Şəhidlər və natiq siyasətçilər O. ARAS Dövlətin qədərini əlində tutan bəylər Şəhidlərin ardınca nitq söyləyən bəylər Artıq sözü buraxın alışıb-yanır vətən Bu yanğını, vəhşəti kim sona çatdıracaq? Ya bu qanı dayandırın, ya millət dayandıracaq. Ozan Arif Türkiyə qəzetləri və televiziyaları İraq sərhədindəki polis şöbəsindən gələn son basqın xəbərindən sonra kədərli yazılar, verilişlər verirlər. Kimi şəhid olmuş əsgərin hələ iki yaşı olmamış uşağından, kimi qoca atasından, kimi də şəhidin nişanlısından bəhs edir və terrora lənət oxuyur. Bəzən istefada olan zabitlərdən müsahibə götürərək nələr etmək lazım olduğunu soruşurlar. Kimi polis şöbələri dağların başına köçürülsün deyir, kimi indiki əsgərlərin əvəzinə muzdlu ordu qurulmasının vacibliyini vurğulayır. Kimi də cənub-şərqi Anadoluda işsizlik problemi həll edilsə, bu problem də həll olunacaq deyir. Hətta bir neçə il öncə ləğv edilən ölüm cəzasının yenidən qanuna salınmasını istəyənlər də var. Heç kim Türkiyə bu qədər qan, bu qədər pul itirir, gəlin, iqtidarın, müxalifətin, ordunun, universitetlərin iştirakı ilə mütəxəssislər birliyi yaradaq və bu problemi həll edək demir. Ya ağlayırlar, ya əsəbiləşirlər, ya da bir-birlərini ittiham edirlər. Bu davranış forması bütün dünyadakı türklərin əsas bəlasıdır. Bu, Türkiyədə də, Azərbaycanda da, Qırğızıstanda da, Qazaxıstanda da çox təəssüf ki, belədir. Bizlər bu davranış formasından əl çəkməsək nə demokratiya sahəsində, nə də digər mühüm məsələlərdə bir addım da irəli gedə bilmərik. Türkiyədə bir kürd problemi var. Bu problem elmi şəkildə araşdırılmasa, sosioloqlar, psixoloqlar, politoloqlar və digər mütəxəssislər bu məsələyə qarışmasa kürd problemi heç vaxt həll edilməyəcək və gənclərin qanı yenə də töküləcək. Axan qanlarla yanaşı Türkiyə böyük bir iqtisadi yük altındadır. Orduya və bu çirkli müharibəyə ayrılan vəsaitin miqdarı yüz milyard dolları çoxdan keçib. Türkiyədəki iqtisadi dinamizmə dünyada çox az ölkədə rast gəlinə bilər. Buna baxmayaraq yoxsulluq və işsizlik problemi heç cür həll edilə bilmir. Bunun başlıca səbəbi lənətə gəlmiş daxili müharibədir. O bölgəyə dövlət tərəfindən qoyulan investisiyalar belə yerli əhali tərəfindən PKK-nın uğuru kimi qələmə verilir. İrqçilik, ayrı-seçkilik həm xarici dövlətlərin, həm də kürd faşistlərinin ən əsas təbliğat silahıdır. Oradakı məsələ qətiyyən bir işsizlik və yoxsulluq məsələsi deyil, oradakı məsələ Türkiyəni bölmək, parçalamaq məsələsidir. Bunu artıq Türkiyədə hər kəs başa düşür. Kürdlərin dillərinin, mədəniyyətlərinin sıxışdırılması barədə deyilənlər ancaq bəhanədir. Kürdlər yaşadıqları bölgələrdə özləri istədikləri şəkildə həyat sürür və kürd dilində sərbəst danışırlar. Türkiyədə türk dilini bilməyən minlərlə insan var. Əgər Türkiyə bir asimilyasiya siyasəti yeritmiş olsaydı, bu ölkədə türkcə bilməyən insan da qalmazdı. Məsələ dərin və çoxtərəflidir. Sadəcə siyasi nitqlər, təhdidlər və qəhrəmanlıq türküləri boş-boşuna vaxt itirməkdir. Bu məsələdə ortaq bir nöqtəyə gəlinməli və problem kökündən həll olunmalıdır. Yoxsa, Ozan Arif dediyi kimi Türkiyə yanmağa davam edəcək. Orxan ARAS Almaniyadan yazır [email protected]/* */ 525