گئجه کئچیب یارینی کیم یوخلاییب کیم آییق آییقلارین یوخو حاققینی کیمدن آلاجاییق سعید قافلان بی یا بیگ در فرهنگ سیاسی فعالین حرکت مردمی اذربایجان جنوبی معنا ومفهوم خاصی به خود گرفته است .اصولا در این حرکت کسی که برای منافع ملی اذربایجان هر هزینه ای را متحمل میشود به عنوان قدر دانی از وی لقب .(بی) به او اطلاق می گردد. امروزه ما شاهد ظهور بی های زیادی در جای جای اذربایجان هستیم که با قدرت وصف ناشدنی ضربات سنگینی به دیواره نظام فاشیستی وارد میکنند. امروز یکی ار سرشناسترین بی های موجود در این حرکت مردی است که سردی و گرمی روزگار سیاسی را خوب چشیده است هر مسئله ای که غیر ممکن به نظر میرسد به راحتی وبا شجاعتی خاص که نزدش سراغ داریم به تحلیلش پرداخته وراه حلی رابرایش در نظر میگیرد . والاترین هدف او تنها یک چیز است " ازادی مردم وسرزمینش در همه ابعاد موجود به ان زندان تبعید وشکنجه برای او وهمفکرانش تنها مرهمی است بر روی زخمهای دیکتاتور. دیکتاتوری که علاج کار را در دور نگه داشتن انها از وضعیت موجود می یابد. ولی اندیشه چنین مبارزانی سئوال در ایدئولوژی سیاسی نیست که جوابش را در کتابها نوشته باشند بلکه برای یافتن تحلیلی مناسب از افکار انها بایستی سراغ ملت های تحت ستمی رفت که درون خود چنین انسان های پخته ا ی را روانه گودسیاست می کنند نظام دیکتاتوری ضعف های قابل ملاحظه ای دارد ما این ضعف ها را زمانی به روشنی در میابیم که دیکتاتوری درمان کار را درحذف چنین مهره های کلیدی می بیند ولی اساسا این مهره ها کار خود را به اتمام رسانده اند وهم اینک به نظاره بذرهای پاشیده ای هستند که سال ها ان را با مشقات فراوان وزمانی که همه را به خواب غفلت بوده اند به این سرزمین پاشیده و با خون دل خود انها را بارور ساخته اند محصول چنین مراقبتی ظهور جوانان ناسیونالیستی است که حتی در بازی های تیم ملی ترکیه نیز با کسب غرور ملی ناشی از موفقیت هم نژادها ی خود با پخش شیرینی به شادی وشعف می پردازند.{اصل باز گشت پذیزی به خویشتن خویش}اما این پایان کار نیست بلکه سرآغاز تشکیل هسته های مردمی ای است بر علیه دیکتاتور ظالمی که متد جاریش بر علیه ملت های دیگر را از دیکتاتور سابق به امانت برده است ابراهیم بی همیشه راه مبارزه را در تغییر ذهنییت مردم نسبت به تعریف حق تعیین سرنوشت ملی دانسته و معتقد بوده که با شناسائی وجهت دهی مناسب به نقاط قوت ملت اذربایجان خواهد بود که طعم شیرین ازادی را به این مردم میتوانیم بچشانیم. او امروز پس از سال ها تلاش وخدمت به مردم اذربایجان میله های آهنی زندان وهمچنین دوری مسافت در تبعید را به مبارزه می طلبد. مبارزه ای که عدم خشونت در سر لوحه کاری ان قرار گرفته است لئون تولستوی نویسنده معروفی که استاد شهریار از او به عنوان پدر نویسندگی خود یاد کرده است گفته بود بیائید از مضوعاتی سخن بر زبان آوریم که همه آن را میدانند وهیچ کس را یارای گفتن آن نیست و ما چه خوشبختیم که امروز می بینیم خدا(ابراهم بی) ها را به میان ما فرستاده تا از موضوعاتی سخن بگویند که ملیونها نفر منتظر شنیدن آن هستند تا فریاد آزادی را سر دهند