با نزديكي به موعد انتخابات رياست جمهوري در ايران فضاي سياسي حاكم به گونه اي رقم مي خورد كه بازيگران دخيل در شكل دهي آن ناگزير به بروز واكنش در قبال آن خواهند بود.اين واكنش بنا به ماهيت خواست هاي سياسي به گونه هاي گوناگون خويشتن را نمايان مي سازد.نيروهاي اپوزيسييوني كه در تقابل با بنيان هاي تشكيل دهنده ي جمهوري اسلامي ايران مي باشند و انتخابات را در ايران امري ظاهري و تنها جابه جايي قدرت در بين عده و عقيده اي خاص قلمداد مي نمايند با تحريم انتخابات خواهان به چالش كشاندن مشروعيت رژيم مي شوند.در مقابل نيروها و طيف هاي سياسي گوناگوني كه در چارچوب اصول حاكمه ي جمهوري اسلامي ايران توان تعريف شدن مي يابند با مشاركت در انتخابات سعي در جابه جايي قدرت به سود بينش خويش خواهند نمود.در اين ميان حركت ملي آزربايجان نيز بعنوان جنبشي سياسي – ملي و برخاسته از خواست هاي ملي گرايانه ي آزربايجانيان ناگزير به واكنش نسبت بدين امر خواهد گشت و چگونگي اين واكنش با توجه به اصولي كه مطالبات ملي آزربايجانيان را تعريف مي نمايد ، مهم ترين گفتمان حاكم بر حركت ملي آزربايجان در ماه هاي گذشته گشته و در روزهاي آتي نيز شدت بيشتري به خود خواهد گرفت. در سير اين گفتمان يكي از گزينه هايي كه در ماه هاي اخير رايزني هاي حاكم بر حركت را نسبت به كانديداتوري خويش جلب نموده است نامزدي دكتر اكبر اعلمي مي باشد كه منجر به ارائه ي نظرات گوناگون در اين باب گشته است. گروهي از فعالين حركت ملي آزربايجان دكتر اكبر اعلمي را در اين برهه بعنوان نماينده و مدافع خواست هاي ملي آزربايجانيان قلمداد كرده و به گونه اي راديكال سعي در ارائه ي شخصيتي ملي از فرد مذكور دارند.نگاهي گذرا به عملكرد دكتر اعلمي و حيات سياسي ايشان ابهامات بسياري را در باب اين نظر بوجود مي آورد.دكتر اكبر اعلمي فرديست كه وابستگي ايشان به نهادهاي قدرت در جمهوري اسلامي ايران اظهرمن الشمس است.چه ايشان هم در دوره ي ششم مجلس شوراي اسلامي كه اكثريت نمايندگان حاضر در مجلس را طيف اصلاح طلب حاكميت تشكيل مي داد و چه در دوره ي هفتم كه مجلس در اختيار اصولگرايان بود عضو كميسيون امنيت ملي مجلس بوده و از فيلترهايي عبور كرده است كه التزام ايدئولوژيكي و عملي به بنيان هاي حاكميت تك راه گذر از آن را ميسر مي سازد.دكتر اعلمي تا به امروز جز چند مورد شعرخواني و ابراز جملاتي پوپوليستي كارنامه ي عملي چندان درخشاني نيز در اظهار علاقه به ملي گرايي آزربايجان نداشته و چندين مورد خوش برخوردي ايشان با فعالين آزربايجاني نيز وظيفه ايست كه حق تمامي آزربايجانيان مي باشد.ولي به دليل انكار پياپي اين حق از سوي به اصطلاح نمايندگان آزربايجاني حاضر در مجلس شوراي اسلامي حداقل اجراي وظيفه ي ايشان به امري بس ماورايي و قابل تقدير بدل گشته است.اگر اكبر اعلمي چندين بار در مجلس شوراي اسلامي داد و هوار به پا كرده و به دفاع غيرعملي از هموطنان تورك خود برخاسته تنها حداقل وظيفه اي را كه بايد تمام نمايندگان آزربايجاني مجلس به انجام رسانند را ادا كرده است.مگرنمايندگان اصفهان، كرمان، يزد و ديگر شهرهاي وابسته به باند مافيايي قدرت اقتصادي در ايران كم از روي دلسوزي و جذب آراي آتي حوزه هاي نمايندگي خويش تريبون مجلس را جولانگاه سخنان تند و تيز در دفاع از حوزه هاي نمايندگي خود نموده اند ؟حال بايد اين افراد تبديل به نمايندگان تام الاختيار اپوزيسييون هاي فارس مخالف با استبداد حاكم گردند ؟!نهايت عدم اعتماد به اعتقاد خويشتن است كه داد و هوار يك نماينده ي وابسته به حاكميت را برهاني بر ملي گرايي وي قرار دهيم و ساده انديشانه افراد ايدئولوژيكي كه در راه آرمان خويش جنگ و جبهه را تجربه كرده اند يك شبه تواب قلمداد نموده و بر تارك ملي گرايي آزربايجان بنشانيم.اگر اكبر اعلمي در تريبون مجلس شعري از شهريار را تقديم حضار نمود نخستين باري نبود كه گوش حدادعادل هاي رژيم چنين سخناني را شنيده و از آن آگاهي مي يافتند.چه در همان برهه و بيرون از صحن مجلس در شهرهاي آزربايجان ملت به آرمان وطن پرستي شهيد تقديم مي نمود و ساليان سال است كه تمام وابستگان ايدئولوژي حاكم در گوشه گوشه ي خاك آزربايجان فريادهاي حق طلبانه اي بس ركتر از سخنان اعلمي را مي شنوند و به گوش جان نمي سپارند. سؤالي كه اين روزها نه تنها ذهن نگارنده بل بسياري از دوستان را نيز به خود مشغول كرده اين است كه دكتر اكبر اعلمي بر كدامين عمل خويش استوار مي گردد و قاطعانه داعيه ي نمايندگي ملت آزربايجان را سر مي دهد ؟ در كنار اين امر و بنا بر گفتارها و عكس العمل هاي صادره از سوي اعلمي در قبال نظرات مخالف ، شخصيت ايشان نيز بيان از روحيه اي مي دهد كه انتقادپذيري و تحمل ديگران واژگاني بس تعريف نشده در كردار و روان ايشان مي باشد.عدم تحملي كه حتي حاضر به شنيدن سخنان مخالفين نيز نمي باشد چه رسد عمل بدان ها.حال اگر دكتر اعلمي با چنين روحيه اي مي خواهند نمايندگي دفاع از حقوق ملي آزربايجانيان را عهده دار گردند بهتر است بدين امر نيز توجه نمايند كه واژگان مدرني چون دموكراسي كه امروزه جايگاه والايي در ادبيات سياسي روشنفكران ايراني به خويشتن اختصاص داده است مرهون مبارزات روشنفكران ترك آزربايجاني ست كه به از جان گذشتگي راه بر ورود آن هموار نمو ده اند.روشنفكراني كه كمترين نثارشان در راه ايده آل وطن جان بود و تلاش هاي شبانه روزي ، تبعيد ، زندان و شكنجه ، ايشان را به اسطوره هاي ملي ملت خويش بدل كرد.حال تنها بداخلاقي سياسي از سوي شوراي نگهبان چندان هزينه ي گزافي نيست تا پيراهن عثمان در دست عده اي گردد و ايشان را به جستجوي ستارخان زمان برانگيزاند! در اين ميان گروهي از دوستان نيز اعلمي را بعنوان تاكتيكي براي تحريم ابراز مي نمايند.به نظر راقم سطور اين عمل ، كپي برداري ناشيانه اي از عمل سياسي برخي جريان هاي مركزگرا مي باشد كه به دليل ماهيت قانوني و شناخته شده شان مجبور به استفاده از آن مي باشند.اگر اكنون برخي از جريان هايي چون طيف هاي راديكال اصلاح طلبان يا برخي از جمع هاي وابسته به جنبش دانشجويي ايران سعي در مطرح نمودن برخي گزينه هايي مي نمايند كه به احتمال قوي رد صلاحيت خواهند شد ، ماهيت وجودي و نسبتا قانوني ايشان از يك سو و عدم تحقق خواست ها و ناميدي از جا به جايي قدرت به سود هدف هايشان در سير انتخابات از سوي ديگر ايشان را به بهانه تراشي براي عدم حضور در انتخابات سوق مي دهد.حال آن كه حركت ملي آزربايجان دچار چنين محدوديت هايي نمي باشد تا براي به چالش كشاندن مشروعيت جمهوري اسلامي ايران به دنبال ارائه ي علت براي تحريم گردد. در انتها و در مقام جمع بندي به نظر نگارنده دكتر اعلمي به دليل عدم داشتن كارنامه ي عملي عياني از علاقه مندي به ملي گرايي آزربايجان و داشتن روحيه اي بس نزديك به ايدئولوژيك هاي حاكم كه تاب تحمل سخناني در مخالفت با اعتقاد خويشتن را ندارند و تحمل ديگري را امري ناشدني در كردار خويش نمايانده اند گزينه ي مناسبي در نمايندگي خواست هاي ملي آزربايجانيان تحت ستم نمي باشد.چه ، ملي گرايي آزربايجان و التزام عملي يه اصول تشكيل دهنده ي آن والاتر از آن است تا غير خوديها را خود بر تارك آن بنشانيم و ستارخان ، رسول زاده ، پيشه وري ، ابراهيمي و زهتابي شدن را امري يك شبه بنمايانيم.