برای نجات اورمیه هم صدا شویم

 خزر

در نبودن و بودن شك مي كنيم....مي خواهيم اثبات كنيم وجودمان و يكي بودنمان را و صدايمان را به بلنداي سهند و سبلان نيز برسانيم....

حقوق چپاول شده يمان را كمرنگ تر مي بينيم؟ يا صداي فريادمان به اوج نمي رسد؟ حداقل مي توانيم هستي هايمان و هديه اي را كه طبيعت به ما عطا كرده است را، حفاظت كنيم تا هم كاري را به پيش برده باشيم و هم چيزي مستقل عايد ملت تورك را مصون نگه داريم...

در اين ميان نكته ي پر رنگ را در نابودي درياچه ي اورميه مي بينيم...درياچه اي كه روزي شور ترين، پر آب ترين و يكي از زيباترين مناطق تفريحي آذربايجان به شمار مي رفت ولي امروزه متاسفانه با ناهشياري مسئولين و بلكه به دليل منافع مالي و اقتصادي نفس هاي آخر خود را مي كشد....زيستگاه خود را از دست داده است و نمك هايش در آرزوي آبي نيلگونش چشم به باران بسته اند ولي آيا باران مي تواند درد آن را بهبود بخشد؟ در حالي كه سد هاي ساخته شده براي پرورش ماهي و جلوگيري از ورود آب رودهاي حومه نگين بي آّبي و تنها سبب خشك شدن اين درياچه است....ابرها را بارور نمي كنيم، سدها را تخريب نمي كنيم، از آراز و خزر كانالي نمي كشيم....و تنها به خشك شدن و كوير شدن اين درياچه منتظر مي مانيم...چه ساده و چه پر كينه!!...

اين است انديشه هاي مسئوليني كه تنها براي خاموشي ترس خود از اقتدار و شجاعت مردم توركي كه آگاهي دارند در پس پرده چه مي گذرد و تنها با برگزاري تعدادي معدود جلسه و بررسي هاي بچه گانه اشان مي خواهند دهن اين مردم را ببندند و اين درياچه را با دستان خود به نابودي سوق دهند. اگر زاينده رود اصفهان نفس هاي آخرش را مي داد آيا تدبير سكوت كردن و سر پوش گذاشتن بود؟ شبانه از خزر كانال زير زميني مي ساختند بدون آنكه روح كسي خبر دار شود و آنجا را پربارتر از قبل مي كردند.

اورميه نام قدرتمند تورك ها را در تاريخ ثبت كرده است و اين نظام فاشيست تنها دشمن قدرتمند خود را همين ملت تورك مي داند در نتيجه درياچه ي اورميه چه بهايي دارد در نگاه ظالمانه ي آنها...از اين فضا خارج شويم و نگاه را به فرداها بيندازيم فرداهايي كه بوي مرگ را به اين درياچه هديه مي كند...فرداهايي كه درياچه آّبي نيلگون و شفافش را تنها به خاكي شور و كوير مانند خواهد داد...آن فرداها مشتهاي محكمي را بر روح و انديشه ي مردم تورك خواهد زد كه بيدار شويد فردا خود شما را نيز خواهد خشكانيد چنانچه ديروزها زبانتان را خشك كرده اند و امروزها درياچه اتان را....

انتظار در اين راستا با مردم است كه خود با اقتدار تاريخي اشان كه بر همه ثابت شده است جان دوباره به اين درياچه ي خشك شده بدهند و جوابي براي نسلهايشان داشته باشند كه اين ما بوده ايم كه با سماجتهاي خود درياچه ي اورميه را نجات داده ايم....با خشك شدن اين درياچه نه تنها كويري بي مصرف توليد مي شود بلكه به شدت اقتصاد مردم اين مناطق را تحت تاثير مي گذارد، بيماريهاي تنفسي و ريه اي هديه مي دهد و از همه مهم تر بيكاري و گرايش به امور بي ربط و تعريف نشده بيشتر مي شود و حتي منطقه ي توريستي اورميه تنها به شهر سكوت و مرده بدل مي شود پس بياييد دست در دست هم دهيم براي نجات مرگ درياچه اي كه اگر زباني داشت چه ها نمي گفت

....قدرت در يكي بودنمان است ...قدرت در ايمانمان است....

باري ديگر با خون سرخ خود آبي درياچه ي اورميه را هديه كنيم....كه وظيفه ي فرد فرد ما ملت تورك است...مسئولين كه به خوابي زمستاني رفته اند و تا بيداري آنها درياچه ي ما هفت كفن خواهد پوسانيد بياييد خود زنگ بيداري اين مسئولين باشيم و اين امر تنها با يكي شدن و هم صداشدنمان اتفاق خواهد افتاد....باشد روزي كه درياچه ي اورميه ي ما تنفس عادي خود را از سر گيرد و آبي باشد پايدار براي نسلهاي بعدي...