آیت‌الله یوسف صانعی، از مراجع تقلید شیعه در قم، امروز جمعه در بیانیه‌ای نسبت به سرکوب معترضان به نتایج انتخابات و اعتراف‌گیری از بازداشت‌شدگان انتقاد کرد. این بیانیه امروز دوازده تیرماه در پایگاه اطلاع‌رسانی آقای صانعی منتشر شده‌است. در این بیانیه رسانه‌های دولتی ایران «رسانه‌های انحصاری» نامیده شده و پخش اعترافات زندانیان از این رسانه‌ها «از نظر شرعی، قانونی و عقلائی فاقد هرگونه ارزش» توصیف شده‌است. در این بخش از بیانیه این مرجع تقلید آمده‌است: «در روزهای گذشته همگان شاهد حمله به دانشگاه‌ها و خوابگاه دانشجویان و ضرب و جرح، قتل و به زندان افکندن عده زیادی از فرزندان این مرز و بوم بوده‌ایم تا جائیکه در آمار رسمی خبر از کشته شدن حدود بیست نفر و زندانی شدن بیش از هزار نفر داده شده‌است و همچنین شاهد پخش اعترافات برخی از زندانیان در رسانه‌های انحصاری بوده‌ایم که بر همه واضح است این اعترافات حداقل به علت زندانی بودن متهمین و شرایط خاص آن‌ها از نظر شرعی، قانونی و عقلائی هیچ گونه ارزشی نداشته و ندارد.» اشاره وی به «اعتراف‌هایی» است که به تازگی از برخی بازداشت‌شدگان از جمله مازیار بهاری، خبرنگار مجله نیوزویک در ایران، از رسانه‌های دولتی جمهوری اسلامی پخش شده‌است. آیت‌الله صانعی: «این‌گونه ظلم‌ها، نباید موجب یأس و ناامیدی در راه احقاق حق شرعی و قانونی و حاکمیت مردم بر سرنوشتشان گردد.» آیت‌الله صانعی در بیانیه خود ادامه می‌دهد: «لکن نباید اینگونه ظلم‌ها، آزار و اذیت‌ها، ترفندها، مکرها؛ دروغ‌ها و... موجب یأس و ناامیدی در راه احقاق حق شرعی و قانونی و حاکمیت مردم بر سرنوشتشان گردد.» یوسف صانعی در ادمه می‌گوید: « و چگونه چنین نباشد حال آنکه علی رغم تمام سانسورهای خبری، از محدودیت سایت‌های خبری گرفته تا تعطیلی روزنامه‌ها و دستگیری فعالین رسانه‌ای و سیاسی و حتی قطع پیام‌های کوتاه، آگاهی عمومی و جهانی از وقایع اخیر روز به روز در حال افزایش است، که خود نتیجه حرکت آگاهانه و همراه با متانت ملت بزرگ ایران است.» در ادامه این بیانیه به «عدم اقناع آقایان کروبی و موسوی و توده زیادی از مردم در مورد نتیجه انتخابات» اشاره شده و آمده‌است که این عدم اقناع «به‌واسطه کاهش پشتوانه و حمایت‌های مردمی، می‌تواند موجب ناکارآمدی دولت گردد و ممکن است ادامه‌اش موجب مشکلات حقوقی و مدنی شود.» در پایان بیانیه در پیوند با سرکوب‌های اخیر دولتی، از این سرکوب‌ها به عنوان امری «حرام، گناهی نابخشودنی و باعث واماندگی در این دنیا و عذاب در دنیای دیگر» یاد شده و آمده‌است: «در پایان به تمام نیروهایی که باید حافظ نظم و جان و مال و ناموس مردم باشند تذکر می‌دهم که هیچ فرمان و دستوری نمی‌تواند مجوّز و عذری برای تجاوز به حقوق مردم ـ که حرام و معصیت و ذنب لایغفر است ـ گردد که لاطاعة لمخلوق فی معصیة الخالق چه رسد به آن‌که موجب ضرب و جرح و یا قتل گردد که مستوجب خِذلان دنیوی و عذاب اخروی است.»