نیر بامز,شایان آریا, واشینگتن تایمز, 26/08/2008. کارشناسان سیاستگذاری همچنان بر سر بهترین رویکردی که باید در مقابل رهبری کنونی ایران اتخاذ کرد به بحث و جدل مشغول اند- اما پیش از رسیدن به توافقی در این باره باید به پرسشی کلیدی دربارۀ قدرت حریف بالقوه شان در تهران پاسخ دهند. بسیاری بر این باورند که رژیم اسلامی در ایران قدرتمند است. سر جای خود باقی خواهد ماند و - شاید به یمن سیاست های نادرست امریکا در خاورمیانه- حتی در حال قوی تر شدن هم است. آنان به نفوذ فزایندۀ ایران در افغانستان، عراق، لبنان و سرزمین های اشغالی فلسطین اشاره می کنند. قیمت بالای نفت و توانایی جمهوری اسلامی برای دشوارترکردن زندگی برای امریکا و متحدانش نیز عوامل دیگری است که در نظر می گیرند. اما آیا می توان موضوع را از دیدگاه دیگری نیز دید؟ "جهان به راه ما می رفت" عنوان کتابی است جالب از کریستوفر اندرو و واسیلی میتروخین، عالی مقام ترین مسئول بایگانی کا گ ب که تا کنون به غرب پناه آورده است. آقای میتروخین مجموعه ای از گزارش های اطلاعاتی حاوی چند دهه تحلیل کا گ ب را با خود به غرب آورد. این اسناد به روشنی نشان می دهند که کا گ ب اعتقاد داشت که جهان به راه آنها می رود. آنان نه تنها خود از این بابت مطمئن بودند، دیگران را هم متقاعد کرده بودند. امریکایی ها در بالاترین سطوح حکومتی دچار هراس از شوروی ها و دستاوردهای ظاهریشان در جهان سوم بودند- و می ترسیدند که مبادا در جنگ بر سر جهان سوم بازنده شده باشند. اما بازنده نشده بودند. اتحاد شوروی در درون دچار ضعف های متعدد بود که هیچ دستاورد بیرونی نمی توانست آنها را رفع کند. و این اشکالات سرانجام به سقوطش انجامید. می توان همین موضوع را در مورد جمهوری اسلامی ایران صادق دانست؟ مورد دکتر آرش و کامیارعلایی را برای نمونه در نظر بگیرید. در ماه ژوئن گذشته، نیروهای امنیتی دو تن از برجسته ترین پزشکان ایران، دکتر آرش و دکتر کامیار علایی را که فعالیت هایشان در زمینۀ برنامه های پیشگیری و درمان اچ آی وی/ ایدز و بیماری های مقاربتی در جهان شناخته شده است بازداشت کردند. گفته می¬شود که اتهام آنان فعالیت های خصمانه برای براندازی رژیم بوده است! در این بیست سال گذشته برادران علایی با کار خستگی ناپذیر در صدد رفع مشکلات مربوط به مصرف مواد مخدر با محوریت گسترش اچ ای وی/ ایدز و بیماری های مقاربتی بودند و نقشی کلیدی در قراردادن این مسائل در دستورکار بهداشت ملی جمهوری اسلامی داشتند. آنان مقامات را متقاعد کردند که به نفع رژیم شان است که با این مشکل پیش از اینکه از کنترل خارج شود مقابله کنند. آنان حتی با رهبران روحانی ارتباط نزدیک داشتند تا حمایت آنان را برای نهضت های آموزشی در زمینۀ انتقال ویروس اچ آی وی برای جوانان جلب کنند. هیچ یک از دو برادر تا جایی که می دانیم فعالیت سیاسی نداشته اند. تعجب آور است که می بینیم این دو را بازداشت کرده و در محلی نامعلوم به اتهام فعالیت های براندازانه زندانی و ممنوع الملاقات کرده اند. در رژیمی با سوابق کریه در زمینۀ حقوق بشر و احمدی نژاد رئیس جمهوری که هولوکاست را انکار می کند- و در میان حیرت جهانیان در سخنرانی خود در دانشگاه کلمبیا گفت که "در ایران همجنس¬ گرا نداریم"—هیچ چیزی نباید مایۀ حیرت شود. با این همه، پارانویای رژیم اسلامی و این واقعیت که همه جا رد پای دشمن را می بیند، حتی در میان آنان که با این رژیم بر سر لطف اند، واقعا جای حیرت دارد. سال گذشته، بازداشت دکتر هاله اسفندیاری، پژوهشگر 68سالۀ ایرانی- امریکایی، که مدیر مرکز برنامۀ خاورمیانۀ وودرو ویلسن است، در سرخط اخبار جهان قرار گرفت. او سال های متمادی با تلاشی خستگی ناپذیر کوشید پلی میان مقامات امریکا و همتایان ایرانی شان ایجاد کند. آنان به او نیز همان اتهامات را وارد کردند. بعدا پس از فشارهای بین المللی بر رژیم از سوی دوستان بانفوذ متعددش در سراسر جهان آزاد شد. فهرست موارد مشابه ادامه دارد. اوایل همین ماه یعقوب مهرنهاد، فعال حقوق مدنی و روزنامه نگار بلوچ در شهر زاهدان اعدام شد. این فعال بیست و هشت ساله نیز متهم به فعالیت های خصمانه برای براندازی رژیم شده بود. در واقع او صرفا می کوشید تا با روش های مسالمت آمیز توجه همگان را به جمعیت سنی و محروم استان بلوچستان ایران و کمک به این مردم جلب کند. از پژوهشگران 68ساله تا روزنامه نگاران 28 ساله، از فعالان عرصۀ ایدز تا مدافعان مسالمت جوی حقوق زنان، ظاهرا رژیم اسلامی همه جا جاسوسان و دشمنان خطرناک می-بیند. سیاستگذاران ما باید به رفتار رژیم اسلامی در داخل توجه جدی نشان دهند و فقط به سخنان تهدیدآمیزی که به قصد قدرت نمایی گفته می شوند بسنده نکنند. زیرا بنا به مثل معروف، "دوصد گفته چون نیم کردار نیست." بیایید به خاطر برادران علایی و بی شمار ایرانیان بی گناه دیگر که قربانی پارانویای رژیم اسلامی اند- و به خاطر همگی مان- امیدوار باشیم که سیاستگذاران ما مرعوب سخنان ملایان نشوند و سیاستی تدوین کنند که هدفش ضربه زدن به پاشنۀ آشیل آنان یعنی ضعف داخلی این رژیم باشد.■ مترجم از انگلیسی: هلیا جوانشیر