Güney Azərbaycan dünyanın diqqətindən kənarda qalıb Qərb və fars rejimi Azərbaycan türklərilə bağlı məlumatların məşhur KİV-lərinin gündəminə çıxmasında maraqlı deyil ABŞ prezidenti Corc Buşun gələn il yanvarın 20-dək, yəni vəzifəsini növbəti prezidentə təhvil verənədək İrana zərbə endirəcəyi barədə məlumatlar yayılıb. Bu prosesdə İsrailin rolu, Birləşmiş Ştatların rəhbərliyindən təmsil olunan "şahinlərin" mövqeyi, İranın "Şahab" raketlərinin İsrailin nüvə obyektlərinə tuşlanması, ABŞ-ın israrıyla BMT-nin İran əleyhinə sanksiyalar qəbul etməsi, Avropa Birliyinin bu sanksiyalara qoşulması haqqında informasiyalar dövriyyədədir. İnformasiyalar bununla bitmir. Təbriz Quzeyli Corc Buşun çağıraşıyla ABŞ Konqresinin İranda kəşfiyyat aparılması üçün 400 milyon dollar ayrılmasına icazə verməsi, Birləşmiş Ştatların terrorçu PKK-nın İran qolu olan PJAK-la, sünnü ərəblərin təşkilatı olan "Cundullah"la, Bəlucistanın müstəqilliyini istəyən qüvvələrlə, bu yaxınlarda Böyük Britaniyanın terrorçu təşkilatlar siyahısından çıxardığı "Mücaheddine-Xalq" ("Xalqın mücahidləri") təşkilatı ilə əməkdaşlığı, Birləşmiş Ştatlarda yaşayan şovinist Pəhləvilərin hərəkətə keçməsi haqqında məlumatlar yayılıb. Birləşmiş Ştatların İraq ərazisində, İran sərhədi boyunca 4 hərbi baza yaratdığı barədə informasiyalar yayılan ərəfədə İran isə düşmən əsgərləri üçün qəbir qazır, İnqilab Keşikçiləri Korpusunun baş komandanı Məhəmməd Əli Cəfəri bildirir ki, müharibə başlayacağı təqdirdə Ərəb körfəzini bağlayacaqlar, neft daşınmasına əngəl olacaqlar və s. Əgər diqqət yetirirsinizsə, sadaladığımız, sadalaya bilmədiyimiz və daha çox məşhur KİV-lərin gündəminə gələn informasiyalarda Güney Azərbaycan türklərinin, onların təşkilatlarının, ümumiyyətlə, İranda, öz tarixi torpaqlarında yaşayan türklərdən söhbət getmir. Bunun müxtəlif səbəbləri var. Ən birincisi odur ki, İranda türklərin bütün təşkilatları insan haqları, demokratiya, milli haqlarımız uğrunda dinc mübarizə aparır və hər hansı terroru, radikallığı, qan tökülməsini rədd edir. Əslinə qalsa, burada bir incə məqam var. İranda əhalinin tən yarısını təşkil edən türklər, soydaşlarımız hər hansı qanlı qarşıdurmada (müharibədə, terrorda və s.) maraqlı deyil. Fars-molla rejimi soydaşlarımızın bütün milli və insani hüquqlarını əlindən alsa da türklər 1925-ci ilədək (rus və ingilislərin əliylə hakimiyyətə gələn Rza Pəhləvinin şahlığınadək) birmənalı şəkildə hakimiyyətdə olduqları bir ölkənin-İranın taleyi üçün məsuliyyət daşıdıqlarını dərk edirlər. İranda sayca üstünlük təşkil edən 35 milyon türkün sərt, radikal mövqe ortaya qoymamasının bir səbəbini yuxarıda qeyd etdiyimiz məsuliyyət hissində axtarmaq lazımdır. Əksinə, 1925-ci ildə rus və ingilisin əliylə hakimiyyəti ələ keçirmiş farslar faktiki olaraq ölkənin, bölgənin taleyi üçün məsuliyyət hissinə sahib olmadıqlarından əsrin ortalarında qədər şahlıq rejiminə, 1979-cu ildə isə teokratik diktaturaya üstünlük veriblər. Düz 29 il əvvəl farsların din şüarı altında hakimiyyətlərini bir başqa formada möhkəmlənməsinə dəstək verən türklər isə ya məhv olunublar, ya da həbsxanada, ən yaxşı halda ev dstaqlığında ömürlərini başa vurublar. İndi də farslar (fars yazanda əslində milləti deyil, İranın totalitar rejimini nəzərdə tuturuq) faktiki olaraq nə bütövlükdə İran, nə də bölgə üçün narahatdılar. Əgər narahat olsaydılar nəhəng təbii və insani potensialı olan bir ölkənin dünyaya inteqrasiyasına cəhd göstərərdilər. Bu farsların maraqları baxımından mümkün deyil. İranın demokratikləşməsi, dünyaya inteqrasiyası istər-istəməz farsın saxtakarlığını, dünyəvilik və demokratik çoxluq qarşısında gücsüzlüyünü üzə çıxaracaq. İranda cəmi üç milyon olan kürdün ortaya çıxardığı PJAK terror təşkilatının ABŞ-ın kəşfiyyat orqanları ilə əlaqədar olduğu xəbər verilir. Belə görünür ki, İraqda olduğu kimi İranda da terror aksiyalarına əl atan, ABŞ-ın bəzi dairələrinin sifarişlərini yerinə yetirən PJAK kimi kürd terror təşkilatları İranda daha çox pay almağa çalışırlar. Diktator fars və terrorçu kürd (yenə də hər hansı etnik qrupu deyil, təşkilatı nəzərdə tuturuq) sayca az olduğundan, bizim bölgələrimizə köçüb gəldiklərindən bu vətən üçün məsuliyyət daşımırlar. Düzdür, ABŞ-ın Türkiyədəki səfirin Ross Uilson bəyanlayıb ki, PJAK-la heç bir əlaqələri yoxdur və PJAK-ı terror təşkilatı sayırlar. Yeri gəlmişkən, ABŞ-ın, BMT-nin, AB-nin İrana sanksiyalarının, təzyiqlərinin artdığ bir zamanda Türkiyənin İranla enerji sahəsində müəyyən əməkdaşlığa getməsi və Ankara-Tehran əlaqələrinin normal vəziyyəti də türklərin bölgə üçün məsuliyyətinin bir nümunəsidir. Amma məsələ bundadır ki, İraqda olduğu kimi ABŞ İranın gələcəyini yazanda Türkiyə yenidən kənarda qala bilər, eyni zamanda üç milyon kürd İranda 35 milyon türkdən önəmli rol oynaya bilər. Bir sözlə, Qərb türklərin bölgə üçün böyük məsuliyyət daşıması amilini öz maraqları üçün təhlükə sayır. Qərbin məntiqiylə "bulanıq suda balıq asan tutulur". İkincisi isə həm fars-molla rejiminin, həm də ABŞ-da başda olmaqla Qərbin İranda yaşayan türklərin nüfuz və hakimiyyət sahibi olmasından qorxmasıdır. Artıq bir əsrə yaxındır ki, türklərə öz dilində danışmağa, təhsil almağa imkan verməyən, zaman-zaman soydaşlarımızı qıran fars rejimi Türkləri ingilisdən, rusdan, amerikalıdan, hətta yəhudidən təhlükəli düşmən sayır. Azərbaycan türklərinin Böyük Azərbaycanın kiçik bir hissəsində öz müstəqil dövlətini-Azərbaycan Respublikasını yaratmasını fars rejimi sinirə bilmir. Rusiya, Ermənistanla birlikdə Qarabağın işğalında, Xocalı faciəsində, Şuşanın işğalında fars-manqurt rejiminin oynadığı rol, işğal altındakı torpaqlarımızın talan olunması, Xəzərin statusu məsələsində İranın başımıza açdığı oyunlar, Güney Azərbaycanda soydaşlarımıza qanlı repressiyaları, qətliamları və s. məsələləri unutmaq mümkün deyil. Farsın türkə qarşı bu düşmənçiliyini görünəndə bəzi soydaşlarımızın İranı darmadağın etmək istəyən ABŞ-ı dəstəkləməsini başa düşmək olur. Qərbin İranda nəhəng enerji-siyasi maraqlarının olması faktdır. Amma ABŞ, AB İranda 35 milyon türkün hakimiyyətə nəzarət etməsini qeyri-mümkün sayır. Çünki dünyaya inteqrasiya olunan, bəşəri dəyərləri yüksək qiymətləndirən, demokratiyaya üstünlük verən və demoqrafik imkanları, insani potensialıyla üstün olan Azərbaycan türkləri bölgənin taleyini müəyyənləşdirə bilər. Onu da nəzərə almaq lazımdır ki, hazırda İran rəhbərliyində Azərbaycana xeyri-bəhri olmayan türklərin təmsilçiliyi də Qərbi düşünməyə (əslində şübhələnməyə) məcbur edir. Gələcəkdə İranın siyasi quruluşu yenidən biçiləndə Azərbaycan türklərinin önə çıxması perspektivi Qərbi narahat edir (Qərbin demokratik, dünyəvi Türkiyəyə münasibəti göz önündədir). Bəlkə də məhz buna görədir ki, yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi dünyanın ən məşhur KİV-ləri Güney Azərbaycanda baş verən olayları, İranda türk faktorunu, fars-molla rejiminin soydaşlarımıza qarşı repressiyaları diqqətdən kənarda qoyur. Burada Güney Azərbaycan türklərinin təşkilatlanmamasını, uzun illər dünyada fars kimi təqdim olunmasının da mühüm rolunu vurğulamaq lazımdır. Xaricdəki güneyli soydaşlarımızın əksəriyyəti indi- indi fars deyil, türk olduqlarını başa düşməyə başlayıblar. Üçüncü isə odur ki, dünya faktiki olaraq, Güney Azərbaycanda, o cümlədən İranda fəaliyyət göstərən türk partiyaları, təşkilatları haqqında məlumatsızdır. Daha dəqiq desək, teokratik- diktatura rejimi İranda türk siyasi təşkilatlarının fəaliyyəti sadəcə olaraq, qadağandır, mümkün deyil. Bütün hallarda Güney Azərbaycan təşkilatlarını üç qrupa bölmək olar. İran rejiminin müdaxiləsi nəticəsində təşkilatlarımızın Güney Azərbaycanın gələcək taleyi, milli məsələlərdə vahid mövqeyə gəlməməsi narahatçılıq doğurur. Fikrimizcə, müxtəlif cərəyanlara məxsus soydaşlarımızın müzakirəsin qarşıdurması Güney Azərbaycan problemini dünyanın gündəminə gətirilməsinə maneçilik yaradır. İstiqlalçılar, federalçılar və solçular millətimiz qarşısında məsuliyyət daşıdıqlarını dərk etməlidirlər. İnternet saytlarında bir-birini açıq və ya dolayı ittiham edən informasiyalar yerləşdirmək əvəzinə, İranda baş verən hadisələr haqqında daha çox məlumatı dünya gündəminə çıxarmağa və Güney Azərbaycanın gələcəyi, regionda baş verən hadisələrin millətimizin taleyinə təsiri barədə müzakirələr açılmasına çalışmalıdırlar. Bu müzakirələr zamanı müxtəlif, zidd fikirlərin ortaya çıxması təbiidir. Əsas isə odur ki, bu müzakirələr gələcəkdə millətimiz, dövlətçiliyimiz naminə ən doğru qərarın verilməsinə gətirib çıxarsın. xalqcebhesi