آقایان! ظلم به فوتبال آذربایجان تا به کی و تا کجا!؟

 آرتان آرمان

تیراختور پس از 8 سال معلق خوردن در گرداب لیگ دسته اول به لیگ برتر آمد. صعود تراکتور به لیگ برتر با ظهور پدیده ای کم نظیر همراه بود که تا آن روز فوتبال ایران چنین تولدی را تجربه ننموده بود.

رفتن تراکتور غیرمنتظره نبود ولی برگشتش پس از 8 سال با دهها میلیون هوادار که با بازگشت باشکوهش شور و غروری وصف ناپذیر را برای فوتبال ایران به ارمغان آورد برای اهالی فوتبال کشور نه تنها غیرقابل انتظار بلکه عجیب و غریب می نمود! از اینرو مثل همیشه ی تاریخ که نخبه کشی جزو خصوصیات ذاتی ایرانی جماعت می باشد بجای نگاه به این پدیده ی نوین بعنوان یک فرصت ذیقیمت، بعنوان تهدید به آن نگریسته شد و آنانی که سالیان سال پرطرفدارترین تیم بودن سرخابیها منافع دراز مدتی را برایشان مهیا نموده بود شروع به شکل دادن به قد و قواره این پدیده ی جوان به دلخواه خود نموده و تا می توانستند تضعیفش نمودند. از هر اتفاق ساده و کوچکی که از طرف این پدیده ی نوظهور و هوداران عاشقش بوقوع می پیوست بلافاصله کاهی به بلندی کوه بنا میشد ولی تمامی این تحقیرها، تصغیرها، تسخیفها و تضعیفهایی که بر علیهش بکار بسته میشد ظاهراً برای عده ای رضایت بخش نبود و آنان به دلیل مشکل داشتن با نفس وجودی آن تا می توانستند بطرف حاشیه ها سوقش دادند تا حواشی رنگ و وارنگ کمرش را شکسته و دیگر مجال قد علم نمودن پیدا ننماید!. برای پس زدن و فرستادنش به بیرون از خط قرمز خودشان چه برنامه هایی که به اجرا درنیامده و چه سناریوها که نوشته نشد. در این رابطه شو برنامه ی مضحکی که با کارگردانی برنامه ی انحصاردوست نود به روی آنتن رفت و بواسطه ی آن امتیاز انحصاری پرطرفدارترین تیم کشور تا ابد به تیم سوگلی سرخ پوش پایتخت اعطا شد فقط بخش خیلی کوچکی از این سناریوهای محفلی به اجرا درآمده بود که پرداختن به تمامی ابعاد این داستان از حوصله ی این بحث خارج است.

آقایان! تا کی میخواهند که مثل کبک سر خود را در زیر برف فرو نموده و واقعیتها را کتمان نمایند؟ تا کی باید تیمهایی مانند تراکتور در زیر لگدهای غول انحصارگرایی فوتبال ایران له و لورده گردند؟ تا کی باید هر بچه ی نوباوه ای قبل از شناختن نام خود نام پرسپولیس و استقلال را بشاسد؟ تا کی باید عده ای از بیخ ریش دو تیم منسوخ شده چسبیده و با احیای قلبی و تزریق میلیاردها تومان از پول بادآورده ی بیت المال زنده اش نگهدارند؟ تا کی باید تحول، رشد و توسعه ی فوتبال ایران فدای این دو فرزند نارس و لوس و ننر گردد؟ تا کی و تا کجا این انحصارگرایی غیرعقلایی ادامه خواهد یافت؟

حضرات! برخورد کرار جاسم با داور مسابقه اتفاق کوچکی بود که نظیر آن قبلاً هزاران بار مشاهده شده است و در روز بازی با پرسپولیس نیز حادث شدن آن با آن شدت ازدحام هواداران اصلاً غیرطبیعی نبود چرا باید این اتقاقات جزئی به دستاویزی برای به اوت فرستادن تیمهای مردمی فوتبال کشور بدل گردد؟ در فوتبال این مملکت قبلاً اتفاقات تأسف باری مانند کشته شدن هواداران در ورزشگاه؛ کور شدن چشم یک انسان؛ آوار شدن ورزشگاه بر سر هواداران و صدها نمونه از جنگ و دعوا و جار و جنجال بی سرانجام تجربه گشته است باوجود همه ی این حوادث رنگارنگ آیا دیواری کوتاهتر از تراکتور پیدا نمیشود که رسانه های اخلاق گریز اینچنین ناجوانمردانه ضربات تازیانه را بر پیکر نحیفش فرود آورند؟

کی چشم بصیرت بروی حقایق بازنموده و آنطور که هستند خواهیم دیدشان، نه آنطور که دلبخواه خودمان است؟.

پورتال هواداران تراختور