GünAzTv: Tehran hakimiyyəti ölkə vətəndaşlarının «Qərbi vəhşi mədəniyyətindən qoruduğunu» bəyan edib, bu istiqamətdə onlara təzyiqlər etsə də indiyə qədər Qərb dövlətlərinin dinindən asılı olmayaraq,  heç bir vətəndaşı öz ölkəsindəki «vəhşi mədəniyyətin» təsirindən canını qurtarmaq üçün İrana sığınmayıb.

«Qardian» qəzetinin yazdığına görə, İslam Respublikası Hərbi Hava Qüvvələrinin leytenantı Behzad Məsumi-Liqvan bu günlərdə Fransa hakimiyyətindən siyasi sığıncaq istəyib.

Mənbənin bildirdiyinə əsasən, o, müxalifət hərəkatında fəal iştirakına görə, 2001 –ci ildə ölkəsinin adı çəkilən hərbi qurumundan azad edilib. B.Liqvanın siyasi qüvvələrlə müxalif yönlü hərbçilər arasında birləşdirici bağ olduğu iddia olunur. Ötən ilin iyununda keçirilən prezident seçkisindən sonra İranda yaşaması çətinləşdiyindən o, Avropaya qaçmağa məcbur olub.

Xəbərə görə, B.Liqvan Qərbdə iş Adamı Əmir Cahançaxi tərəfindən yaradışmış «yaşıl hərəkatın» üzvlərindən sayılır. Hərəkat iddia edir ki, İran ordusunda, eləcə də İslam Keşikçiləri Qvardiyasındakı yüksək çinli zabitlər arasında tərəfdarları var.

1979-cu il inqilabından sonra ölkədən mühacirət kütləvi hal almışdı. Elə son illərdə gedənlər az deyil. Onların arasında ən diqqətçəkəni dövlət məmərularıdır.

Ötən ilki prezident seçkisindən sonra İranın Belçikadakı səfirliyinin mətbuat-atteşsi Fərzad Fərhəngian Oslodan sğıncaq istəyərək, demişdi : «Mən İran xalqından üzr istəyirəm. Son 30 ildə öz xalqımın xidmətçisi olmuşam. Onun 23 ilin diplomat kimi çalışmışam. İranda baş verənlər mənə başqa seçim qoymadı».

Ondan başqa İranın Finlandiyadakı səfirliyinin təmsilçisi Hüseyn Əlizadə,eləcə də Oslodakı keçmiş baş konsulu Məhəmmədrza Heydəri bu ilin əvvəlində Avrorpa ölkəlindən sığıncaq istəmişdi.

Diplomatlarla yanaşı jurnalistlər də öz ölkələrindəki hakimiyyətin əlindən Qərbə sığınır. Beynəlxalq hüquq müdafiə təşkilatları, jurnalistlərin hüquqlarının müdafiə və mətbuat azadlığı sahəsində çalışan başqa beynəlxalq qurumların İranı “jurnalistlər həbsxanası” adlandırması da öz təsdiqini tapmaqdadır. Bu ölkədəki söz, mətbuat və fikri azadlığını boğulmasına etiraz olaraq, KİV  nümayəndələri də Tehran hakimiyyətinin bəyənmədiyi «vəhşi mədəniyyətli Qərbə» qaçır.

Xatırladaq ki, ilin əvvəlində “Fars”dövlət agentiliyinin bir neçə əməkdaşı ölkəni tərk edərək,  xarıcı dövlətlərdən  sığınacaq istəyiblər. Xəbərlərə əsasən, “Ffars” agentliyinin mədəniyyət bölməsinin məsullarından olan və adı ixtisarla verilən “M.X” adlı jurnalist Tunis vasitəsilə Fransaya sığınıb.

Bir müddət öncədə agentliyin iki əməkdaşı Hüseyn Süleymanzadə və Cavad Müqimi ölkədən qaçaraq Amerikaya sığınıblar. Onlar hal-hazırda “Amerikanın səsi” radiosunun əməkdaşları kimi fəaliyyət göstərirlər.

Habelə agentliyin başqa əməkdaşı Əli Fərəhmənd İtaliyaya sığınaraq, bu ölkənin senatında çıxış edib və İranda insane haqlarının pozulması, söz və mətbuat azadlığının tapdalanması ilə bağlı çıxış edib. Adı çəkilən jurnalist indi BBC-nin əməkdaşı kimi fəaliyyət göstərir.

İran hakimiyyəti dünya ictimaiyyətini təəcübləndirən qərarları ilə də vətəndaşları bezdirir.

Ötən gün İsfahan əyalətinin hüquq mühafizə orqanı komnadanın köməkçisi pokovnik Cahandar Kərimi jurnalistlərə açıqlamasında bildirib ki, gənc qadınların parklarda velosiped sürməsi, habelə itlərlə gəzintiyə çıxması yasaqlanıb. «Gənc qızlar və oğulanlar parklara yığışaraq, kart oynayır, mahnı oxuyur, velosiped sürür və bununla da qaydaları pozurlar. İctimai yerlərdə belə davranışla onlar İslam mənəfiyyatını pozurlar» -deyən köməkçinin sözlərinə görə. Bu hərəkətlərə qarşı ciddi tədbirlər görüləcək.

Yeri gəlmişkən onu da qeyd edək ki, bir neçə ay öncə sosioloq doktor Əmanullah Qərai-Müqəddəm «Fərda» radiosuna müsahibəsində bildirmişdi ki, İranda «fahişələyin yaş həddi 10 enib». Dr.Müqəddəm pozqunluğun gənc və yeniyetmə qızlar arasında genişlənməsinin yoxsulluq, savadsızlıq, narkomaniya, boşanmanın çoxalması , mühacirət və fərdi azadlıqların olmamasından irəli gələn problemlərdə doğduğunu deyib.

O əlavə edib ki, ölkədə bu sayaq ictimai problemlərlə ciddi şəkildə məşğul olacaq qurumların olmaması ucbatından, bu və oxşar problemlər günü-gündən genişlənməkdədir.

Müqəddəmin sözlərinə görə, “küçə qızları” və pozğunların dəqiq sayı bəlli olmasa da, ötən illərlə müqayisədə bu istiqamətdə sürətli “inkişaf” müşahidə edilməkdədir.

Belə örnəklərin sayını artırmaq da olar. Təəssüf ki bu islam adı altında  hakimiyyətini sürdürən İran İslam Respublikasındakı gerçəklikdir. «Vəhşi Qərb mədəniyyətindən» insanları «qorumaq» adı altında təzyiqləri ilə  Tehran hakimiyyəti əsilində  cəmiyyətdə mövcud olan  probelmlərin daha ciddi fəsadlar yaratmasına yol açır.  Sədrəddin Soltan