تراکتور در نوک پیکان هجمه های رسانه ای

حوادث و اتفاقاتی که در بازی تیمهای ابومسلم و تراکتور تجربه گردید را از منظرهای متعددی می توان مورد بحث و بررسی قرار داد. در نگاه اول چه هواداران پرشمار تراکتور و چه سایر علاقمندان فوتبال کشور و رسانه ها و مطبوعات دیداری و شنیداری با خروج تیم تراکتور از زمین بازی موافق نبوده و حرکت تیم در بیرون کشیدن بازیکنان از زمین بازی را واکنشی عقلایی به رویدادهای ناخوشایند این بازی پرحادثه نپنداشته و آن را تقبیح می نمایند. راقم این سطور نیز قصد حضور یک سویه نزد قاضی را نداشته بلکه برای شفاف تر گشتن بیشتر این موضوع تلاش خواهد گردید که این مقوله بغرنج از زوایای گوناگون مورد نقد و بررسی قرار گرفته تا شاید به بخشی از تاریکی های این مسئله نور حقیقت تابانده شود.

تراکتور 9 سال پیش در سطح اول فوتبال ایران حاضر بود ولی به دلیل مشکلاتی که دامنگیر این تیم ریشه دار و مردمی شد به لیگ دسته اول سقوط نمود و به مدت 8 سال در گرداب گریزناپذیر این لیک اسیر گردید. حضور پر تب و تاب و پرشور و شعف تراکتورسازی در لیگ برتر که به واقع نرمها و استانداردهای هواداری فوتبال کشور را بکل تغییر داده، تابوی قطبی بودن آن را با صدای بلند شکاند و فوتبال ایران را با سبک و شیوه ای نو از فوتبال و هواداران آن مواجه نمود، در مخیله کمتر کسی می گنجید ولی تراکتور تمام تازگیها و نوآوریها را یکجا به لیگ برتر فوتبال ایران آورد و شور و شوق آن را صدچندان نمود. فوتبال ایران در مقابل شور و حال منحصربفرد و استثنایی هواداران تراکتور هاج و واج ماند و بیشتر اهالی فوتبال با دیدن اینهمه شور و شوق که معانی ویژه ای با خود حمل می نمود انگشت حیرت به دهان گزیدند. غیرمنتظره بودن و عدم آمادگی فوتبال ایران برای استقبالی مطلوب از پدیده جدید و اقیانوس عظیم هوادارانش سبب برخوردهای نامتناسب و بعضاً غیر معقول با این پدیده نوظهور که نوید روزهای خوبی را برای فوتبال ایران می داد گشت. با شروع لیگ برتر و حضور پرازدحام هواداران تراکتور در استادیوم سهند و همچنین تسخیر سایر استادیومهای اقصا نقاط کشور که آمار هواداران حضور یابنده در استادیومهای کشور را بطور بی سابقه ای افزایش داده و شیوه ای نو از سبک هواداری که برای دوستداران فوتبال کشور بیگانه بود را به معرض نمایش گذارد سبب موضعگیریهای بعضاً تند و شتاب آلود گردانندگان فوتبال کشور بر علیه این پدیده تازه متولد شده گشت و گزارش های معنی دار ناظران بازیها و اظهارات شتابزده و غیرمنطقی بازیگران دخیل در فوتبال کشور سبب پیش آمدن حواشی زیادی برای این پدیده تازه ظهور گشت و بارها متولیان کمیته انظباطی فدراسیون فوتبال، مسئولان سازمان لیگ برتر و ... بر هواداران تراکتور چنگ و دندان نشان داده و با تهدیدشان به محروم نمودن از حضور در ورزشگاه بر آنان تاختند و به دفعات متعدد خطر محرومیت را در مقابل دیدگانشان قرار دادند. اوج این برخوردهای غیرمنطقی و به نوعی مغرضانه رسانه های کشور با هواداران تراکتور در برنامه نود با برگزاری مسابقه SMS با طرح پرسشی در رابطه با پرهوادارترین تیم کشور رقم خورد. هواداران تراکتور که قبلاً در مسابقه برگزار شده در همان برنامه عنوان پرشورترین هواداران فوتبال کشور را با اختلاف بالایی نسبت به رقبای پرداعیه خود بخود اختصاص داده بودند اینبار با برخوردهای قهرآمیز، تحقیرآمیز، طردکننده و نفی کننده مجری حوان این برنامه پرطرفدار مواجه گشتند که بعداً بنا به گزارش مستند خبرگزاریها، هواداران تراکتور برای اعتراض به رویه غیرمعقولانه، غیرمنصفانه، سطحی اندیشانه، ساده انگارانه و مغرضانه این برنامه که به هر عملی دست یازید تا نشان دهد که هواداران تراکتور صرفاً در تبریز بوده و با پخش صحنه های سؤال برانگیز و بحث برانگیز و همچنین پخش مصاحبه هایی با قشر کم اطلاع و کم سواد از هواداران تراکتور تلاش بر این نمود که به طور مستند (؟) نشان دهد که آنان صرفاً از روی تعصب و نابخردی تیم خود را پرهوادارترین تیم کشور می دانند؛ برای اعتراض به کج اندیشی این برنامه حضوری 150000 نفری را در بازی مقابل فجر سپاسی تجربه نمودند که تا به آن روز نه فقط در ایران بلکه در کل جهان یک اتفاق نادر بود.

موارد آورده شده در فوق فقط بخشی اندک از برخوردهای نامعقول با تراکتور و هوادارانش می باشد که برای دستیابی به تصویری واقعی از برخوردهای انجام شده با هواداران تراکتور در دیروز و حصول درکی صحیح از علل برخوردهای اینچینی در امروز مورد اشاره قرار گرفت.

بعد از بازی با ابومسلم و رویدادهایی که لزوماً مورد تأیید هواداران تراکتور هم نیست باری دیگر هجمه های رسانه ای بر علیه پدیده در حال تکامل به اوج خود رسید و افراد مسئول و غیر مسئول فرصت را مغتنم شمرده و هر کدام بطریقی شروع به شاخ و شانه کشیدن بر تراکتور و هواداران آن نمودند و رسانه های فرصت طلب زرد نیز که مدتها برای صید این حاشیه بزرگ تور بلندی را انداخته بودند تلاش نمودند که با زیاد نمودن پیاز داغ این قضیه و پر و بال دادن افراطی به آن و شعله ور نمودن مداوم زبانه های آتش این موضوع به منافع دلخواه خود دست یافته و ضربه ای کاری بر پیکره پرطرفدارترین و پرشورترین تیم فوتبال کشور وارد نمایند تا دیگر سودای عبور از موانع و خط قرمزهای قطبی فوتبال کشور و شکستن ساختار آن به مغزش خطور ننماید! این به اصطلاح رسانه ها که از تدارک گسترده هواداران تراکتور برای خلق حماسه ای دیگر در بازی مقابل پرسپولیس مطلع بودند برای ممانعت از خلق این حماسه، تلاش نمودند که مسائل رخ داده در بازی مقابل ابومسلم را به مسایقه تراکتور-پرسپولیس نیز تسری داده و با تزریق سلایق و خواستهای رسانه ای دلخواه خود به مسئولان فوتبال کشور، ضمن ترغیب آنان به در نظر گرفتن شدیدترین نوع جرایم و مجازاتها برای تراکتور، آنان را مجاب به صدور رأی محرومیت هواداران تراکتور از حضور در مقابل پرسپولیس نیز بنمایند که این طرز از برخورد شاهدی زنده بر نهایت کینه توزی و غرض ورزی برخی از این به اصطلاح رسانه ها که به طور متحد بر کالبد تراکتور می تازند می باشد.

فوتبال ایران باید بداند همانطور که با اسیر شدن تراکتور به مدت 8 سال در باتلاق لیگ دسته اول، بازنده اصلی فوتبال کشور بود با در نظر گرفته شدن جریمه های سنگین و غیروارد نیز بازهم این فوتبال کشور است که متضرر خواهد گشت. بجای تصمیمات شتابزده و تهاجمی بهتر است که ریشه ها و عوامل بوجود آورنده اتفاقات بازی با ابومسلم بطور منصفانه و بی طرفانه مورد کنکاش قرار گیرد. تراکتور جزو تیمهایی است که در فصل کنونی بیشترین خسارت را از اشتباهات داوری متحمل گشته است که مجموع امتیازات بر باد رفته بعلاوه امتیاز فعلی این تیم، حتی از امتیاز فعلی صدرنشین لیگ برتر نیز فراتر می رود پس در چنین حالتی طبیعی است که در بازی ابومسلم و تراکتور با داوری سعید بخشی زاده که قبلاً در بازی با سپاهان نیز اشتباهات وی تراکتور را به سختی نقره داغ نموده بود اتفاقاتی اینچنینی تجربه گردد. حالا نمی خواهیم که وارد بحث علل تغییر داور بازی درست در شب قبل از بازی بشویم زیرا در چنین حالتی هم این قصه سر درازی پیدا می نماید و هم فوتبال پاک مورد ادعای حضرات ممکن است به زیر سؤال برده شود!

عزیز محمدی رئیس سازمان لیگ برتر قبلاً اظهار نموده بود که امتیازات مورد ادعای جناب شفق را کادوپیچی نموده و در یک سینی به وی اهدا خواهیم نمود همین شخص امروز خود را در جایگاه دادستان لیگ برتر گذاشته و اشد مجازات را برای تراکتور درخواست نموده تا آیینه عبرت دیگران گردد! وقتی رئیس سازمان لیگ برتر سطح داوری فوتبال ایران را فراتر از سطح ایده آل دانسته و به هیچ روی حتی ذره ای از اشتباهات داوری را نمی پذیرد و با اظهارات غیرمسئولانه خود همقطاران خود را به اتخاذ شدیدترین نوع برخورد با پدیده نونهال فوتبال برتر تحریک می نماید باید به حال این فوتبال و متولیان آن گریست. در چنین فضای بلبشویی است که مسئولی بجای تلاش برای دستیابی به درکی صحیح از حوادث و اتفاقات یک مسابقه فوتبال که اغلب از هیجانات ذاتی آن و مهمتر از آن از سوء مدیریت خودش و خودشان سرچشمه می گیرد تلاش می نماید که با حذف صورت مسأله، نظم دلخواهش را در حوزه فرمانروایی خود برقرار نماید. شاید بهتر باشد که ایشان بجای تأکید بر این و آن آیین نامه قدری چشم و گوش خود را بیشتر باز نموده و لیگ تحت مدیریت خود را بهتر بشناسد و علم کاملی بر حوادث و اتفاقات پیرامون آن داشته باشد.

جناب عزیز محمدی که با اظهاراتش خود را در جایگاه یک مسئول همه فن حریف و همه چیزدان و مدیر مدبر قرار می دهد بهتر است که به این سؤال پاسخ دهد که چرا در لیگی که وی تولیت آن را بعهده دارد شدیدترین فحاشیها، هتاکیها و رفتارهای نژادپرستانه بر علیه قومیت تیم تراکتورسازی و هواداران آن صورت می پذیرد و هیچ نوع برخورد بازدارنده ای نیز با بانیان این رفتارها صورت نمی پذیرد؟ آیا جنس هواداران تراکتور از سنگ می باشد که در هر بازی شدیدترین نوع رفتارهای نژادپرستانه را تحمل نموده و هیچ نوع واکنشی از خود بروز ندهند؟ ایشان قبل از اینکه تقاضای سخت ترین نوع برخوردها برای تراکتور را بنماید بهتر است که آیین نامه های فیفا در مورد برخوردهای نژادپرستانه در استادیومها را مورد مطالعه قرار داده و حداقل با اجرایی نمودن بخشی اندک از آنها از چنین برخوردهای غیرانسانی ممانعت بعمل آورد تا برخوردهای تحریک آمیز، ستیزه جویانه و تهاجمی مشابه رفتارهای هواداران ابومسلم سبب پدید آوردن مسائلی از نوع بازی ابومسلم و تراکتور نگردد. ایشان وقتی چشم و گوش خود را به روی عیان ترین واقعیتها در استادیومهای فوتبال کشور بسته و در مقابل فحاشی های نژادپرستانه هواداران فوتبال که بدون استثنا در همه شهرهای کشور بر علیه هواداران تراکتور صورت می گیرد خود را به بی تفاوتی زده و اصل موضوع را انکار بنمایند طبیعی است که در اظهار نظر و شیوه عملکرد خود نیز جانب انصاف را نگه ندارند. ایشان هرگز به این سؤال پاسخ نخواهند داد که چرا در لیگی که وی مدیریت سازمان آن را بعهده دارد در بازی سایپا و تراکتور در کرج داور بازی در میان رگبار و بوران شدید و صاعقه های شدیداً خطرناک رأی به تعطیلی بازی می دهد ولی نعره های گوشخراش سرمربی و بازیکنان تیم حریف، داور را مجبور به بازگشتن از رأی خود می نماید؟ کجای این لیگ درست است که تراکتور آن ایده آل باشد؟ در روزهای اخیر بارها اظهار گشته است که تراکتور آبروی فوتبال ایران را در معرض مخاطره قرار داده است انگاری که فوتبال ایران تا به اکنون منزه از هر نوع ایرادی و ایده آل کامل بود و فقط تراکتور است که مقام و منزلت آن را تنزل داده است. برای مسئولان فوتبال کشور گردآوری کلکسیونی از رفتارهای تیمهای فوتبال کشور که حتی به مراتب بدتر از رفتار اتخاذ شده توسط تراکتور نیز می باشد نباید چندان سخت باشد فقط چشم بصیر و گوش شنوا می خواهد که بعید می دانیم مسئولان فوتبال کشور مالک آن باشند. در اینجا آن ضرب المثل مشهور مصداق عینی می یبابد که به شتر گفتند «کوهانت چرا کج است گفت کجایم راسته؟». ایشان بهتر است به این سؤال پاسخ دهند که چرا در مشهد آن برخوردهای خشونت بار با هواداران تراکتور انجام گردید آیا آنجا میدان جنگ بود که نیروهای انتظامی با تعدادی چندبرابر هواداران تراکتور و با تجهیزات کامل زرهی در ورزشگاه ثامن الائمه حضور یافته بودند و اجازه نفس کشیدن را از هواداران تراکتور سلب نموده بودند؟ آیا این برخوردها فوتبال ایران را زیر سؤال نبرده و پیش زمینه و مقدمه ای از اجرای یک سناریوی از پیش طراحی شده بر علیه تراکتور و هوادارانش نبود؟ اگر نیروهای انتظامی در مشهد از عهده کنترل مسالمت آمیز 1000 هوادار تراکتورسازی بر نمی آیند پس چطور در شهر تبریز 100000 نفر و حتی بیشتر بدون پیش آمدن کوچکترین مشکلی در ورزشگاه حضور یافته و به همان شکل به منازل خود برمی گردند؟ پس باید قبول نمود که یک جای کار ایراد دارد.

به عنوان بخشی از هواداران دهها میلیونی تراکتور از مسئولان فوتبال کشور انتظار داریم که بدون تأثیرپذیری از جار و جنجالها و هیاهوهای رسانه ای به طور منصفانه و واقع بینانه به این موضوع رسیدگی نموده و با اتخاذ تصمیمات عجولانه، غیرمنطقی و قهرآلود خود؛ هواداران تراکتور را به برخوردهای مقابله جویانه و قهرآلود متقابل ترغیب ننمایند.

نویسنده : آرتان آرمان