GünAz TV: Bir neçə gündür ki, İranda 2009-cu ilin prezident seçkisindən sonra yaranan müxalifət tərəfdarlarının etiraz aksiyası keçirilir.

Aksiyalar zamanı ölən, yaralanan, həbs olunanlar var. Misir və Tunisdəki hərəkatı dəstək adı altında keçrilməsi nəzərdə tutulan tədbiri hakimiyyət özünə qarşı çeviridi.

Bunun ardınca İslam Respublikasının (Cümhuriyyət) informasiya vasitələri, eləcə də xaricdə onları himayə etmək istəyənlər yenə öz istəyini və etirazını bildrimək istəyənləri suçlayır.

İş o yerə çatıb ki,  ölkənin ali qanunverici orqanında, parlamentdə belə həmin müxalifətin liderlərinin edam edilməsi ilə bağlı məsələ müzakirə olunub. 227 deputatın  (millət vəkili) imzaladığı müraicətdə «iğtişaş yaramaqda və onu qızışdırmaq»da suçlanan  Mirhüseyn Musəvi və Mehdi Kərrubinin «məhkəməyə cəlb edilmələri» tələb olunur.

Parlamentin sədri Əli Laricani çıxışında ABŞ-ı (Amerika Birləşmiş Ştatları) suçlayaraq, «azadlıqsevərliyinə» görə Vaşinqtonun Tehrana «təzyiq etdiyini» bildirib : «Cənab Musəvi və Kərrubi ABŞ-ın tələsinə düşüb, ona görə də asımalıdırlar».

Deputat Fatimə Rəhbər isə Musəvi və Kərrubinin ünvanına sübutsuz ittihamlar səsləndirib : «Heç şübhəsiz onlar sionistlərdən mənəvi və maddi yardım alıblar. İslam inqilabı bölgədə, o cümlədən Tunis və Misirdə öz bəhrəsini verməyə başladığı bir dövrdə bu adamlar ölkəni hərc-mərcliyə sürükləməklə bu nailiyyəti azalatmağa çalışırlar».

Bu sayaq çıxışlar inqilabın ilk illərini və ondan sonrakı ağır dövrü xatırladır. Onda «İmamın bacıları» insanların üzünə duraraq, çoxlu sayda müxalif düşüncəlilər barəsində hökmlərin çıxarılmasına bais olmuşdular.

Əli Laricani və Fatimə Rəhbərin çıxışlarından göründüyü kimi hakimiyyətin özünü müdafiə təbliğatı əvvəlki illərdən fərqlənmir. Yenə ABŞ, İsrail və onların müttəfiqini bütün ölkədəki bütün etirazlarda«suçlamaq», müxlifləri  «sionistlərə» işləməkdə ittiham etmək.

İranyönlülər M.Musəvinin həbs olunması üçün Tehran hakimiyyətinə yeni-yeni ideyalar verirlər. Onlar iddiasına görə, Musəvi ayətulla Xomeyninin əleyhinə çıxışlar edib, onun karikaturası müxaliflərin saytlarında yayımlanır. Bununla da bəhs etdiyimiz müxalifət liderlərinin həbsinin gözələnilən olacağını güman edirlər.

Tehran hakimiyyəti köhnəlmiş daha bir üsuldan «müxalifət əlehdarlarının» «etiraz» çıxışından yararlanır. «Frans Press»in məlumatına əsasən, İran rejimi bu həftənin cümə günü müxalifət liderlərinə qarşı yürüş keçirməyi planlaşdırır.

Aksiya İslam təbliğatı əlaqələndirmə şurası tərəfindən təşkil olunacaq. Bu qurum bir qayda olaraq, hakimiyyət tərəfindən bəyənilən tədbirlərə təşkilatçılıq edir.

Onlar bununla bağlı bildiriş də yayıblar : «Tehran əhalisi cümə namazından sonra ara qızışdıranlara qarşı qəzəb və nifrətini bildirmək üçün yürüş keçirəcək».

Iranın baş prokuroru, Məhkəmə Sisteminin sözçüsü Qulamhüseyn Möhsüni- Ejei  isə hadisələrdən qabaq «fitnəkarların» cəzalandırılmasını bəyan edirdi. Ötən öün o, jurnalistlərə açıqlamasında müxalifətin liderləri Mirhüseyn Musəvi və Mehdi Kərrubiyə qarşı sərt bəyanatlar səsləndirib : «Fitnə başçılarının son günlər baş verənlərlə bağlı davranışını  heç cür bağışlamaq olmaz. Onlar ölkənin əsas düşmənləri - ABŞ və sionist rejimlə əməkdaşlıq edərək, böyük cinayətin iştirakçısı olublar. Onlar ölkə düşmənləri ilə səs-səsə verərək cinayət törədiblər. Bu şəxslər qəti şəkildə mühakimə olunaraq, öz cəzalarına çatacaqlar. Çünki onlar xalqı yenidən qiyama, küçələrə çıxaraq, ölkədəki sabitliyi pozmağa və hökumət əmlakını yandırmağa çağırıblar».

Bu yaxın zamanlarda M.Kərrubi və M.Musəviyə qarşı cinayət  işinin açıla biləcyi ehtimalını artırır.

Güney Azərbaycandan etiraz səsinin çıxmaması Tehran hakimiyyətini rahatsız etməkdədir. İranın ali rəhbəri ayətulla Xamneyi az qala vəziyyəti «yerində dəyərləndirmək» üçün təbrizə səfər edib. O, bu ziyərətini 1979-cu ildə Təbriz əhalisinin şah rejminə qarşı kütləvi etiraz aksiyası ilə əlaqələndirsə də Misirdə baş verənlərdən özünü saxlaya bilməyib: «Bu günlərdə Misirdə baş verən, prezident Hüsnü Mübarəkin istefası ilə nəticələnən hadisələr bu ölkədəki islami oyanışın və xalqın uzun illər təhqir olunmasının nəticəsidir. Amerikaya və sionist rejimə bağlı olan Misir hakimiyyətinin uzun illər xalqı zillətə və təhqirə məruz qoyması, nəhayət, xalqı boğaza yığdı və bu gözlənilməz olayların meydana çıxmasına gətirib çıxardı. Bu gün Amerika çalışır ki, Misir xalqının hərəkatını yolundan yayındırsın və Misir xalqını bəzi cüzi nailiyyətlərə qane etməklə insanları öz evlərinə qayıtmağa razı salsın. Lakin bu hiylələrin artıq oyanmış və öz gücünə inanmış Misir xalqına təsir edə biləcəyini güman etmirəm».

Ayətullah Xamneyinin bu sayaq çıxışına Misir “Müsəlman qardaşlar” cəmiyyətinin rəhbəri Məhəmməd münasibət bildirərək, demişdi: «Cənab Xamneyi bilməlidir ki, Misir inqilabı islami deyil,  xalq inqilabıdır. Çünki bu inqilabda, etiraz aksiyalarında müsəlman əhali ilə yanaşı, ölkənin başqa təbəqə və zümrələri, o cümlədən xristianlar (məsihilər) da fəal iştirak edir».

Misir prezidenti Hüsnü Mübarək hakimiyyətinə  müxalif olan 12 partiya olaylar zamanı birgə bəyanat yayaraq, İran İslam Respublikasının rəhbərliyini ittiham edərək bildirmişdi: «İran hakimiyyəti öz zahirini bəzəmək üçün islamdan sui-istifadə edir.Onlar Misirdə fitnə-fəsad yaymağa  çalışır». İranın Misirin daxili işlərinə qarışmasını məhkum edən birgə bəyanatı «Əlcil», «Yaşıllar», Azad Respublika, Demokrat, Sabah, İttifaq, Mühafizəkarlar, Sosialist Ərəb Misir, Azad İnsanlar, Misir Gəncləri, Millət və Sülh partiyaları imzalamışdılar.

İran hakimiyyəti Afrikanın Şimalında baş verən olaylarda «oyundan kənar»vəziyyətdə qalıb. Ora can atmağa çalışır. Ancaq Tehran rejiminin mahiyyətini yaxşı başa düşənlər onu bir daha çətin ki yaxına buraxsınlar. 

Müxalifətə qarşı etiraz edənlərə və deputatlara gəldikdə isə onların da kimliyi hər kəsə bəllidir. Demokratik cəmiyyətlərdə heç vaxt müxalifətin etirazına «etiraz aksiyası»təşkil edilmir. İran İslam Respublikasında bir qrupun hakimiyyəti mənimsədiyi sirr deyil. O, parlamentin üzvlərinin çoxu əvvəlllər inqilab keşikçiləri qvardiyasında xidmət edib. Bu baxımdan 227 deputatın yuxarda qeyd etdiyimiz bəyanatı verməsində qeyri-dai bir nəsnə yoxdur. Bu şəxslər xalqın iradəsinə zidd olaraq, hakimiyyəti qanunsuz olaraq, ələ keçirmişlərdir.

 Susub, başqa şəkildə davransa idilər, onlardan şübhələnmək olardı. Cümə nazamazından sonra müxalifətə qarşı «etiraz aksiyası keçirənlərin» də sosial tərkibi bəllidir - bunlar hakimiyyətin universitetlərdəki təhlükəsizlik qurumlarına bağlı tələbələr, bir də qvardiyanın (sipahın) əsas kadr bazası, bəsiclər. Cümə günü onlara bir komanda veriləcək : «Cümə namazından sonra yürüşə!» Çünki neçə illərdir  cümə namazlarına da adi insalar getmir. Hakimiyyətin bu tədbiri də bəsiclərin sayəsində gerçəkləşir.

Odur ki, Tehran hakimiyyətinin bu sayaq yolla beynəlxalq ictimaiyyətin gözünə kül üfürmə cəhdi gülünc görünür. Sədrəddin Soltan