اسم برنامه نود کم وبیش به گوش اکثریت مردم به خصوص فوتبالی ها خورده ، این برنامه به ظاهر جذاب فوتبالی با گرایشهای سیاسی توانسته است مخاطبان زیادی را در کشوری که هم اکنون ایران نامیده میشود به خود جذب کند. و آزربایجانیها هم به خاطر علاقه به فوتبال و تعصب خاص به تیمهای آزربایجانی جهت دریافت اخبار از تیمهای خودی از این امر مثتثنی نبوده اند.

اما با نگاهی به عملکرد چندین ساله این برنامه به ظاهر ورزشی و جنجالی میتوان پی به ماهیت اصلی گردانندگان این برنامه برد.

این برنامه در چندین سال اخیر با طرح نظر سنجی های مختلف در مورد اشخاص ، تیمها ، و حتی نهادهای ورزشی باعث عزل و نسبهای بسیاری شده است. به خصوص بعد از تعطیلی چند ماهه بعد از انتصابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران به نظر میرسد رنگ و بوی سیاسی آن غلیظتر گردیده است.

هفته گذشته به تاریخ 20/7/1388 در این برنامه ، باز مسابقه اس ام اسی با عنوان پر شور ترین طرفداران تیمهای ایران گذاشته شد و همانطوریکه میدانیم یکی از گزینه ها تیم پر افتخار و ملی تراختور آزربایجان بود  اما خود طراحی سوال با عنوان پر شور ترین به جای پر طرفدارترین تیم جای بحث بسیاری دارد. بسیار ساده انگاری خواهد بود که طرح چنین سوالی را به علت نوع طرح آن، سوالی کاملا ورزشی ، آن هم در رژیم فاشیستی ایران تلقی کنیم. بنابراین طرح سوال و جواب آن کاملا هدفمندانه بود و آن اینکه آنها با هدف       جمع آوری آراء هم به اهداف سیاسی خود میرسیدند و هم اینکه به زعم خود در مقابل افکار عمومی، تراختور آزربایجان و کلا تورکان را نه به عنوان پر طرفدارترین و در واقع اکثریت ایران ، بلکه به عنوان پر شور ترین طرفداران جلوه میدادند. همچنانکه مجری نود در مصاحبه تلفنی با مربی شجاع تیم تراختور چنین شیطنتی را انجام داد و البته با جواب عالی مربی تراختور مواجه شد . فردوسی پور مجری برنامه خواست این تیم را پر شور ترین جلوه داده و پر طرفدارترین تیمها را تیمهای تهرانی تلقی کند اما آقای کمالوند از او خواست هفته آینده همین نظر سنجی را با عنوان پر طرفدارترین تیم بیان کند و فردوسی پور در مقابل ادعای به حق کمالوند مبنی بر 35 میلیون تورک زبان در ایران کم آورد.

اما نتیجه ای که میتوان از آن شب به یاد ماندنی برای تورکان آزربایجانی گرفت و به نظر میرسد که حاکمیت هم به دنبال آن بود و به همین دلیل هم باید به آن فخر کرد بررسی قدرت حرکت ملی آزربایجان جنوبی و نیز بیداری آسمیله های تورک زبان از سیاستهای "فارس فاشیسمی" رژیم بود . حاکمیت به علت خفقان سیاسی موجود در آزربایجان که خود به وجود آورده از درک قدرت حرکتی زیرزمینی ازربایجانیها عاجز است چنانچه در تمامی کشورهای پیشرفته و دمکراتیک دنیا میزان رغبت مردم به جناحهای سیاسی از طریق آزادی عمل همین جناحها و حزبهای سیاسی تشخیص داده میشود که این امر در فضای سیاسی ایران عملا غیر ممکن است و به همین جهت میتوان گفت که طرح سوال برنامه نود یک سوال کاملا امنیتی و سیاسی بود که خداوند را باید شاکر بود که ملت تورک بار دیگر قدرت و عزم خود را برای آزادی از زندان ایران نشان دادند و این یک پیروزی بزرگ و قاطعانه برای حرکت ملی آزربایجان جنوبی با 53 درصد کل آرا در بین تمام تیمهای ایرانی و در واقع نشانگر ندای 35 میلیون تورک برای اجرای شعار گلجک بیزیمدیر بود.

در پایان خطاب به دشمنان آزربایجان میگویم که حق بر ناحق پیروز است چه تحلیلتان بر فشار باشد که هم اکنون نتیجه اش را میبینید و چه بر اساس تفکرات غلط دیگر و خطاب به ملتستم دیده مان میگویم که حق گرفتنی است و با این پتانسیل عظیم و تلاشتان  به زودی محقق خواهد شد .

ضمنا یاد آور میشوم متن فوق نظر و تحلیلی کاملا شخصی است ،  درست و اشتباه بودن آن از ابهت نتیجه بدست آمده نخواهد کاست.

یاشار گوُنئیلی