وبلاگ،ذره بین:صورت مساله بسیار ساده است. یا ما با این رژیم مشکلی نداریم و به قول معروف همه چیز روبراه است که در این صورت مشکلی نیست. می رویم و رای میدهیم. اگر اقتصاد نابود شده است. اگر آزادیهای سیاسی و اجتماعی روز به روز محدود تر می شود و اگر گرانی و تورم به ما فشار می آورد مهم نیست چون ما با رژیم مشکلی نداریم و همیشه هم می رویم و رای میدهیم .ولی اگر با این سیستم و روش حکومت کردن بر مردم، مشکل داریم با شرکت در انتخابات فقط به رژیم بیشتر میدان می دهیم که هر کاری خواست بکند و ما هم دم بر نیاوریم. این تصور کاملأ اشتباه است که با آمدن این یا آن و یا نیامدن آن و این وضع بهتر می شود. کدام وضع از سی سال گذشته بهتر شده که این دومی اش باشد؟ روز به روز وضع کشور بدتر می شود.مشکلات کشور ما مربوط به زیرساختارهای نادرست است و به هیچوجه با تغییر ریاست جمهوری این مشکلات رفع نخواهد شد. این زیرساختارهای نادرست مربوط به نبود قانون و برنامه ریزی و حاکمیت کامل رابطه به جای ضابطه است که کشور را به این وضع انداخته است. هیچ چیز جدیدی هم نیست. احمدی نٰژاد فقط ۴ سال است رئیس جمهور است ولی مشکلات از ۳۰ سال پیش که انقلاب شد بوده اند. این منصفانه نیست که همه مشکلات را به گردن یک نفر بیندازیم. رئیس جمهور جدید بهترین و منصفترین آدم دنیا نیز که باشد باز با این زیرساختارهای نادرست برخورد خواهد کرد و یا مجبور میشود زیر مجموعه ای از آنها بشود یا اینکه وجود آنها را بپذیرد و از کنار آنها عبور کند که در هردو صورت نفعی برای ملت نخواهد داشت. تعداد بسیار زیادی از افراد در این روزهای پیش از انتخابات با ایجاد هیجان کاذب سعی در کشیدن مردم به پای صندوقهای رای دارند. درحالی که برنامه های اعلام شده توسط کاندیداها به جز یک مشت شعار انتخاباتی که هیچ گونه ضمانت اجرایی هم ندارد و مقداری کلی گویی هیچ چیز دیگر ی نیست و کشور را به هیچ جایی نمی برد. فقط نظام در جای خود بیشتر تثبیت میشود و پس از شمارش آرا و فروکش کردن هیجانات دوباره همان کمبودها و کاستی ها و همان سرکوب ها و نابسامانی ها خودش را نشان خواهد داد. نتیجه اینکه شرکت در این انتخابات به کلی بیفایده است . با تحریم همه جانبه انتخابات، اگر واقعأ عملی شود اگر چه ممکن است رژیم سر جا بماند ولی خطر را احساس خواهد کرد. اگر همه گول این تبلیغات سراسر کذب انتخاباتی ها را نخورند و وعده های انتخاباتی را که همه پوچ و بی اساس هستند کنار بگذارند آنوقت وضعیت فرق خواهد کرد. درواقع تحریم یک نوع نافرمانی مدنی کاملا بدون هزینه است. چون برخلاف اجتماعات که به سرعت سرکوب میشود و عده ای دستگیر و زندانی میشوند و به دردسر می افتند و کسی هم به دادشان نمی رسد، هیچکس نمی آید در خانه تان شما را به زور به پای صندوق رای ببرد و هیچکس هم شما را دستگیر نخواهد کرد. این رژیم حدود ۱۰ تا ۱۵ میلیون جیره خوار و حقوق بگیر در داخل و خارج از کشور دارد که آنها برای اینکه مواجبشان قطع نشود حتمأ می آیند. طرفداران انتخابات بلافاصله می گویند اگر رای ندهیم احمدی نژاد رئیس جمهور میشود. خوب بشود مگر سه کاندیدای دیگر چه برنامه و طرح مشخصی برای بهبود اوضاع دارند؟ هیچ! فقط وعده های بی اساس. درضمن رژیم هم برای تقلب و جور کردن رای برای احمدی نژاد فقط در صورتی موفق است که شرکت کننده در انتخابات زیاد باشد. درست مثل انتخابات پیش همه را به حساب احمدی نژاد مینویسد. ولی اگر کسی رای ندهد جور کردن رای و ساخت رای دهنده کار زیاد ساده ای نیست . البته غیر ممکن هم نیست.تحریم همه جانبه انتخابات نه تنها رژیم بلکه دنیا ورسانه های بین المللی که روز انتخابات در ایران خواهند بود را نیز به تفکر وا خواهد داشت. خلاصه اینکه از گوش خود بیرون کنیم که با انتخاب این یا آن وضع بهتر میشود. مطمئن باشید بدتر خواهد شد. تحریم یگانه راه نافرمانی مدنی است که هیچ دردسر و هزینه ای هم برای کسی ندارد. روز انتخابات در خانه تان بنشینیدو با نرفتن به بیرون جزیی از این نافرمانی مدنی بشوید.یکبار تحریم همه جانبه انتخابات را امتحان کنید.