ترس از شروع انقلاب ملي آذربايجان از تبريز در مقالات دشمنان آذربايجان

نگاهي به مقاله توهين آميز ائلوار قلي وند ــ و. آ

يکي از نويسنده هايي که خود را سوسياليست و روشنفکر ميداند٫ اشعاري به زبان مادري مينويسد و با مليگرايي جوانان تورک در مقابل شوونيسم فارس مخالفت ميکند و صد البته داراي بستر الکترونيکي نشر عقايد همپالگيهايش نيز ميباشد! همين  ائلوار قلي وند (صادق رضایی) ميباشد.

 غرض از اين نوشته کوتاه نيز اشاره اي کوتاه به مقاله " تبریز! ــ ائلوار قلی وند - صادق رضایی " است که اخيرا از قلم ائلوار قلي وند متراوش شده و در سايتهاي چپگراي شوونيستي فارس زبان و متاسفانه سايتهاي فعال آذربايجاني منتشر شده است. مقاله مورد نظر با اينکه داراي نکات جالب و حساسي نيز ميباشد٫ در کل به عنوان يک تحقير نامه بر عليه تبريزها کاربرد دارد. در همان پاراگراف نخست شهر تبريز را از ديد نويسنده تجسم ميکنيم: " آخرین روزهای زمستان ٨۹ با شهری بسیار آرام و سرد و سربی روبرو شدم. شهری ماکتی و روبراه با هندسه مشخص و دست سازی شده ..." و سپس به مردم تبريز از ديد نويسنده مينگريم که آنها را اسباب بازي (آلت دست) و زن صفت (توهين به زنها و مردها در يک جمله) مينامد: " که انبوه جمعیت در خط کشی سطحی و قراردادی چون آدمکهای متحرک کوکی به نظم آن زنجیر شده و بی اراده چون زنان دربار ژاپنی با قدمهای کوتاه و ریز و مکرر دنبال سرنوشت و گذران زندگی مشخص و برنامه ریزی شده خویش می گردند ". در ادامه ميخوانيم که آن آلت دستهاي مورد اشاره در همين پاراگراف داراي روحي گنده نيز ميباشند٫ ولي نويسنده اين روح گنده را نيز به نوعي آزار داده و مينويسد: " روحی گنده و خواب آلود که در سرخوشی مدام گرفتار آمده و اداره اموراتش را به بوروکراتهای خوش پوش و محافظه کار سپرده است ." و سپس متوجه ميشويم که هيمن روح گنده خواب آلود نبوده و از وقايع اطراف خود باخبر است ولي ترس و وحشت مانع از تکان خوردن و واکنش نشان دادن وي ميشود: " این روح گنده هر از گاهی از محفظه ای باریک به شهرهای مجاور خود نگاه می کند و بلبشو و بی نظمی آنرا به دید وحشت و تحقیر می نگرد ." و در آخر اين پاراگراف است که نويسنده نيت پليد خود در مورد اينهمه توهين و تحقير تبريز را آشکار کرده و مينويسد: " آدمکهای کوکی شهر ماکتی هر از گاهی صدای روح گنده را می شنوند و هر روز بی اراده آنرا چند بار تکرار می کنند: این بلبشو و نا آرامی ها به جزیره ما ربطی ندارد. ما نظم و خوشبختی خود را یافته ایم. شما وحشی ها غیر قابل اعتماد هستید. ما به گذشته پشت کرده ایم و بده بستانها و قراردادهای خود را با شما فسخ می کنیم ." معني اين جمله نيز به اين صورت است که چرا تبريزيها نوکري و حلقه به گوشي فارسها را رد کرده و به جنبش سبز نپيوسته اند! نويسنده تبريز را جزيره اي سرگردان ميداند که مردمش سر در لاک خود فروبرده و به عبارتي در خواب غفلت به سر ميبرند.

ادامه مقاله چندان مهم نيست. چرا که اين مقاله پر است از کنايه و تهمت و توسري و تحقير بر عليه تبريز و تبريزيها.

تاريخ گواه است که تبريز نه تنها شهر اولينها٫ بلکه شهر آزاديخواهي بوده و هست و اين شخصيت تاريخي است که دشمنان تبريز را به ناسزاگويي واميدارد. شهر تبريز جزيره نيست٫ قاره اي است که سراسر منطقه را در بر ميگيرد و انسانها را به دوستي و آزادگي فراميخواند. روح با عظمت تبريز در چشم بي بصيرت کوردلان بي خبر از خود به صورت روح گنده ديده ميشود٫ و همين روح است که تغيير و تلاطم را در افکار انسانها طراحي ميکند. و تبريزيها نيز ميدانند که سنگ ديگران را به سينه زدن کاري در خور انسان نيست. تبريزيها ميدانند که "اؤزگه چيراغينا ياغ اولماق دوزگون دئييل" و ميدانند که همسايگان و آنهايي که ادعاي برادري دارند به هيچ عنوان لياقت محبت تبريزيها را ندارند. تبريز بارها و بارها سينه خود را به گلوله دشمن گرفته است تا نابرادريهاي نمک نشناس را محافظت نمايد. بارها و بارها تجدد و آزادگي به دست آورده است ولي همان نابرادريها دار و ندار وي را به يغما برده اند.

و امروز روزي است که تبريز به قاره خود٫ يعني به آذربايجان ميانديشد و بس. به هويت خود و به آينده خود اهميت ميدهد و ديگر برايش مهم نيست که نابرادري ناصالحي که دزد گونه ناله ميکند به چه راهي ره ميپيمايد. به همين دليل نيز تبريز مورد غضب نابرادريهاي نمک نشناس واقع شده است و از چپ و راست تحقير ميشود و توهين ميشنود. ولي٫ بزرگواري تبريز والاتر از اينهاست که به اين دشنامها پاسخ دهد.

تبريز خواهد غريد و زمين و زمان را به هم خواهد ريخت٫ اگر اراده کند٫ و اراده خواهد کرد در آينده اي نزديک.

و. آ

۱۱ اسفند ۱۳۸۹

تبريز