*مردم ايران با فريادهای, "مرگ بر ديکتاتور", "مرگ بر اين دولت مردم فريب" نشان دادند که از تهديدات خامنه ای و فرماندهان نظامی اش نمی ترسند *فريادهای شبانه اعتراض بر پشت بام ها در کنار تظاهرات روزانه در خيابان ها و جنگ و گريز با ماموران رژيم پاسخ مردم است به کودتاچيان و به رهبر اصلی آنها. روشنگری: روز شنبه تهران از يک سو شور و حماسه و فرياد و اعتراض بود و از سوی ديگر روزی که رژيم مشروعيت باخته ولايی و باندهای کودتاچی اش نيروی انبوهی را از لباس شخصی, بسيجی, پاسدار, مامور انتظامی, حزب اللهی و ارتشی برای متفرق کردن به ميدان آورده بودند تا جلوی اعتراضات مردمی را بگيرند. قبل از ساعت چهار عصر, موعد آغاز تجمع, فرماندهان انتظامی با انتشار اطلاعيه ها و بيانيه های شديدالحن به تهديد مردم و فراخوان دهندگان اصلی تجمع پرداختند و هشدار دادند که با اجتماع کنندگان بشدت برخورد خواهند کرد. خبرگزاری فارس و ساير رسانه های وابسته برای ايجاد ترديد و شکاف در صفوف مردم و جلوگيری از راهپيمايی, آشکارا به جعل بيانيه و انتشار اخبار دروغ رو آوردند. همزمان تهران را در نيروی امنيتی و نظامی غرق کردند, به طوری که برخی شاهدان عينی و جوانان وبلاگ نويس که اخبار اعتراضات را در شبکه جهانی اينترنت منتشر می کردند, يادآور شدند که چنين حدی از حضور نيروی مسلح در خيابان ها را به ياد ندارند, اما هيچ يک از اين ترفندها برای در خانه گاه داشتن مردم پاسخ نداد و مردم روز شنبه با فريادهای مرگ بر خامنه ای و مرگ بر ديکتاتور آشکارا بر دهان رهبر جمهوری اسلامی کوبيدند و نشان دادند که نه از تهديدات او و فرماندهان نظامی اش می ترسند و نه جنايات دسته های آدمکش تحت امر او ديگر می تواند ارعابشان کند و به سکوت وادارشان سازد. فريادهای شبانه مرگ بر ديکتاتور و "الله اکبر" بر پشت بام ها که شش شب متوالی است ايران را به لرزه آورده و خواب از ديکتاتور و همدستان کودتاچی اش ربوده در کنار تظاهرات روزانه در خيابان ها و جنگ و گريز با ماموران رژيم پاسخ مردم است به کودتاچيان و به رهبر اصلی آنها. اعتراضات روز شنبه اما علاوه بر تودهنی زدن به رهبر جمهوری اسلامی و مقابله با تهديدات او در خيابان ها معنای ديگری هم داشت که توجه به آن از منظر تداوم اعتراضات پراهميت است. اصلی ترين پرسشی که روز شنبه مطرح بود اين بود که آيا نامزدهای معترض انتخاباتی با پذيرش وعده های بررسی شورای نگهبان به بازشماری تعدادی از صندوق ها راضی خواهند شد و به فراخوان اين شورا در اجلاس آن شرکت خواهند کرد و در واکنش به تهديدات خامنه ای و به دنبال او ساير فرماندهان نظامی از خواست ابطال انتخابات پائين خواهند آمد و از قطار اعتراضات بعد از شش ايستگاهی که در شش روز منتهی به شنبه گذشت, پياده خواهند شد يا همچنان بر بازپس گيری آرای مصادره شده مردم و الغای انتخابات تقلبی و برگزاری انتخابات مجدد تاکيد خواهند ورزيد؟ پرسش اين بود که آيا آنها با جدا کردن خود از اعتراضات مردم, چنان چه خامنه ای در سخنانش در نماز جمعه تهران خواستار شده بود, گردن خود و مردم را به زير تيغ دستگاه ولايی که تاکنون بيش از 500 نفر از آنها را دستگير کرده و در زندان تحت فشار و شکنجه قرار داده است خواهند سپرد يا با اعلام آمادگی برای پرداخت هزينه های احتمالی هنوز در قطار خواهند ماند؟ البته نه در روز شنبه که حتی قبل از آن هم معلوم بود که "محسن رضايی" بسرعت از قطار پياده خواهد شد و به نتايج بررسی های شورای نگهبان که خود آلت دست و برگماشته خامنه ای است اميد خواهد بست. اما کروبی و موسوی با ادامه پافشاری بر خواست الغای انتخابات در قطار اعتراضات باقی ماندند. حوادث روز شنبه و بسيج گسترده رژيم برای مقابله با اعتراضات مردم و تهديدات خامنه ای در روز پيش از آن, حملات وحشيانه نيروهای امنيتی و لباس شخصی و انتظامی به مردم در تهران که صدها زخمی و براساس روايت های مختلف خبری 3, 5 يا 8 نفر نيز کشته به جای گذاشت در عين حال به روشنی نشان می دهد که رژيم با افزايش خشونت و سبعيت در حق مردم قصد دارد هزينه شرکت در اجتماعات توده ای اعتراضی را چنان بالا ببرد که برگزاری چنين اجتماعاتی را ناممکن کند. بمب گذاری در حرم خمينی نيز بلافاصله به بهانه ای برای دستگاه تبليغاتی رژيم تبديل شد تا معترضين را تروريست و آشوبگر و خرابکار بداند که گويا نابودی دين و ايمان مردم را هدف گرفته اند. البته هدف اين تبليغات رژيم علاوه بر تحريک تعصب سرکوبگران و توجيه آنها در دست زدن به جنايت و آدمکشی, بيشتر اعمال فشار سياسی و روانی بر هدايت گران فعلی اعتراضات است تا هر چه سريع تر خود را از مردم در خيابان ها جدا کنند, و به نظر نمی رسد تاثيری جدی بر هدايت گران عملی اعتراضات خيابانی که خود از درون همين اعتراضات برخاسته اند داشته باشد. با اين حال در شرايطی که هنوز بسيار پر اهميت است تا قشرها و گروههای اجتماعی بيشتری به اين اعتراضات جلب شوند, تاکيد بر پرهيز از خشونت در عين پيگيری بر خواست الغا انتخابات راهی برای مقابله با تحميل مقابله به مثل به جنبش اعتراضی مردم است. راه ديگر ترکيب اعتراضات توده ای با شکل های ساده تری از اعتراض و نافرمانی توده ای است که هزينه دولت مردم فريب و دستگاه کودتاچی ولايی را بشدت بالا ببرد, و توانايی تمرکز ماشين کشتار و آدمکشی آن را کاهش دهد و در عوض هزينه چندانی نصيب مردم نسازد. ما نمونه هايی از اين نوع مقابله را از زمان انقلاب به خاطر داريم و فراموش نکرده ايم که چگونه درست در سر بزنگاهها "ناگهان" برق قطع می شد و يا چگونه اعتصابات متعدد اراده دستگاه سرکوب را فلج کرده بود. حمله اينترنتی به دستگاههای تبليغاتی دروغ پرداز کودتاچيان در روزهای اخير و از کار انداختن خبرگزاری رسوای فارس و خبرگزاری ايرنا نيز يک نمونه جديد است يا مثلا ايجاد راهبندان مصنوعی از سوی ماشين ها برای مختل کردن عبور و مرور نيروهای انتظامی و امنيتی که پيش از اين در اعتراضات مردمی تجربه شده است. در مجموع اگر اين امر پذيرفته شود که با وجود اهميت حياتی اعتراضات و اجتماعات بزرگ توده ای و استمرار آنها, و اصلا به قصد افزايش حضور در همين اجتماعات بزرگ, دوره ای از مبارزه پر تب و تاب با استبداد حاکم در پيش روست که شکل ها و سطوح مختلف اعتراضی با درجات متفاوتی از شتاب آن ها و دامنه تاثيرات شان از شروط بديهی گسترش و ژرفش اعتراضات است, در اين صورت ترديدی نيست که خلاقيت مردم دير يا زود شکل های بديعی از مقاومت و نافرمانی مدنی را برای به زانو درآوردن استبداد حاکم عرضه خواهد داشت. در هر حال آن چه مهم و حياتی است و نقش عظيمی در تقويت جنبش عمومی اعتراضی ايفا می کند, ترکيب اعتراضات بزرگ توده ای با مجموعه ای وسيع از نبردهای کم شتاب موضعی و همچنين آن نوع مقاومت مدنی است که انجام طولانی مدت آن از عهده ميليونها نفر برآيد و هزينه تحمل ناپذيری متوجه آنها نسازد. شکایت علیه علی خامنه ای به دادگاه کیفری بین المللی لاهه امضا کنید http://www.petitiononline.com