گزارشي از تایم

آخرین دشمن جمهوري اسلامي: سگ ها و صاحبانشان

بیشتر دهه گذشته را دولت ایران آنچه یک عمل غیر اسلامي توصیف مي شود،تحمل کرده است: نگه داشتن سگ.

در دوران سرکوب، نیروهاي انتظامي سگ ها را در خیابان از صاحبانشان مي گرفتند و رسانه دولتي هم از بیماري هاي مشترک انسان و سگ حرف مي زدند. غلامرضا حسني، امام جمعه ارومیه در مراسم نماز جمعه علیه سگ هاي  "پا کوتاه" و "بغلي" با طعنه سخنراني کرد. اما حکومت  در این مورد هم مثل سایر موارد غیر اسلامي مانند الکل که توسط ملا ها ممنوع شده اما کاملا در دسترس ایرانیان است، راحت برخورد کرده  و گذاشته است که سگ دوستان هم راحت باشند.

با این حال آن روزهاي مدارا خیلي زود به پایان رسید. قانونگذاران ایران اخیرا قانوني را به تصویب رسانده اند که داشتن سگ را جرم مي داند و براي آن مجازاتي تعیین شده است. در این طرح آمده است که داشتن سگ نه تنها سلامت عمومي جامعه را به خطر مي اندازد بلکه باعث ایجاد مشکلات فرهنگي نیز مي شود زیرا داشتن سگ تقلید کورکورانه از فرهنگ منحط غرب است. طبق این طرح در صورت تصویب براي اولین بار مجازات هایي براي گردش بردن و نگهداري حیوانات ناپاک و خطرناک در نظر گرفته شده است. این ممکن است شامل گربه ها هم بشود اما گویا در حال حاضر سگ ها را هدف گرفته است. بر اساس این طرح، جزای نقدی بین 100 تا 500 دلار تعیین شده است و حیوان را نیز ضبط مي کنند. دکتر هومن ملک پور دامپزشک، به بي بي سي فارسي گفته است: "اگر قرار بر ضبط سگ ها باشد، با توجه به چند هزار سگی که تنها در تهران نگهداری می شود، باید این مسئله را نیز مد نظر داشت که تکلیف این حیوانات چه می شود؟ آیا آنها پس از ضبط نگهداری می شوند".

در سال هاي گذشته تا زماني که قانوني براي نگهداشتن سگ تصویب نشده  و در قوانین اسلام هم مجازاتي تعیین نشده بود، فعالان حقوق حیوانات در ایران در مورد قانون نگهداري سگ بحث مي کردند. اما قانون ایران که چند دهه در این مورد سکوت کرده بود به این دلیل بود که وجود حیوانات خانگي در ایران به اندازه وجود دایناسور ها بي ربط بود. در اسلام، سگ حیوان نجس است و در قرن گذشته،فرهنگ سنتي تعداد سگ هاي خانگي را درمحدودیت نگه داشته بود. در مناطق روستایي سگ ها همیشه در نگهداري گله و در مزرعه کمک می کردند اما از زماني که ایران در قرن گذشته وارد زندگي شهري شد، سگ ها در روستا ها ماندند. در شهر اشرافزادگان براي شکار و زنان فرنگي بعنوان همراه از سگ ها استفاده مي کردند اما اکثریت سنتي در ایران به توصیه روحانیون از سگ ها دوري مي کردند.

این روند در 15 سال گذشته با رویکرد طبقه متوسط به تقلید از فرهنگ غرب، تغییر کرد. شبکه تلویزیون هاي ماهواره اي و فیلم هاي غربي دنیایي را پیش چشم ایرانیان باز کرد که در آن کودکان خوشحال در پارک با سگ ها بازي مي کردند و خانواده ها آنها را مثل فرزندانشان دوست داشتند. در این روزها سگ هاي خانگي جاي عینک هاي مارکدار را  در زندگي خانواده هاي طبقه متوسط گرفته اند. امید معماریان، روزنامه نگار متخصص در حقوق بشر مي گوید:  "قواعد و ارزش هاي جهاني قلب مردم را در سرتاسر جهان تسخیر کرده است. این براي مقامات ایراني که در یک جنگ فرهنگي با غرب قرار گرفته اند ترسناک است و شاهد شکست آنچه که به عنوان روش زندگي اسلامي ارائه کرده اند، هستند".

نگه داشتن سگ در این سطح گسترده و محبوبیت سگ ها در میان گروهي از ایرانیان جوان و تحصیلکرده که از قوانین دولت خشمگین هستند نشان مي دهد که چرا دولت سگ ها را دشمن خود مي داند. در سال 2007، دو سال از حکومت احمدي نژاد گذشته بود که نیرو هاي انتظامي مبارزه با نگهداري از سگ را در کنار بدحجابي زنان آغاز کردند. در چشم دولت داشتن سگ برابر بود با پوشیدن شلوار چسبان و کوتاه یا بلند کردن مو براي مردان که یک جور مبارزه به حساب مي آید.

مداراي دولت با این روش زندگي مخالفان بعد از اینکه احمدي نژاد براي بار دوم رئیس جمهور شد و موجي از اعتراض را که از بعد از انقلاب 1979 دیده نشده بود به همراه داشت، به پایان رسید. هادي قائمي، مدیر کمپین بین المللي حقوق بشر در ایران مي گوید که بعد از آن اعتراضات گسترده، دولت تصمیم گرفت کنترل بیشتري در زندگي ایرانیان داشته باشد و این شامل ان جي او ها تا دسترسي به اینترنت و تصمیمات کاملا شخصي  مي شد. قائمي مي گوید: "هیچ شکي وجود ندارد که این اقدامات به منظور از بین بردن اعتراضات صورت مي گیرد".

تعیین مجازات براي داشتن سگ به دولت کمک مي کند تا بطور قانوني به نقاط خاکستري زندگي مردم دست بیاندازد. زماني که دولت نتوانست مشکل مدل موي پسر هاي جوان را حل کند، با چاپ پوستري که مدل هاي مورد تایید را نشان مي داد، این مشکل را حل کرد.

براي جوانان این اقدامات به این معناست که دولت هیچ نافرماني را بر نمي تابد چه شعار هاي ضد حکومت باشد، چه بلند کردن موي کنار گوش ها. صاحبان سگ ها در ایران مثل اکثریت مردم نگران تورم، بیکاري و مشکلات اقتصادي هستند. اما آنها باید بزودي تصمیم بگیرند که مي خواهد داشتن سگي از نژاد شیتسو یا پودل را به مشکلات خود بیافزایند یا نه. سرنوشت سگ هاي آنها ممکن است مثل صدها سگي باشد که دولت از خیابان هاي تهران جمع مي کند. معماریان مي گوید: "بسیاري از مردم  درتهران و شهر هاي بزرگ کشتن سگ ها را عملي بیرحمانه مي دانند. گویي مردم ایران و دولت این کشور در دو دنیاي متفاوت زندگي مي کنند".

تایم، 19 آوریل