آزاد تبریز- اقدامات دانشگاه و دانشجویان، حمله به خوابگاه، ایجاد درگیری بین دانشجویان، ممانعت از برگزاری جتسه دفاعیه پایان نامه کارشناسی ارشد، نوع رفتارها با کانون های فرهنگی از جمله کانون آذربایجان شناسی، احضارها به کمیته انضباطی، دانشجویان ستاره دارمحروم از ادامه تحصیل در مقطع فوق لیسانس، احکام تازه کمیته انضباطی وپیام رئیس دانشگاه) به نتیجه ای جز به بن بست رسیدن اقدامات دانشگاه برای کنترل فعالیت های دانشجویی در دانشگاه و نیز افزایش قدرت مانور دانشجویان و نیز افزایش توانایی فعالین هویت طلب دانشگاه برای انجام بازی های سیاسی و استفاده از تاکتیک های جالب نمی رسیم. اما در نهایت مسائلی است که از قدرت تحلیل دانشجویان خارج است. در زیر به شرح برخی وقایع و اقدامات دانشجویان و در نهایت تحلیلی از شرایط موجود و پیش بینی از آینده می پردازم. همه چیز و همه بازی ها از پیروزی نیمه اقتدارانه دانشجویان از تحصن 19 اردیبهشت 86 آغاز شد. در تحصنی که دانشجویان تقریبا با اقتدار دانشگاه را به زانو در آورده و به نتیجه دلخواه رسیدند. این پیروزی موجب غرور هویت طلبان دانشگاه شد تا آنکه بعد از بازداشت نادر مهد قره باغ در اعتراضات 1 خرداد 86 ودر پیامد آن عدم نتیجه گیری دلخواه از تحصن های 3 گانه غرور شیشه ای هویت طلبان دانشگاه را شکست. هویت طلبان شکه شده از نتایج تحصن، به خود نیامده 16 تن از دوستان خود را در کمیته انضباطی دیدند و در نهایت احکام سنگین کمیته انضباطی. اما فعالین دانشجویی دیگر یارای مقابله با دانشگاه و فشار هایش را نداشتند زیرا روحیه ی یکپارچگی و مبارزه طلبی آنان کاملا نابود شده بود . وقتی دانشجویان در مقابل احکام کمیته انضباطی تسلیم شدند اینک دانشگاه بود که احساس پیروزی می کرد و با آغاز سال تحصیلی، دانشگاه با تمام قوا به دانشجویان تاخت. تماس تلفنی با منزل چند تن از دانشجویان، احضار عده ای از آنها به حراست ،به تعطیلی کشاندن انجمن ادبی سهند، فشارهای غیر قانونی به کانون های فرهنگی و انجمن اسلامی ود نهایت سکوت دانشجویان براقتدار گرایی دانشگاه افزود. فعالین دانشگاه که 7 تن از دوستان خود را در تعلیق می دیدند و نیز احکام تعلیق تعلیقی 7 تن دیگر و درگیری عده ای دیگر از دوستان به امتحان کنکور کارشناسی ارشد جبهه دانشگاه را خالی از نیرو های با تجربه کرده بود.که این امر باعث افزایش توجه نیرو های امنیتی دانشگاه نسبت به عده خاصی از دانشجویان شد. ممناعت از برگزاری جلسه دفاعیه ی پایان نامه کارشناسی ارشد سجاد رادمهر به دستور حراست باز هم فعالین را به خود نیاورد. آنان به روز های آتی هیچ نگاهی نکردند. اما شمشیرتیز حراست هنوز در غلاف بود. با نزدیک شدن به 1 خرداد سالروز حماسه مردمی ملت آذربایجان حراست باز هم حمله را آغاز کرد. حمله به اتاق فعالین جنبش دانشجویی در 18 اردیبهشت 87 همه را شکه کرد . اما باز هم سکوت دانشجویان ضمیمه این جریان بود. گویا این مبارزان آزادی تا کارد به استخوان نرسد کاری نمی کنند. چند روز بعد اعتصاب غذای سجاد رادمهر گویا خونی تازه به رگهای این دانشجویان دمید. چند روز بعد حراست در نهایت بی شرمی بین دانشجویان خوابگاه شهرک امام ایجاد درگیری کرد که سناریویی کاملا کثیف و از پیش تعیین شده بود. این اقدام حراست چند روز بعد تحصن دانشجویان را در پی داشت که این تحصن انرژی سایر فعالین دانشگاه را تخلیه کرد و هویت طلبان این فرصت گرانبها را برای بهره برداری از آن به علت عدم هماهنگی و عدم تحلیل درست قضایا از دست دادند.اما کارد زمانی به استخوان رسید که سجاد رادمهر و آیدین خوجالی به کمیته انضباطی احضار شدند و نیز 4 تن از دانشجویان فعال با ستاره دار شدن محروم از ادامه تحصیل در مقطع فوق لیسانس شدند. پس از آن فعالین دانشجویی به خود آمده و مبارزه را آغاز کردند. پخش 2 سری تراکتهایی علیه حراست از جمله این اقدامات بود که در نهایت انجمن اسلامی را واداشت تا به انتشار 2 شماره نشریه و انتشار بیانیه ای در حمایت از حق تحصیل دانشجویان اقدام نماید. این اقدامات سبب شد فعالین سایر دانشگاهها در حمایت از دانشجویان ستاره دار و حق تحصیل دانشجویان دانشگاه تبریز به انتشار بیانیه اقدام نمایند. ارسال اس.ام.اس های حاوی اخبار و نیز اعلام حمایت از این دانشجویان اقدامات دیگر انجام گرفته است در نهایت این اقدامات تا حدودی کارگر افتاد . احکام تازه کمیته انضباطی و نحوه بر خورد با سجاد رادمهر و آیدین خواجه ای نشان از نرمش خاص کمیته انضباطی با این دانشجویان داشت که بنا به نظر عده ای به علت ترس دانشگاه از اقدامات صورت گرفته بود . اما در واقع قضیه چیز دیگری بود.دانشگاه در صدور احکام کمیته انضباطی و البته نوع جالب آنها در جستجوی هدف دیگری بود.حکم یک ترم تعلیق بدون احتساب سنوات سجاد رادمهر آنهم برای ترم جاری با توجه به شرایط خاص این دانشجو لطفی از سوی دانشگاه به شمار می رفت. لذا هدف دانشگاه این بود که با روی لبه تیغ نشان دادن سجاد رادمهر دانشجویان فعال را از حکم کمیته انضباطی سجاد رادمهر راضی کند و فعالین هم وقتی که می دیدند با اعتراض خود و مانور روی این حکم احتمال تقلیل حکم در کمیته تجدید نظر وجود خواهد داشت و این مسئله وضع را وخیم تر می کند فعالین دست از اعتراضات خود بردارند . اما اعتراضات دانشجویان فقط به خاطر سجاد رادمهر نبود.که با مدارای دانشگاه با او اعتراضات نیز متوقف شود بلکه قضیه ی دانشجویان ستاره دار ، حمله حراست به خوابگاه های دانشجویان فعال،شرایط نظامی حاکم بر دانشگاه و رفتار های غیر قانونی مسئولان از دیگر موارد اعتراضیدانشجویان بود. دانشگاه قصد داشت تا با دادن یک امتیاز به دانشجویان آنان را راضی کرده و خواسته های دیگر آنان به باد فراموشی سپرده شود. البته شرایط جالبی بود و حرکت دانشگاه هم جالب بود زیرا در صورت ادامه اعتراضات و وخیم تر شدن وضع برای سجاد رادمهر، فعالین همیشه خود را سرزنش می کردند که با این وضع آنان خیلی راحت دست از اعتراضات بر می داشتند .اما قصد دانشگاه دانشگاه از پایان دادن به اعتراضات دانشجویان دور اندیشی برای سالها و ترم های آینده بود . زیرا در این شرایط و در وضعیتی که دانشجویان نه به پیروزی مورد نظر رسیده اند و نه مشخصا شکست خورده اند در شرایطی کامتا دو گانه و نامعلوم دلسرد و سرخورده شده یا به یک بازی احساسی باخت باخت روی می آوردند که در نهایت همه شناسایی شده و حذف می شدند که این مطلوب دانشگاه است یا دچار تفرقه و جدایی می شوند که این نیز مطلوب دانشگاه است.و در هر دو حالت دانشگاه از سالهای آینده هر اقدامی که کند مقاومت و اعتراضی در برابر خود نخواهد دید. اما دانشجویان فعال باید کماکان به اعتراضات و اطلاع رسانی به دانشجویان ادامه دهند و روحیه یکپارچگی خود را حفظ کنند. زیرا اگر اعتراضات در اوج خود متوقف شود دانشجویان روحیه ی خود را از دست می دهند و احساس شکست می کنند و نیز ایجاد روحیه ی اعتراضی و فضای اعتراض در بین دانشجویان و در دانشگاه سرمایه گذاری و فشار زیادی می طلبد که باید از صفر شروع شود اما اکنون اعتراضات شروع شده و فضای اعتراض و پرسش به وجود آمده است و نباید سرمایه گذاری انجام شده را بیهوده از دست داد . در ضمن دانشجویان همواره تجربه کرده اند که هر گاه دو گانگی و تفرقه در بین شان بوده ضربه خورده اند و باید یگپارچگی خود را حفظ کنند . فعالین و حتی دانشجویان نباید منتظر شرایط خاص و اوج برخورد های کمیته انضباطی باشند تا اعتراض کنند بلکه باید در برابر هر عمل غیر دموکرات و غیر قانونی دانشگاه به موقع اعتراض مناسب را نشان دهند تا موجب پر رویی دانشگاه و بالا رفتن هزینه ها نشود و به قول فارسها تا تنور داغ است باید نان را چسباند و نیز باید فضای اعتراضی دانشگاه را گرم و پویا و زنده نگهدارند تا روحیه ی حقیقت جویی و حقیقت خواهی دانشجویان که رمز موفقیت و رسیدن به هدف جنبش دانشجویی است حفظ شود. oyrenci