برزو درگاهی, لس آنجلس تايمز, 26/08/2008. به نظر می‌رسد حمایت قوی رهبر ایران از ابقای محمود احمدی‌نژاد در سمت ریاست‌جمهوری، گامی قاطع در جهت به حاشیه راندن لیبرال‌ها و مقامات غربی‌ای است که در آرزوی پایان یافتن دوره ریاست‌جمهوری احمدی‌نژاد و انتخاب رئیس‌جمهور جدید در بهار سال آینده بودند. آیت‌الله علی خامنه‌ای، روحانی‌ای که مرجع نهایی تصمیم‌گیری در امور مذهبی و امنیتی است، به گزارش یکی از رسانه‌های دولتی ایران در روز دوشنبه، به مقامات حاکم ایرانی گفت که برنامه‌ریزی برای یک دوره چهارساله دیگر را هم آغاز کنند. بر اساس گزارش خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)، خامنه‌ای در روز شنبه به وزرای کابینه گفت:"فکر نکنید که این یک سال باقی‌مانده، آخرین سال (دولت) شما است، به عبارت دیگر فکر کنید که در کنار این یک سال، یک دوره چهارساله دیگر هم در ید مدیریت شما است. بر مبنای آن برنامه‌ریزی و اقدام کنید." با افزایش اقدامات متعصبانه و ایدئولوژیک تیم احمدی‌نژاد در تهران، و با حضور سیاست‌مداران نومحافظه‌کار بر مسند قدرت در واشینگتن، روابط میان ایالات متحده و ایران به نقطه حضیض خود رسیده است. انتخاب مجدد احمدی‌نژاد همه امیدهایی مبنی بر این‌که دولت‌های جدید در واشینگتن و تهران می‌توانند به اختلافات و خصومت‌های ۳۰ساله پایان دهند و بدون مواجهه نظامی، بحران پیرامون برنامه هسته‌ای ایران را برطرف کنند؛ از بین برد. در ضمن، خامنه‌ای با گفتن این‌که "رئیس‌جمهور در مقابل غرب ایستاد و درخواست‌های اعطای امتیاز را رد کرد"، مدیریت احمدی‌نژاد در موضوع هسته‌ای را مورد تحسین قرار داد. ایران و غرب بر سر پیش‌برد غنی‌سازی اورانیوم از سوی این کشور - که می‌تواند گامی در جهت تولید انرژی هسته‌ای و یا بمب اتمی باشد - رودرروی یکدیگر قرار گرفته‌اند. پیگیری این فناوری از سوی ایران تاکنون با سه دور تحریم‌های نسبتا خفیف شورای امنیت سازمان ملل مواجه شده است و گذشته از آن، منجر به انزوای ایران در عرصه تجارت بین‌الملل شده و سرمایه‌گذاری‌های خارجی در بخش حیاتی انرژی این کشور را هم متوقف کرده است. ساختار سیاسی ایران حاصل ترکیب عناصری از تئوکراسی (دین‌سالاری) و یک جمهوری دموکراتیک است، آن هم با کاندیداهایی که باید مورد تائید شورای نگهبان (متشکل از ۶ حقوق‌دان و ۶ روحانی مذهبی) قرار گیرند. اگرچه در چنین ساختاری تاثیرگذارترین فرد، مقام رهبری است، اما پارلمان منتخب به وضع قوانین می‌پردازد و رئیس‌جمهور و کابینه‌اش اجرای امور کشوری را بر عهده دارند. تایید و حمایت خامنه‌ای از شیخ علی‌اکبر ناطق نوری در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۱۹۹۷ منجر به پیروزی وی نشد و عده کثیری از ناراضیان و مخالفان حکومت، محمد خاتمی اصلاح‌طلب را به قدرت رساندند. اما بسیاری از تحلیل‌گران می‌گویند در سال ۲۰۰۵ خامنه‌ای به نفع احمدی‌نژاد وارد بازی شد و او را به کرسی ریاست‌جمهوری رساند. با وجود این‌که احمدی‌نژاد با شعار ارتقای سطح زندگی فقرای ایرانی به ریاست‌جمهوری برگزیده شد، اما او پس از انتخاب با سر در سیاست خارجی فرو رفت، در خط مقدم مبارزه با آمریکا و اسرائیل قرار گرفت و به نقاط مختلف دنیا سفر کرد. طبق برنامه او قرار است این هفته سفری به تاجیکستان داشته باشد تا به عنوان ناظر در اجلاس سازمان همکاری شانگهای شرکت کند. ماه آینده او به آمریکا سفر خواهد کرد. سازمان ملل در نشست جدید خود ممکن است دور دیگری از تحریم‌ها بر ضد ایران را در دستور کار قرار دهد. هم‌پیمانان احمدی‌نژاد (اصول‌گرایان) در انتخابات مجلس امسال و نیز انتخابات شوراهای شهر دو سال پیش، موفقیت‌های ناچیزی کسب کردند؛ در هر دوی این انتخابات طیف موسوم به محافظه‌کاران مصلحت‌گرا موفقیت‌های بیشتری به دست آوردند. او اغلب سوژه جوک‌ها است و حتی بسیاری از محافظه‌کاران هم او و تیمش را مورد تمسخر قرار می‌دهند. سعید ابوطالب، فیلم‌ساز محافظه‌کاری که پیش‌تر نماینده مجلس بود می‌گوید:"من هر وقت که او را در حال صحبت در تلویزیون می‌دیدم، به شدت احساس عصبانیت می‌کردم." ابوطالب معتقد است:"او در صحبت کردن بی‌تجربه و نارس است و هیچ برنامه سیاسی و اقتصادی برای کشور ندارد." اخیرا یکی از وب‌سایت‌های نزدیک به محافظه‌کاران گزارش داد که وزیر جدید کشور کابینه احمدی‌نژاد، علی کردان، برای اثبات صلاحیت خود دست به جعل مدرک دکترای افتخاری دانشگاه آکسفورد زده، آن هم در حالی که در متن این مدرک جعلی هم غلط‌های املایی فراوانی می‌توان یافت. منتقدان، احمدی‌نژاد را به سوء مدیریت گسترده در امور کشور متهم می‌کنند. در کشوری که منابع عظیم نفت و ذخایر چشمگیر گاز را در اختیار دارد، قطع روزانه برق و گاز به مساله‌ای عادی بدل شده است. سعید لیلاز، اقتصاددان و روزنامه‌نگار در تهران و از منتقدان معروف رئیس‌جمهور می‌گوید:"این هیچ ربطی به تحریم‌ها ندارد و همه ناشی از سوء مدیریت احمدی‌نژاد است." منش گستاخانه احمدی‌نژاد و تمایل او به اعطای اعانه و وام در سطحی گسترده به رای‌دهندگان تعیین‌کننده، او را نزد برخی از رای‌دهندگان محافظه‌کار در مناطق روستایی و مناطق حاشیه‌ای شهرها محبوب کرده است. اما برخی از ناظران هشدار می‌دهند که چنین بذل و بخشش‌هایی ممکن است بی‌بازگشت باشد و بازپرداختی در پی نداشته باشد. حمیدرضا جلایی‌پور، جامعه‌شناس در تهران می‌گوید:"احمدی‌نژاد درآمدهای نفتی را صرف سیاست‌های پوپولیستی (عوام‌مدارانه) خود می‌کند."او می‌افزاید:"او دارد به فقرا پول می‌دهد، اما آنها بهبودی در شرایط زندگی خود نمی‌بینند. قیمت مسکن افزایشی جهشی داشته و فقرا همچنان فقیرتر می‌شوند."■ ترجمه از انگلیسی : احسان نوروزی