لیگ دهم در اوج حساسیت و معمایی که تمامی معادلات را بهم میزند!     

مسابقات لیگ برتر فوتبال ایران هفته های پایانی خود را پشت سر می گذارد و هر یک از تیم های لیگ برتری در تلاش برای اثبات جایگاه خود در جدول رده بندی و یا صعود به رده های بالاتر از دست زدن به هیچ کاری امتناع نمی ورزند. خود را به آب و آتش می زنند تا به موفقیتی که باب میلشان است نائل آیند و در این بین رقابتی هم که در پدیدار می شود کاملا معمولی است. که بایستی این هیجان به وجود آمده را به فال نیک گرفت و اجازه داد تا این مهم سیر طبیعی خود را طی نماید.

این روزها همهمه ای برپاست؛ اما...

کرکری های آخر فصل که از سوی همه تیم ها برای به رخ کشیدن قدرت و اقتدار خود خوانده می شود را کسی نیست که نشناسند. اما بنظر می رسد هفته های پایانی لیگ امسال اندکی متفاوت تر از لیگ های قبل است. اینبار عده ایی از تیم ها نه تنها برای یکدیگر خط و نشانی نمی کشند بلکه در میدان مبارزه نیز تنها دست به عصا می ایستند. اما به طرز مشکوکی فقط پیروز می شوند، آن هم نه پیروزی ساده بلکه پنج تا پنج تا و یا شش تا شش تا گل می زنند و حریفشان نیز در میدان چنان دست و پایش را گم می کند شک آدم به یقین تبدیل می شود که حتما کاسه ای زیر نیم کاسه است. بدون شک نپرداختن به اینجور مسائل از طرف ما بسان سر در زیر برف فرو بردن است.

واکاری فوتبال ایران؛ دید معمولی یا متعصب؟

لیگ ایران وارد هفته های خود پایانی شد و بازیها جذاب تر و دیدنی تر شدند. حال اگر به این موضوع فقط از دید یک فوتبال دوست نگاه کنیم درک خواهیم کرد که فوتبال ایران حرف هایی برای گفتن دارد و خیلی مسرور می شویم که لیگ در اینجا نیز همانند لیگ های معتبر که در کشورهای صاحب نام در عرصه فوتبال برگزار می شوند، رفتار، فرهنگ و منش رقابتی مختص خود را دارا می باشد و فکر کردن به این مسئله که فوتبال سالم و پر جنب و جوشی از طرف باشگاههایمان ارائه می شود خوشحال کننده است.  ولی اگر با دید یک هوادار واقعی متعصب به موضوع نگاه کنیم، قضیه رنگ و بویی دیگر به خود می گیرد. وقتی نتایجی که تیم هایمان در جام باشگاه های آسیا کسب کرده اند را با بردهایی که در لیگ ایران به دست می آوردند مقایسه خیلی اجمالی کنیم با قاطعیت تمام این جمله کلیشه ای را تکرار می کنیم که بازی های فوتبال در ایران کاملاً برنامه ریزی شده و نتایج از پیش تعیین شده هستند. البته اینجا هدف تخریب لیگ ایران نیست؛ بلکه ما می دانیم که لیگ ایران دارای پتانسیل های فوق العاده ای برای پیشرفت، رشد و شکوفایی است.  برای مثال به گفته بسیاری از کارشناسان خبره در مجامع معتبر فوتبالی، ایران از نظر تولید بازیکن در قاره آسیا مقام اول را داراست. از نظر تعداد تماشاگر، امکانات سخت افزاری و حتی نرم افزاری و بسیار مورد دیگر که پرداختن به آنها از حوصله این بحث خارج است، پتانسیل بسیار بالایی برای پیشرفت دارد و می تواند بالاتر از همه تیم های مطرح در قاره کهن و بسیاری از تیم ها در دنیا بدرخشد. اما باید پذیرفت که فوتبال ما بازیچه دست سیاستمداران شده و فساد و تبانی در آن بیداد می کند. در واقع این اشخاص پنهانی هستند که که برای فوتبال ما برنامه ریزی می کنند.  هر تیمی را که دوست دارند بالا می کشند و هر تیمی که با طبعشان ناسازگار باشد و به منافعشان لطمع بزند به نحوی از میدان به در می کنند. ختم کلام اینکه شاید در نظر اول فوتبال ایران کاملا عادی بنظر برسد که چند تیم با هم مسابقه می دهند و آن تیمی که از همه قویتر است موفق می شود اما در حقیقت ما مشغول تماشای فوتبال ماشینی و تک بعدی هستیم.

چه کار باید کرد؟

در این بین تنها چیزی که تمامی معادلات برنامه نویسان حیطه فوتبال را کلا به هم می زند طرفداران هستند. طرفدارانی که همه توجهات را به سوی خود معطوف کرده اند و با صدای به حق خود به خواب رفته ها را بیدار می کنند. این طرفداران تنها با حضور خود چنان لرزشی در تن و جان بدخواهان ایجاد کرده اند که از ترس نمی توانند دهان باز کرده اظهار وجودی کنند. تنها و تنها اتحاد هواداران است که می تواند برای همیشه این معلوم الحالان را خانه نشین کند.

پس وعده دیدار ما يکشنبه 11 ارديبهشت ساعت 6 بعد از ظهر دره گرگ ها.

البته نیازی نیست آنهایی که نایی برای تشویق ندارند نیز بیایند. ما فقط افراد قوی می خواهیم که 90 دقیقه سرپا تیم را تشویق کنند، نه کسانی که نتوانند از  جایشان تکان بخورند. ما فقط 100 نفر می خواهیم که فریاد بزنند:

یاشاسین آذربایجان

یاشاسین تراختور

ائلدار

TractorFansPortal.Com