قطع کند؟

البته در کشور ما 100 هزار ارامنه زندگی میکنند که بخش بزرگ جامعه مسیحی را تشکیل میدهند. اما تعداد آذربایجانیهائی که نیز بیشتر از 15 میلیون است و آنان در جامعه ی ایرانی ادغام کرده اند و دارای مقام های بالایی هستند و از جمله خود رهبر نیز آذری است. اما با این حال مقامات ما همچنان از ارمنستان حمایت میکنند. آیا این حمایت تنها برای حفظ روابط با روسیه که دستنشانده آن ارمنستان میباشد، است؟

در این شرایط تنها شانس حاکمان روحانی برای نجات روابط خود با آذربایجان و ترکیه، خودداری کامل از حمایت از ارمنستان و به حداقل رساندن همه پروژه های اقتصادی و انرژی خود با این کشور است. تنها در این صورت می توان از احیای احترام به خود از سوی جهان ترک که نقش آن طی سالهای اخیر افزایش چشمگیر یافته و ایران بخاطر معاشقه با ارمنستان آنرا از دست داد، سخن گفت. فرصت تاریخی برای اعلام بازنگری در سیاستهای خود نسبت به باکو و ایروان پس از چند روز در اختیار احمدی نژاد قرار می گیرد وقتی که وی در نشست سازمان ملل در مورد کشورهای کمتر توسعه یافته که قرار است در تاریخ 19 تا 23 اردیبهشت (9 تا 13) ماه می در استانبول برگزار شود.

محمد شمس

REALIRAN.net