زنگان سسی : شمونیسم فارس وقتی اینهمه سرمایه گذاری برای نابودی زبان و فرهنگ ترکی در شهر زنگان می کرد هیچ وقت فکر نمی کرد یک روز صبر مردم صبور زنجان به سر امده و سر به طغیان خواهند گذاشت. برای اشنائی با حرکات شمونیسم فارس برای به نابودی کشاندن زبان و فرهنگ ترکی به طور مرحله ای در زنجان بطور خلاصه این اقدامات انجام پذیرفت: در سال ۱۳۵۲ شهر زنجان از استان اذربیجان منفک گردید و به اتفاق قزوین و شهرهای تابعه استانی جداگانه تشکیل داد در ابتدای تشکیل مردم ساده لوح به خیال اینکه با تاسیس استانی جداگانه سهم بیشتری از بودجه مملکت به انها اختصاص خواهد یافت و سرمایه گذاری فراوان باعث توسعه استان و بهبود شرایط زندگی انها خواهد شد پی به نیات پلید شمونیسم فارس نبردند در حالی که هدف در ابتدا حذف نام مقدس اذربیجان از ان خطه در ابتدای کار و به مرور الغاء این نکته به نسلهای اینده که شما ترک اذربیجانی نیستید و با ترکهای اذربیجانی فرق دارید برای ایجاد نفاق بین ترکهای اذربیجانی و در مراحل بعدی نیز ایجاد راحتتر طرحهای خود بود .

در ادامه نیز با انتقال ادارات کل و دانشگاهها که اکثریت کارمندان و روئسای انها فارس زبان بودند و نیز جذب دانشجو از شهرهای فارس زبان به خصوص تهران و کرج به شهر زنجان با تبلیغات بی و قفه چنان به مردم القا نمودند که زبان ترکی زبان روستائی و بی فرهنگ می باشد و زبان فارسی زبان با فرهنگ و با پرستیز بوده و برای حفظ اینده بچه ها باید با انها فارسی صحبت کرد که فردا که بزرگ شدند لهجه نداشته باشند تا در تحصیل و پیدا کردن شغل به مشکل بر خورد نکنند. و هرکس ترکی صحبت کند مساوی هست با بی سواد و دهاتی! در طی این مدت هم هزاران و شاید دهها هزار نفر از کودکان زنجانی دوران کودکی خود را با زبانی غیر از زبان مادری بزرگ شدند و بدون لهجه بوده و بعضی ها حتی ترکی هم بلد نبودند و دانشگاه را بعضی ها به اتمام رسانده و حالا دنبال شغلی بودند! اما این بار متوجه شدند که نه تنها ترکی بلد نبودن و فارسی بلد بودن ان هم با لهجه تهرانی کمکی به انها در پیدا کردن شغل نمی کند حتی در دانشگاه هم به دلیل بلد نبودن ترکی به مشکل هم بر خورد نمودند و زمانی که دارای حسن دو زبانی بودند حالا فاقد ان هم هستند و نه خود را ترک می دانند و نه فارس و با یک مشکل بی هویتی دست به گریبان می باشند در ضمن با استقلال کشورهای ترک زبان و افزایش اهمیت زبان ترکی در جهان و ایجاد فرصت های شغلی به واسطه دانستن این زبان در دنیا و ایران و حضور دهها هزار ایرانی در این مناطق برای کسب و کار و تحصیل و غیره و عدم وجود این ویزگی در انها متوجه اشتباه پدران و مادران خود در ترکی یاد ندادن به انها شدند. من خود به چشم خود در گرجستان دو جوان زنجانی را دیدم که به واسطه بلد نبودن زبان ترکی سرشان در یک معامله کلاه رفته بود و قادر به حل مشکلشان نبودند و من در ترجمه به انها کمک میکردم و یکی از انها دائم پدر و مادرش را به سهل انگاری متهم می کرد و همه اش بد وبیرا به زبان میا ورد. و بر عکس بودند کسانی که به خاطر ترکی یاد داشتن توانستند سرمایه خوبی جمع کنند و موفق شوند.

همزمان با تلاش شمونیسم فارس برای زدودن فرهنگ ترکی از زنجان انها متوجه نشدند که این لقمه برای انها بزرگ می باشد! چطور می توانستند شهری که زمانی پایتخت فرهنگی اذربیجان بود و تمامی روستاهای اطرافش ترک زبان بوده و در جاده ترانزیت و مسیر شهرهای ترک زبان استانهای دیکر قرار داشت را فارس کنند! در حالی که تنها در اوایل طبقه مرفه و طبقه به اصطلاح روشنفکر نما با فرزندانشان به فارسی صحبت می کردند و دارای ۱یا۲ فرزند بودند بقیه مردم همچنان به ترکی صحبت می کردند و فرزندان انها ۴ به بالا بود و فرزندان انها در تماس با اکثریت ترکی را می اموختند. در ضمن هرساله تعداد کثیری هم از روستاها و شهرهای کوچکتر ترک نشین در انجا ساکن می شدند که این مسئله هم کمک بزرگی به حفظ هویت ترکی زنجان نمود. اما با گذشت زمان شرایط می رفت که بر ضد ترکها تمام شود که صبر مردم ترک زبان کلیه شهرهای ترک نشین به سر امد که در قیام سال ۱۳۸۵ متجلی شد اما باز کافی نبود زیرا اموزش و پرورش موسسات اموزش عالی-صدا و سیما -زبان رسمی دولت و همه و همه در اختیار گسترش زبان فارسی و بر ضد زبانهای غیر فارسی بودند. در این زمان بود که انسانهای ازادی خواه و هویت طلب مانند متین پورها وارد عمل شدند و مردم را نسبت به نیات شوم شمونیسم فاشیست فارس اگاه نمودند و به این صورت خطر اسمیلاسیون را از اسمان زنجان دور کردند و حالا زنجان دوباره به موقعیت تاریخی خود در اذربیجان بازگشته و می توان گفت رهبری مقاومت را عهده دار شده هست.

هرچند باز هستند کسانی که فارسی صحبت کردن را پرستیز دانسته و در جهل کامل به سر می برند اما دور نیست زمانی که فرزندان انها با ناسزاگفتن به انها و متهم کردن انها به سهل انگاری پاداش این حماقتشان را به والدینشان بدهند و خود نیز از جامعه ترک اذربیجان برای همیشه طرد شوند و با اینده نامعلومی روبرو شودند زیرا ترکی بلد نبودن یک ترک خیانت به وطن می باشد و کسانی که از یادگیری ان غافل می شوند و به فرزندانشان هم یاد نمی دهند باید در اینده در پیشگاه ملت اذربیجان پاسخگو باشند.