بیانیه تشکیلات مقاومت ملی آزربایجان در خصوص حوادث سیزده فروردین و سرکوب فعالین ملی آزربایجان

سال هاست که ملت آزربایجان بار سنگین سرکوب نژادی راسیسم فارس را تحمل می کند. بیش از هشتاد سال است که انواع سیاست های تبعیض سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی تئوریزه شده از طرف سیاسیون مرکز نشین گریبان ملتی را گرفته که تاریخی روشن در میان مبارزات آزادیخواهانه ملل منطقه داشته و همواره مرکز ترقی خواهی بوده است.

سیاسیون راسیست مرکز نشین برای ساختن ملتی تخیلی، پروسه ای منظم برای انهدام عمدی زیر ساخت های ملت آزربایجان تدوین نموده اند که از بین بردن تاریخ، تمدن، زبان، فرهنگ و صد البته اقتصاد، منابع طبیعی و زیر زمینی ملی در آزربایجان اساسی ترین گوشه های این پروسه به شمار می آید. نباید فراموش کنیم که از بین بردن زیر ساختهای افتصادی به همراه منابع طبیعی و زیرزمینی یک ملت برای بر افراشتن هویت تخیلی دیگری بر روی آوارهایش آنقدر مهم است که از بین بردن هویت تاریخی و زبانش. بدین دلیل منابع طبیعی و زیر زمینی ملت آزربایجان همواره از اهداف اصلی سیاسیون و نظریه پردازان راسیست مرکز نشین بوده است. شکی نیست که خشکاندن عمدی دومین دریاچه شور بزرگ جهان که از عمده ترین ذخیره ملی ترک های آزربایجان است و یا در بهترین شرایط چشم پوشی بر خشک شدن تدریجی آن یکی از حلقه های این زنجیر است.

ملت ترک آزربایجان و فعالین حرکت ملی آزربایجان به عنوان پیشقراولان مطالبات ملی در آزربایجان جنوبی با شناختی درست از اهداف کوتاه مدت و دراز مدت راسیسم مرکز نشین، سال هاست مبارزه تاریخی و مقاومت ملی گسترده ضد راسیستی  خود را در عرصه های گوناگون به نحو احسن پیش می برند که دفاع از منابع طبیعی و زیرزمینی آزربایجان نیز جزو آن می باشد. اعتراضات فروردین ماه سال هشتاد و نه در پل میان گذر دریاچه اورمیه و کمپین اعتراضی حمایت از دریاچه اورمیه در سیزدهم فروردین سال نود که با سرکوب و بازداشت و زخمی کردن ده ها نفر از فعالین ملی آزربایجان همراه بود، نمودی از مبارزه و مقاومت گسترده ملی و صد البته تکامل سیاسی حرکت ملی آزربایجان می باشد.

تشکیلات مقاومت ملی آزربایجان برگزاری کمپین اعتراضی حمایت از دریاچه اورمیه  در روز سیزدهم فروردین ماه را حرکتی پیروزمندانه در آزربایجان  دانسته و معتقد است این حرکت بایستی از جهات مختلف مورد ارزیابی قرار گیرد.

بی تردید اولین موردی که بایستی بدان اشاره شود شعور ملی و سیاسی بسیار تکامل یافته ملت ترک آزربایجان می باشد که حقیقتا با مبارزه ای گسترده و همه جانبه و در عین حال دمکراتیک و مدنی بازه ای از حقوق و مطالبات جامعه آزربایجانی از اقتصاد گرفته تا ورزش، از فرهنگ گرفته تا حفظ اراضی تاریخی آزربایجان و از سیاست گرفته تا محیط زیست را تحت چتر حمایت خود و حساسیت خود قرار داده است.

دومین مورد بطلان ادعای برخی بد نیتان می باشد که مدعی سکوت و انفعال آزربایجان بودند. حرکت ملی آزربایجان در مراحلی مختلف نشان داده است قدرت تدوین استراتژی های راهبردی  و سازماندهی نیروها برای دفاع از منافع ملی آزربایجان را دارد و این پتانسیل را برای تعیین سرنوشت سیاسی – ملی خود به کار بسته است و یقینا دفاع از منابع طبیعی  و زیر زمینی ملت آزربایجان  نیز در حوزه اصلی مبارزه ملی در آزربایجان می گنجد. حرکت اعتراضی سیزده فروردین گویای پویایی و قدرت دینامیکی فضای سیاسی آزربایجان و در عین حال قدرت سازماندهی و مانور خارق العاده حرکت ملی آزربایجان در حوزه سرزمینی و فرهنگی آزربایجان می باشد.

سومین و از اصلی ترین پیامهای این حرکت که نیروهای مرکزگرا و انحصارطلب شوونیستی نیز به ناچار از اعتراف به آن شدند، جداسازی خطوط و اولویتهای فکری و عملی تبریز و تهران و به عبارت بهتر آزربایجان از ایران می باشد که در نوشته ها و تحلیلهای قبلی تشکیلات مقاومت ملی آزبایجان به تفصیل بدانها پرداخته شده است و این حرکت نیز اثباتی دیگر بر آن می باشد.

حوادث سیزدهم فروردین ماه سال نود در شهرهای تبریز و اورمیه و سایر شهرهای آزربایجان نشان بی بدیل مقاومت ملت آزربایجان در مقابل سیاست های آسمیلاسیون نژادی می باشد. اما باز شاهد آن بودیم کمپین اعتراضی حمایت از دریاچه اورمیه مانند سایر تجمعات آزادیخواهانه ملت آزربایجان توسط ماشین سرکوب نظام حاکم ارتجاعی- شوونیستی به شدت سرکوب شده و ده ها تن از زنان و مردان قهرمان آزربایجان روانه بازداشتگاه ها و شکنجه گاه های راسیسم فارس گرا شدند.

تشکیلات مقاومت ملی آزربایجان با محکوم نمودن برخورد های خشونت آمیز و غیر انسانی مقامات سیاسی و نیروهای امنیتی نظام حاکم با کمپین اعتراضی دریاچه اورمیه خواستار توقف فوری شکنجه و آزادی زود هنگام فعالین بازداشت شده در کمپین اعتراضی دریاچه اورمیه بوده و به مقامات قضایی و سیاسی هشدار می دهد که مسئولیت امنیت جانی و هر گونه برخورد غیر قانونی بازداشت شدگان با آنان بوده و ملت ترک آزربایجان تا پایان سیاست تبعیض نژادی، سرکوب های امنیتی و فرهنگی، آزادی تمامی زندانیان سیاسی آزربایجان و بازداشت شدگان حوادث سیزده فروردین و معرفی و محاکمه آمرین و عاملین این سرکوب ها به مقاومت ملی و اعتراضات خود ادامه خواهد داد.

تشکیلات مقاومت ملی آزربایجان

AMDT

آزربایجان جنوبی

هجدهم فروردین نود