Tehran Qərbin əsəbləriylə oynayır İldırım Məmmədov: "İran ABŞ-a, İsrailə heç nə etmək qüdrətində deyil, amma apardığı siyasətlə özünü məhv edə bilər" "Heritaqe" Fondunun baş enlmi işçisi Ariel Koen yenə sensasiyalı proqnoz verib. O yazır ki, 2009-cu ilə kimi Rusiya İranı S-300 zenit-raket, Tor-M1 raket komplekslərilə təmin edəcək. Həmin vaxta qədər rus təlimatçılar iranlılara təlimlərini də yekunlaşdıracaqlar. Qarşıdan həm də ABŞ-da prezident seçkirinin keçirilməsi, Ağ Evə demokrat rəhbərin gəlişi gözlənilir. Ariel Koen məhz bu amillərin ABŞ-la İsrailin İrana hücumunu sürətləndirə, tezləşdirə biləcəyini düşünür. Ramiz Mikayıloğlu Məsələylə bağlı fikirlərini öyrəndiyimiz hərbi ekspert İldırım Məmmədov deyir ki, XX əsrin son 50 ilində dünyada-Efiyopiyadan başlamış Anqolaya, Əfqanıstana, Vyetnama, Koreyaya qədər sovet və Amerika silahları üzə-üzə dayanıb. Bu silahlı qarşıdurmalarda sovet silahı uduzub. Ərəb-İsrail qarşıdurması götürülsə, beş müharibə baş verib, dördünü sovet silahı uduzub, birini müharibənin yarısınadək udsa da, sonra mövqeyini əldən verib. Onun sözlərinə görə, azad olmayan ölkədə azad təfəkkürdən uzaq insanların yaratdığı nə varsa, onlar da həmin təfəkkürə uyğun silahlardır. İldırım Məmmədov vurğuladı ki, hazırda İrandakı mövcud nüvə obyektlərinin hamısını tikən rus mütəxəssisləridir. Günümüzdə Tehranın Moskvaya 5 milyard dollar borcu var. İran bu borcu neftlə, cürbəcür meyvə-tərəvəzlə ödəməyə çalışır. Astaradan keçməklə Azərbaycan üzərindən əsasən bir istiqamətə-İrandan Rusiyaya intensiv yüklər daşınır. Xəzər dənizinə geniş nəzarət edilə bilinsəydi, məlum olardı ki, gecə-gündüz iki ölkəyə gəmilər yüklər daşıyırlar. Hərbi ekspertdə olan məlumata görə, təkcə Rastovda 3 mindən çox iranlı hərbçi oxuyur. Onlara raket texnologiyası öyrədilir. İranlılar Voronejdə, Tuvada, o cümlədən Moskvanın özündə də hərbi məktəblərdə təhsil alırlar. Ümumiyyətlə, Moskva Koreya, İran, Suriya, Belorusiya kimi qapalı rejimli ölkələrlə, müəyyən qruplarla dostluq edir. Qarabağ müharibəsində də, Azərbaycan torpaqlarının işğalında da ermənilərdən çox Rusiyanın hərbi-siyasi rəhbərliyi əsas rol oynayıb. İldırım Məmmədov deyir ki, Rusiya-İran münasibətlərində təbliğat və təxribat elementlərini fərqləndirmək lazımdır. Müharibənin sonu informasiya savaşına gətirib çıxarır. Bəzən olmayan vasitələr barədə də danışılır. Hərbi ekspert xatırlatdı ki, ötən əsrin 80-cı illərində İraq-İran müharibəsi olub. Həmin vaxt hər iki tərəf 1 milyon nəfər tələfat verib, amma biri digərini üstələyə bilməyib. Bu da İranın və İraqın real hərbi qüdrətini göstərib. İndi isə İranın rus raketləri alması hələ o demək deyil ki, hansısa qüdrəti var. Tehran ancaq qonşu, yaxın ölkələr üçün təhlükə yarada bilər. Bu gün cənub qonşumuz İsrail üçün də heç bir təhlükə yarada bilməz, çünki arada kifayət qəjər böyük məsafə var. Amma İranın raketləri Türkiyə, Fars körfəzi ölkələri, Əfqanıstan, İraqdakı ABŞ hərbi bazaları, bölgədəki neft ixracı strukturu, neft infrastrukturu üçün təhlükə mənbəyidir. İldırım Məmmədov vurğuladı ki, hazırda İran diplomatiyası vaxt udmağa çalışır. Amma danışıqların, dialoqun da resurslarının bir həddi var: "İran rəhbərliyi nahaq yerə rus dəmirinin üstünə odun yığır və varlı, qüdrətli Qərb ölkələriylə təhlükəli oyun oynayır. İsrailin baş naziri iki günlük ABŞ-a səfərə gedib. O deyib ki, diplomatiyanın arxasında güc durmursa, o, ölüdür. Bu ölkələr hər an hazırdırlar ki, quru müharibəsi aparmasalar da, qısa müddətdə hava hücumuyla İranın hərbi, iqtisadi obyektləri, siyasi infrastrukturu məhv etsinlər. ABŞ və İsrail İranı iflic vəziyyətinə salmaq qüdrətindədir". İldırım Məmmədov onu da nəzərə çatdırdı ki, İkinci Dünya Müharibəsində hücum edən aviasiyada cəmi iki qrup olub. Birinci qrupa bombardımançı təyyarələr, ikinci qrupa onları qoruyan təyyarələr daxil olub. Hazırda aviasiyada həmin qrupların sayı beşə çatıb. Həmin qrupların hamısının öz vəzifəsi var. Bir qrup raketlərlə, ikinci qrup raketləri tuşlayan radiolokasiya stansiyalarıyla, üçüncü qrup düşmənin aviasiyasıyla mübarizə aparır, dördüncü qrup hədəflərə zərbə endirir, başqa bir qrup təyyarələrin geri qayıtmasını təmin edir. Bu gün İranın Rusiyadan aldığı raketlərin uçma, hədəfi vurma məsafəsi 2- 3 min kilometdirsə, ABŞ və müttəfiqləri kosmosda olan sputniklərlə oriyentiri müəyyənləşdirərək həmin raketi vururlar. İran isə belə raketləri vurmaq qabiliyyətinə malik deyil. İraq da zamanında raketlər nümayiş etdirib, ancaq ABŞ-ın hücumu zamanı iflic vəziyyətinə düşüb. Hərbi ekspert dedi ki, ümumiləşdirilsə, Rusiyadan silahların alınması İrana hücumu sürətləndirə bilər, amma Tehran bu hücumun qarşısını ala bilməz: "Elə bir kritik nöqtə var ki, ondan sonra müharibəni dayandırmaq mümkün deyil. Silah alanlar elə bilirlər ki, artıq müharibəni udublar. İran ABŞ-a, İsrailə heç nə etmək qüdrətində deyil və apardığı siyasətlə özünü məhv edə bilər. Elə İraq da özü-özünü tələyə salmışdı". xalqcebhesi