به نظر می‌رسد مشكلات زندگی و حقوق و مزایای معلمان آموزش و پرورش به پایان رسیده كه معاونت پرورشی این وزارتخانه بزرگ، در پی راه انداختن زنگ نماز جماعت برای مدارس كشور است. آینده: در طرح جدیدی كه قرار است از ابتدای مهر سال جاری در تمامی مدارس كشور اجرا شود، نماز جماعت به صورت یك زنگ اختصاصی به حساب آمده و وارد زمان‌بندی دروس هفتگی مدارس كشور خواهد شد. جز اینكه راه‌اندازی چنین طرحی كه احتمالا در آینده با اعمال دستور و زور چندان موثر واقع نخواهد شد، چه نتیجه و برآیندی بر ذهن دانش آموزان خواهد داشت، نكته مهم دیدگاه پژوهش شده و علمی در اعمال چنین دستور عجیبی در وزارتخانه كلیدی كشور است. با احتساب تعداد مدارس دو شیفته و سه شیفته كشور و سطح سن دانش آموزان پسر بالای 15 سال به راحتی می‌توان دریافت كه تنها بخش كوچكی از مدارس دخترانه و دبیرستان‌های غیرانتفاعی پسران در كل كشور شامل این قانون می‌شود و به نظر می‌رسد متولیان وزارتخانه آموزش و پرورش بدون اندازه‌گیری جامعه هدف خود در این طرح تنها به مطرح كردن چنین موضوع رسانه‌ای اقدام كرده‌اند. به میان كشیدن بحث نمازجماعت و دستوری كردن این فریضه شخصی كه در حال حاضر نیز به صورت انتخابی و فردی توسط دانش‌آموزان در مدارس دولتی و با برنامه‌ریزی لازم در مدارس غیر انتفاعی به صورت جماعت در حال برگزاری است، نیازی به اعمال قانون و تعیین زنگ نداشت. از طرفی وقتی مشكلات روحی و روان شناختی دانش‌آموزان دوران بلوغ در مدارس كشورمان همچنان باقی بوده و راه علمی مناسبی برای شناسایی، كنترل و درمان آن طراحی و اجرا نشده، اعمال قوانین دستوری برای انجام فرایض مانند نماز جماعت جز به جنگ برنامه‌های علمی و روش‌های اصولی در تربیت دانش آموزان است؟ به نظر می‌رسد، متولیان فعلی معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش به دلیل محدودیت دامنه فعالیت حوزه پرورشی و خالی نبودن عرصه خاصی مجبور شده‌اند با برگشت به وظایف سعی و خطای این حوزه در دهه 60 محدوده خود را با طرحی غیر اصولی فعال و با برنامه نشان دهند. این طرح خلق الساعه و عجیب در شرایطی رنگ جدی به خود می گیرد كه دانش‌آموزان دوره‌های راهنمایی دختران و پسران در سراسر كشور، نیازمند برنامه‌های مدونی هستند تا بتوانند بر بحران روحی و جسمی دوران بلوغ خود آشنایی پیدا كرده و غلبه كنند، اما معاونت متولی این وظیفه سخت ترجیح می‌دهد با حل صورت مساله این مشكل با برنامه‌های نمادینی مانند زنگ نماز جماعت، زنگ برنامه صبحگاهی در سر صف و اقدامات شعاری دیگر كاری به بهشت و جهنم تربیت و آموزش نداشته باشد. بی‌شك با انجام چنین طرحی و دستوری شدن اجرای آن در مدارس پسرانه موجی از درگیری‌های مختلف میان دانش‌آموزان به سن تكلیف نرسیده و مسئولان مدارس شكل می‌گیرد و از سوی دیگر شبیه همین ماجرا در مدارس دخترانه به دلیل مسایل گوناگون شخصی بالا گرفته كه اندكی تندروی و خشك مقدسی متولیان انجام آن در مدارس باعث وارد شدن والدین به این درگیری‌ها نیز خواهد شد. اگر به این نكته توجه شود كه جنس مردم كشور ما دین‌مدار و معتقد هستند و قوانین الهی می‌بایستی با فرهنگ و روش‌های صحیح گسترش یابد، دیگر نیازی برای ابلاغ چنین دستورهای شعاری و برنامه هایی كه ریا و خودنمایی دینی را در جامعه بسط می دهد، وجود ندارد. بهتر بود مسئولان معاونت پرورشی وزارت آموزش و پرورش در مورد بحران های روحی دختران دبیرستانی كه در برابر فقر خانواده های خود و تجملات گسترده در جامعه دچار مشكلات شخصیتی شدند یا پسران دبیرستانی كه نمی توانند در برابر فشارهای سنگین زندگی اجتماعی و سد كنكور از تلاطم فكری دور شوند، طرحی را آماده می كردند و در جهت كمك به نواقص آموزش و پرورش قدم های موثری بر می داشتند. طرح ها و قدم هایی كه در آن خودنمایی دینی و برنامه های شعاری نیست، ولی دست كم دیگر نوگلان مدرسه سفلان آن گونه در میان آتش پرپر نمی شوند و سرمایه های ملی هدر نمی رود تا امروز چند كودك كباب شده و معلول روی دست خانواده های آنان بماند.