Türkün birliyini poza bilməzsən İran adlanan yerdə fars şovinistlərinin Azərbaycan türkcəsinə qoyduğu yasağa etiraz əlaməti olaraq böyük şairimiz Məhəmmədhüseyn Şəhriyar belə deyib: "Türkün dili tək sevgili istəkli dil olmaz, özgə dilə qatsan, bu əsil dil əsil olmaz". Xalq Cəbhəsi qəzetinin baş redaktoru Elçin Mirzəbəyli Azərbaycan və Türkiyə türkcəsini eyni dil hesab etməyənlərə, eyni soykökdən olan millət arasında nifaq toxumui səpmək istəyənlərə, bir sözlə dil və millət bölücülərinə gözəl bir şeirlə cavab verib. Həmin şeiri sizlərə təqdim edirik: Kim tutub mayasın bu sifarişin, Bu "dil" savaşını kim salıb işə? Görən yetmədimi dərsi keçmişin, Nə vaxt səngiyəcək bu "münaqişə"? Yenə ortalıqda meydan sulayır Qardaşı qardaşdan ayrı tutanlar. Kimin qarşısında quyruq bulayır Fitnə yaradanlar, ara qatanlar? Açılıb qapısı fitnəbazların, Yatan iştahlar da ayılıb yenə. Ucalır sədası yad avazların, Yırtılır niqablar, boşalır sinə: "Yox, bu Azərbaycan, o türk dilidir, Fərqlidir, ayrıdır", - deyir bir "qoçaq". Dodağı üstündə özgə kilidi... Açıblar - danışır, yenə susacaq. Yenə cıdırdadır özgə atları... Bəlli simaları, bəlli zatları... Kişnəyir "köhlənlər" ana dilində Fəqət yüyənləri özgə əlində... *** Dilimin adını kim verib görən? Onun "Ol" dediyi andanmı gəlir? Tarixə sığmayan tarix yaradan Fatehlər doğuran qandanmı gəlir? Şumerdənmi gəlir? Hundanmı gəlir? Dilimin adını kim verə bilər? Sönmüş ocaqlara od verən mənəm! Qitədən qitəyə axan çaylara, Yurdlara, ellərə ad verən mənəm! Dilimin adını kim verə bilər! Kimdir bu cəsarət yiyəsi, Allah! Ruhum varlığını dünyadan silər, Kəsər sözlərimin "tiyəsi", Allah! Dilimin adını kim verə bilər? Adım da, sözüm də Tanrıdan gəlir, Kimsənin önündə, Tanrıdan özgə, Yenməyən dizim də Tanrıdan gəlir! Başımın üstündən göy çəkilməmiş, Ayağım altından Yer qaçmayınca... Kimliyim, varlığım, ruhum, vücudum Soyuq məzarlara yol açmayınca... Şəhid qanı kimi son damla qanım Vətən torpağına hopana qədər. Bilin! Yürüdükcə ərzin zamanı, Dünya məhvərindən qopana qədər Dilimin adı da yalnız Türkdür, Türk! Amalım dünyanın özündən böyük! Bir anda dilimə neçə ad gəlir Altaydan Təbrizə... Bu yurd mənimdi! Nədən Türkün sözü Türkə yad gəlir, Nədən Türkün sözü Türkə qənimdi? ...Kəhər atlarımın dırnaqlarından Qopan daşlar belə türkcə danışır. O mavi səmanın ənginliyindən Uçan quşlar belə türkcə danışır. Əlçatmaz zirvələr, keçilməz dağlar, Yaxınlar, uzaqlar türkcə danışır. Kükrəyən dənizlər, sısqa bulaqlar, çiçəklər, yarpaqlar türkcə danışır, Türk varan torpaqlar türkcə danışır! Yarıb neçə-neçə qaranlıqları - Ruhundan yol alan bir gündüzü var. Fəth edib əlçatmaz ucalıqları! Hər yerdə, hər yerdə Türkün sözü var. *** Kim tutub mayasın bu sifarişin, Kim salır ortaya ayrılıq yenə? Qaniçən iştahlar qıcayıb dişin Qılınc saplamağa Türkün sözünə. Mayası yadlardan tutulanlara Türkün birliyimi göz dağı olub?! Qoy ruhu qısırlar eşitsin yenə İstər Azərbaycan, istər Türkiyə, Qitədən qitəyə Turan elləri Hər zaman türklərin torpağı olub! Sözünü geri çək, Sözümü dinlə! Sən mənim dilimi bölə bilməzsən! Tanrı bir yaradıb Türk millətini Tanrı yazdığını silə bilməzsən! Şirin layla səsi, telli saz səsi, Qolça qopuz səsi - Türkün dilidir! Haqqa əsgər olan Uca Millətin Əbədi nəğməsi - Türkün dilidir! Gah həzin, axıcı... bir bulaq kimi, Gah alov püskürər gur ocaq kimi... Dillər arasında durub dağ kimi! Dillərin zirvəsi - Türkün dilidir! Hər sözü İlahi - Cana can gəlir, Hər sözün içində bir ümman gəlir... Ruhu göydən gəlir, səmadan gəlir Tanrı möcüzəsi - Türkün dilidir.