فاخته زمانی ساکن کانادا و دارای تخصص در ارتباطات بیسیم، بیشتر به دلیل مصمم بودنش در اصلاح بی عدالتی هائی که اقلیت های ایران از آن رنج میبرند شناخته میشود. فاخته یک آذربایجانی ایرانی، بیش از ۱۸ سال قبل از ایران خارج شده اما وی همچنان در باره سرزمین مادری خود مملو از احساسات بوده و وسائل و روش های مدرن ارتباطی را بکار میگیرد تا اطلاعات مربوط به اقلیت ها را جمع اوری و منتشر نماید. نگرانی فاخته برای شمار زیاد جوانان جوامع اقلیت که دستگیر می شوند و در معرض شکنجه قرار میگیرند وی را به تاسیس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی کشاند، اما وی تهران را در ارتباط با سرکوب همه اقلیت ها محکوم میکند. ایران- کشور اقلیت های پنهان ایران مکانی برای جمع قابل توجه آذربایجانی ها، بلوچ ها، کرد ها. عرب ها و ترکمن ها، که بعضا همه آنها شیعه نبوده و سنی، مسیحی، بهائی و یهودی نیز هستند میباشد. تخمین زده میشود که مجموع اقلیت ها تقریبا معادل نصف جمعیت ایران بوده و آنان گروه های ناهمگون جمعیت را تشکیل میدهند. فعالیت های فاخته از موقعی شروع شد که وی متوجه شد که به ندرت کسی از فشار علیه آذربایجانی ها در ایران خبر دارد. بعدها وقتی وی دریافت که چه تعداد از بلوچ هامرتبا اعدام میشوند در حالیکه دنیا در این مورد بی خبر میماند، وی موارد مرتبط با بلوچ ها را نیز به عهده گرفت. مساله نگران کننده اینکه خیلی از آنان جوانان زیر ۱۸ سال بودند که بنا به کنوانسیون سازمان ملل قانونا کودک محسوب میشوند. فاخته به زور ارسال ایمیل، تماس تلفنی و پرسیدن سوالات شروع به دریافت اطلاعات از شاهدان و اقوام سرکوب شدگان و محکومان نمود. - و البته تهدیدات از طرف مخالفان نیز که میخواستند وی را ساکت کنند سرازیر شد. زندگی برای اقلیت ها در ایران پیچیده است. اتهاماتی در رابطه با تخلفات در رای گیری بوده و اقلیت ها اگر بر علیه بیانیه ها و اقدامات تحریک آمیز اعتراض نمایند بعضا با مقامات بر خورد میکنند. در کشوری که رسانه های همگانی بشدت تحت کنترل قراردارند، در سال ۲۰۰۶ کاریکاتور هائی که آذربایجانی ها را به شکل سوسک مجسم میکرد موجب طغیان عظیمی گردید. دبیر این انتشارات زندانی شد-اگر چه بصورت موقت- ولی مقامات به حدی با شدت بر علیه تظاهر کنندگان اقدام کردند که صد ها نفر بازداشت شده و وب سایت های آذربایجانی از کشته شدن تعداد زیادی خبر دادند. سرکوبی و کنترل اقلیت ها اقلیت ها در اطراف کشور متمرکز هستند که دارای ثروت نفت، معادن و اراضی کشاورزی مرغوب در طول مرزهای ایران میباشند. فاخته میگوید که چگونه این مساله- به ظاهر در دفاع از کشور- به دست تهران بهانه میدهد که اقلیت ها را سرکوب کند. وی میگوید که در برخی مناطق منابع آب تغییر جهت داده شده، مردم بومی کوچ داده شده و خانواده های فارس جایگزین آنان شده اند. یک گروه، بلوچ ها، بخصوص با اقدامات سرکوب گرانه مواجه شده اند -تهران ظاهرا میترسد که نا آرامی در پاکستان همسایه، ممکن است از مرزها به داخل ایران سرایت کند. اما فاخته میگوید که صد ها نفر در نوبت اعدام قرار داشته و تخمین زده میشود که خیلی بیشتر از هزار نفر پس از محاکمه در زندان بسر میبرند که خیلی از آنها مردان جوان زیر ۱۷ سال میباشند. در حالی که تهران در خصوص وحدت ملی موعظه میکند، از نمایندگان اقلیتها در داخل ایران- هر موقعیتی هم داشته باشند- تعداد کمی این ریسک را میکنند که در این باره اعتراض نمایند. هر گونه گزارش مبنی بر نقض حقوق بشر در خصوص اقلیت ها که از واشینگتین صادر میشود بلافاصله موجب میشود که تهران اقلیت ها را به بی ثبات کردن کشور متهم کند. بر این اساس فاخته تاکید میکند که حمایت کشور های دیگر از حقوق بشر بصورت مضاعف مورد نیاز است. وجود پیشاهنگانی نظیر فاخته برای اقلیت های ایران حیاتی میباشد و همانگونه که وی متذکر میشود ایمیل وی هر روز پر تر میشود. در شرائطیکه ییچیدگی های ارتباطات بلو توث دیگر مساله اصلی مورد توجه وی نمیباشد، اما همین تکنولوژی است که قادر میسازد فاخته از مقر خود در کانادا برای حقوق اقلیتها مبارزه نماید